DE MEDIIS SUPERNATURALIBUS AD FINEM HOMINIS

PRIMA MED1TATIO.

De vocatione ad fidem.

primum punctum. — IJujus vocationis nécessitas ad salulem.

lmmutabilis nécessitas fidei et baplismi. — Sine fide impossibile e:t placere Deo ; credere enim oporlet acceùenlem ad Deum quia est, et inquireirtibusse remuneratorsit(fl<'6r. XI, 6). Qui crediderit, et baplizalus fuerit, salvus erit : qui vero non crediderit, condemnabitur {Marc. XVI, 16). Nisi quis renalus fuerit deuuo , non potest videre regnum Dei (Joan. III, 5). Nisi quis renalus fuerit ex aqua et Spirilu sanclo, non potest iutroire in regnum Dei (76. , h). Gratia Dei, vita aîlerna, in Chrisio Jesu Domino noslro (Rom., VI, 23). El non esi in alio aliquo salus ; nec enim aliud nomen est sub cœlo dalum hominibus , in quo oporleal nos salvos fieri (Act. IV, 12).

h punctum. — Tanlœ vocationis excellenlia, summarium. — Hujus vocationis excellentia pelilur ex

statu hominis , qui fil per baplismum nova crealura ,

filins Dei, liomo spirilmlis et cœlcslis, et aller Chrislus.

Benediclus Deus et Pater Domini nostri Jesu Ghristi , qui secundum misericordiam suam nia gnam regencravit nos in spem vivam , per resurreclioiien» Jesu Chrisii ex inortuis(I Petr. I, 5), in ha> redilalcm incorruptibilem et incontaminatam , et inimarce-cibilem (//>., 4),

Voluniaric enim genuit nos verbo verilalis, ut simus initium aliquod crealura ejus (Jac. I, 18); in Chrisio nova crealura (II Cor. V, 17) ; ipsius enim sumus factura, creali in Cbrislo Jesu in operibus bonis, quuî praeparavil Deus, ut in illis ambulemus (Ephë&.i II, 10).

Quoiquot receperunt eum , dédit eis potestatem filios Dei fieri, his qui creduut in nomme ejus (Joan. I, 12) , qui non ex sanguinibus , neque ex volunlale cnruis, neque ex volunlate viri, sed ex Deo nali sont (/&., 13). Utfilii Dei nominemur et simiis (Uoan. III, 1) : onmi'a nobis divinae virluiis suse, qu» ad vilam et piclatcm f donata sunt , per cognitionem ejus, qui

vocavit nos propria gloria et virlule (Il Petr. 1,3): per quem maxima et preliosa nobis promissa donavit : ul per hœc efliciamini divinae consortes nalurse : fugientes ejus, quai in mundo est, concupiscent* corruptionem (lb., 4).

Quod nalum est ex carne, caro est ; et quod natum est ex spirilu, spirilus est (Joan. III, 6). Pnmus bomo de terra, terrenus : secundus bomo de cœlo, cœlesiis (I Cor. XV ,47). Qualis terrenus, laies et terreni: et qualis cœlestis, taies et cœlestes (lb.t 4). Igitur , sicut porlavimus imaginem terreni, portemus et imaginem cœlcslis (i&.,49).

Quicumque enim in Cbrislo baplizati eslis, Chrislum induislis (Cal. III, 27). An ignoralis, quia quicumque baplizati sumus in Cbrislo Jesu , in morte ipsius baplizati sumus (Rom. VI, 3) ? consepulii enim sumus cum illo per baplismum in mortein : ut quomodo Chrislus surrexit a mortuis per gloriam Patris, ita et nos in novilaie vita?, ambulemus (lb., A).

Chrisio conlixus sum cruci ( Gai. II, 19). Vivo aulem, jam non ego : vivil vero in me Chrislus. Quod autein nunc vivo in carne , in fide vivo Filii Dei , qui dilexit me, ei tradidit semelipsum pro me (Ib. , 20).

m punctum. — Dona quœ complectitur liœc sancla vocatio.

summarium. — Nihil deest chrisliano ; in ejus enim vocalione reperiuntur : Ortus in Ecclesia , baptismus et pia educalio , post peccalum pœnilenlia, prolectio Dei per gratiam in lenlationibns et lempore morlis, comolaiio ex mentis cruc'is Chrisli , sacramentum eucharislio:, pariterque cou firmalionis et extremœ unclionis, gaudium in tribulalionibus , secura fiducia in divinam misericordiam pro omnibus ejus gratiis habendis, spes vilœ œlernœ.

Chrislus suscepit vos in honorem Dei (Rom. XV,

7). In omnibus diviies facti eslis in illo (I Cor. I ,

5), ita ut nihil vobis desitin uila gratia (Ib.} 7). Sicut

pastor gregem suum pascet (Isai. XL).

Sit nomen Domini benedictum (Ps. CXII, 2) Dominus régit me, et nihil mihi décrit ( Px