Jointe ἃ la précédente

" 49. [ἐξ ἀπίης] ἐκ τῆς ἀλλοδαποῦ xai μακρὰν ἐχούσης γῆς, ἢ ᾿Απίης τῆς Πελοποννήσου οὕτω λεγομένης ἀπὸ Ἀπιδὸς τοῦ Φορωνέως.

490. [ννὸν ἀνδρῶν αἰχμητάων] πάντες γὰρ οἱ τῶν ᾿Ελλήνων ἄριστοι τὴν᾽ Ἐλένην ἐμνηστεύσαντο, Μενελάου δὲ γέγονε παράχοιτις. BL; ΤΊ περ.

"49, [vvèv] νυοὶ λέγονται αἱ τῶν υἱῶν γυναῖκες παρὰ τῶν πατέρων τῶν ἀνδρῶν καὶ παρὰ τοῦ οἴκου ὅλου τοῦ γεγαμηκότος.

᾿ κατηφείην] φάος καταφαὴής, συγχοπῇ XTAPANS χαὶ ὑπερδέσει χαὶ ἐκτάσει κατηφής.

" 84. [τὰ τε δῶρ᾽ ᾿Αφροδίτης] fra ᾿ Ἑλένη, ἢ ὅπερ ἔχεις κάλλος.

᾿ 87. [λάϊνον ἔσσο χιτῶνα] λιϑόλευστος dv ἐγεγόνεις. D 4re p.

᾿ 59. [Ἕκτορ] οὗ κασίγνητόν φησι οὔτ᾽ ἠἡθεῖον, ἀλλ᾽ “Ἑχτορα᾽ πᾶσαν γὰρ προσηγορίαν εὑὐνοϊκὴν ἐξέκοψεν ὁ ϑυμός. AD. 60. [πέλεκυς ὡς ἀτειρὴς) ἠκονημένος μὲν ὁ σίδηρος αὔξει τὴν ὁρμὴν τοῦ ἀνδρὸ:, ἀμβλὺς δὲ πάλιν ταύτην ἀμβλύνει μᾶλλον. 20 ᾿ 64. [χρυσέης ᾿Αφροδίτης) ᾿Ἑστιαία δὲ ἡ γραμματική φησιν ἔτι πεδίον --- ο-- χρυσὴν ᾿Αφροδίτην. BLD, Τ΄. |

᾿ 65-66. τὰ ἐκ Θεοῦ γὰρ δῶρα καὶ βουλόμενός τις οὐκ ἂν λάβοι ϑεοῦ μὴ διδόντος. ἐκὼν οὖν οὐκ ἄν τις λάβοι ταῦτα, ἂν μὴ διδοῖ ὁ ϑεός. Résumé de BL. 25

" 69-70. βαρβαρικὸν τὸ μονομαχεῖν. T ad 68 p.

" 75. [᾿Αχαιίδα καλλιγύναικα] τῷ ἔρωτι τῆς ᾿Ελένης πᾶσαν τὴν ᾿Ελλάδα καλλιγύναικα εἶναι μαντεύεται. ABLT 35 p.

22. sur Β 1. 27 παιδίον ἐστὶ, 1. 28 καλούμενον ἐν τῷ χρυσῆν, |. 29 οἱ μὲν ἀπὸ τῆς Πάφου.

"80. [ἰοῖσίν τε τιτυσκόμενοι] ἀπὸ μετοχῆς εἰς ῥῆμα ---------------- ἐτό- Éabov. BL" p.T.

᾿ [ὡς ἔφατο] οὐδὲν νῦν ᾿Αγαμέμνων qnai φιλάδελφος γάρ (ἐστ xai οὗ βούλεται τὸν ἀδελφὸν κινδυνεῦσαι. Cf BLT p.

où μάχεσϑαι. BD et L ad 101.

* 99. [πέποσϑε] ἐκ τοῦ πήϑω πανϑάνω, ἢ ἐχ τοῦ πεπόνησϑε κατὰ 10 συγχοτπὴν, ἢ ἐκ τοῦ πέπασϑε κατὰ μεταβολήν. CfT Cf A Cf B'L.

"403-104. οἱ μὲν Τρῶες τῷ ἡλίῳ καὶ τῇ γῇ ϑύουσιν, ὅτι περὶ γῆς καὶ σωτηρίας ἐκινδύνευον, οἱ δὲ “Ελληνες τῷ Διὶ ὡς Ξενίῳ᾽ παρὰ τὴν ξενίαν γὰρ ἠδίκηνται. πρὸς δὲ οἰκεῖα τὰ ϑύματα τοῖς Θεοῖς" τῷ μὲν γὰρ ἡλίῳ λαμπρῷ ὄντι ἄρρην καὶ λευκὸς ἱερουργεῖται ἀρνειὸς, τῇ δὲ 15 γῇ μέλας καὶ ϑῆλυς, ἐπεὶ τοιαύτη ἡ ϑεός. Jusqu'à ἠδικηνται Cf BLT 2e p. Pour la reste Cf AD ad 103.

* 403. [οἴσετε] τὸ «οἴσετεν απὸ τοῦ οἷσε, ὡς τὸ ἄξετε and τοῦ dëe. Tire p. Cf L.

᾿ 405. ἄξετε δὲ Πριάμοιο βίην) ὁ ἄξω μέλλων ἀνέδραμεν εἰς ἐνεστῶτα. 20 ὡς τὸ « ἐπιβήσετο» (Il VII, 44. alias) παρατατιχῶς, οὕτως καὶ (τὸν «ἄξετε» ἀντὶ τοῦ ἄγετε, οὕτω καὶ τὸ « χείνη που κεφαλὴ τῇ νίσσεται » (Arat. Phænom. 64)" νίω {γὰρ ὃ ἐνεστὼς καὶ νίσω ὁ μέλλων, (ὃς) καὶ μετῆλθεν εἰς ἐνεστῶτα᾽ δηλοῖ γὰρ τὸ ἐκεῖ πορεύεται οὐχὶ πορεύσεται. À résume la 16 partie de cette scolie jusqu'à τοῦ ἄγετε. Le reste dans 25 Gen. seulement.

413, [ὀϊζυροῦ) οἷ σχετλιαστικὸν ἐπίρρημα, ἐξ οὗ οἴμοι, ἀφ᾽ οὗ oi μώζω χαὶ ῥηματικὸν ὄνομα οἰμωγή, καὶ ἐκ τοῦ οἱ οἴζω, διαλύσει ot, ὀϊζύω ὀϊζυρός. Cf B'L. 30