τῷ n]tôn πλὴν τοῦ ἀχάκητα] πλὴν τοῦ μητίετα ἀκάκητα

20 564. Complété d’après le Par. 2556 = l’Angel. et [68 parémiographes (Zenob. V. 1, 38. Greg. Cyp. L, Ill, 30, alii). Dans le Parisiensis ἀδύνατα τὰ καλὰ a été sauté par le copiste. Cette scolie est faite d’une note étymologique sur χαλεπός, à laquelle on ἃ joint l’abrégé d’un commentaire sur le proverbe χαλεπὰ τὰ καλά. La note et le commentaire formaient probablement deux articles consécutifs d’un lexique

552. [ποῖον τὸν μῦϑον ἔειπες .] ᾿Αττιχῶς προσελθόντος τοῦ ἄρϑρου τῷ πύσματι. BL.

554. [toc ἐθέλησϑα] τὸ ἄττα ὅταν μὲν δηλοῖ τὸ τινά, ὥςπερ καὶ 5 τὸ ἄσσα ὅταν δηλοῖ τὸ ὅσα, ψιλοῦται καὶ διὰ δύο τ ἐκφέρεται, ὅταν δὲ δηλοῖ τὸ ἅτινα, δασύνεται καὶ δι ἑνὸς ἔ, ὡς δύο μέρη λόγου. Cf A. Cf BLT.

554. [εὔχηλος] ἡ εὖ πρὸ συμφώνου ψιλοῦται, πλὴν τοῦ εὔδω, εὕρω" τὸ γὰρ εὗσεν Ex τοῦ eve. Cf BLT. Cf A. 10

" 857. [ἠερίη] oi ζὁποιας)δηποτοῦν τυχεῖν χρείας ἐλπίζοντες ἐν 0p- Sp τελοῦσι τὴν ὁδὸν διὰ τὸ ἄγνωστον ἢ διὰ τὸ εὐέλπιστον.

* 563. ῥίχιον ἔσται] ἡ γὰρ ἄγνοια ——— τὰ ἀποϑύμια γινώσxetv. BLT, 15 567, [ἀάπτους] τὰς ἰσχυρὰς, ὧν οὐδεὶς ἅἄψασϑαι δύναται. Extrait

de A.

" [ἀάπτους] ᾿Ηρωδιανὸς παρὰ τὸ ἰάπτω, κατὰ παράλειψιν τοῦ à ἀἄπτους, καὶ ζπλεονασμῷ τοῦ ἄν, ἀάπτους, ἢ ἃς οὐδεὶς βλάψαι δύναται, ἢ 20 τὰς μεγάλως βλάπτουνσας. οἱ δὲ, ἀπτοήτους᾽ αἱ πᾶσαι δὲ ἀέπτους εἶχον. CÊT 1.2. Cf BL. Cf A

569. [καϑῆστο] {παρὰ τὸ ζω τὸ κάϑημαι᾽ ὁ παρακείμενος raInτικὸς ἧσμαι, ὁ ὑπερσυντελικὸς ἥσμην ἦσο καὶ ἧστο καὶ καϑῆστο᾽ οἱ γὰρ δισύλλαβοι παρακχείμενοι καὶ ὑπερσυντελικοὶ ἐν τῇ συνθέσει φυ- 25 λάττουσι τὸν τόνον, ὡς τὸ ἦγμαι, κατῆγμαι. Cf Α. 418. p. BLT. Gen. a supprimé ἔχοντες δύο σύμφωνα après ὑπερσυντελιχοὶ.

alphabétique. Le μέμνηται ὁ Πλάτων, qui vise la fameuse discussion sur le mot de Pittacus dans le Protagoras, terminait le texte complet du commentaire. Voir les parémiographes.