PRIMA PARS

Chrislus ad Evangelium suum vocal liomincs.

summ.vrium. — Admirabiles Çhrisii perfectiones. Vocat liomines ad requiem per pœnilenliam ; ad beal'uudinem per virtutem ; ad gaudium per contemptum mundi ; ad hoc autem prœstandum promitlit lucem, vilam, et victoriam de mundo ac dœmone. Cœlum et terra magnificum perhibenl ejus doctrinœ testimonium.

Venit Jésus praïrîicans Evangelium regni Dei (Af arc. 1, 14), Jésus admirabilis, consiliarius, Deus fortis, pater futuri seculi , princeps pacis (Isai. IX, 6) : Filius Dei vivi (Joan. XI, 27), candor lucis œternoc, et Spéculum sine macula Dei majeslaiis, et imago bonilalis illius (Sap. "VII, 26) ;

Jésus lux vera quœ illuminai omnem bominem venienlem in hune mundum (Joan, I, 9), vere salvator mundi (/</., IV, 42), speciosus forma prœ filiis hominum (Ps. XL1V, 3) : in quo sunt omnes ihesauri sapientiae et scienliaj abscondili, quia in ipso inhabitat omnis pleniludo divinilalis corporaliler (Col. II, 3, 9) ;

Jésus , qui conslilutus est a Deo judex vivorum et moriuorum (Act. X, 42), et habel in veslimento et in femore suo scriplum : Rex Regum el Dominus dorninantium (Apoc. XIX, 16).

Cœpit Jésus prœdicare, et dicere ( Matth. IV, 17):....

Peenilentiam agile : appropinquavil enim regnum

(1) Habetur hic imitatio meriitalionis, quam sanclus Ignatius apellat, De duobus véxillis.

cœlorum vernie ad me omnes, qui laboralis, el. onerali estis, et ego reficiam vos ; lollile jugum meum super vos, et discite a me, quia milis sum, et humilis corde : et invenielis requiem animabus vestris; jugum enim meum suave est, et onus meum leva (/</., XI, 28, 29, 50).

Beati pauperes spirilu, quoniam ipsorum est regnum cœlorum ; beati miles, quoniam ipsi possidebunt terram ; beati qui Jugent, quoniam ipsi consolabuntur; beati qui esuriunl et siliunt jusliliam , quoniam ipsi saturabuntur; beati miséricordes, quoniam ipsi misericordiam consequenlur ; beati mundo corde, quoniam ipsi Deum videbunt; beati pacifici, quoniam filii Dei vocabunlur; beati qui perseculionem paliuntur propler jusliliam , quoniam ipsorum est regnum cœlorum (ld., V, 3-10).

Regnum meum non est de hoc mundo (Joan. XVIII 56). Va? vobis divitibus, quia habelis consolalionem vestram ; vas vobis, qui salurati eslis, quia esurielis; vrc vobis, qui ridelis mine, quia lugebilis et flebilis (Luc. VI, 24, 25). Quid enim prodest homini si mundum universum lucrelur, nnimae vero sua; detrimenlum palialur?aut quam dabit homo commulalionem pro anima sua (Matth. XVI, 26)? Mundus gaudebil : vos aulem conlrislabimini ; sed irislitia vestra vertelur in gaudium. et gaudium vestrum nemo lollet a vobis (Joan. XVI, 20, 22).

Venite ad me omnes : ego sum lux mundi : qui sequitur me, non ambulal in tenebris, sed habebit lumen vila?. Si vos manserilis in sermone meo, vere discipuli mei erilis : et cognosectis vezilalem, et ve-

IN MEDITAT10NUM foumam redacta.

ritas IiberaLit vos {Joan. VIII, 12, 31, 32).

Venite ad me omîtes : ego sum osiium ovium : per me si quis introierit, saivabilur. Fur non venil nisi M furelur, el mactet, et perdat : ego veni ul vitam habeant, et abundanlius babeant. Ego sum pastor bonus ; bonus pastor animam suam dal pro ovibus suis : et animam meam pono pro ovibus meis; et ego vitam œternam do eis : et non peribunt in acternum, et non rapiet eas quisquam de manu mea (Jd.,X, 7, 9, 10,11,15,28).

Venile ad meomnes : confidite, ego vici mundum. Princeps bujus mundi jam judicatus est (ld., X\I, 53, il) : videbam Satanam sicut fulgur de cœlo cadentem. Ecce dedi vobis poleslaicm' ealcandi supra serpentes et scorpiones, et super omnem virtutem inimici, etnibil vobis nocebit.

Confiteor libi Pater, Domine cœli et terra?, quod abscondisli bœc a sapientibus et prudenlibus, et revelasti ea parvulis {Luc. X, 18, 19, 21).

Et factum est, cumconsummasset Jésus verbahanc, admirabantur turban super docLrina ejus [Mallh. VII, 28). Aperium estcœlum, et descendit Spiritus sancms corporali specie sicut columba in ipsum, et vox de cœlo facta est : Tu es Filius meus dileclus, in te complacui mibi (Luc. 111, 21, 22).

Stupebanl aulem omnes qui eum audiebant, super prudentia et responsis ejus (ld., II, 47); omnium oeuli erant intendentes in eum , omnes icslimonium illi dabanl, et mirabantur in verbis grai'ue, qme procedebant de ore ipsius (ld., IV, 20, 22 ) ; magniltcabant Deum, dicenles : quia proplicta magnus surrexil in nobis, et quia Deus visitavil plebem suam (ld., VII, 16) : nunquam sic locutus est bomo, sicut hic homo (Joan., VII, 46).