QUARTA PARS
Conclusio hujus deliberationis.
SUMMARJum. — Christi partibus se tolum addicil homo per varios aclus , fulei in Chrislum magislruin veracem, admiraiionis el indignationis super cœcilate hominum quos fascinât mundus , doloris el confusionis ex sui ipsius fuscinatione, lundis et aciionis graliarum ob recuperalum sensuni, et firmi propositi Chrislo ad* hœrcndi contra mundum , qui nulla prorsus ratione ipsi poiest comparari.
Finem loquendi pariter omnes audiamus ( Eccle. XII, 15).
Subdili ergo estote Deo : resisiite aulem diabolo, et fugiet a vobis ; approplnquale Deo, et aj propinquabit vobis (Jac. IV, 7, 8).
Vade, ^at;tna ( Matth. IV, 10) : vieil lco de tribu Juda (Apoc. V, 5) : et hœc est Victoria, quai vincit mundum , (ides noslra. Quis est qui vincit mundum , nisi (jui crédit, quoni;un Jésus est Filius Dei, quoniam Clirislus esl verilàs (Uoan. V, 4-6).
Ulique, Domine, ego credidi quia lu es Clirislus Filius Dei vivi, qui in hune mundum venisti (Joan. XI, 27). Domine, ad quein ibimus? verba vitae œlern:e habcs (ld., VI, G9). Magisler, scimus quia verax es, et viam Dei in verilale doces (Mallh. XXII, 16) : apud le esl fons viiac , el in lumine luo \idebimus lumen (Ps. XXXV, 10).
0 insensati! quis vos fascinavil non obedire verilaii , anle quorum oeulos Jésus Clirislus praiscriplus est 1 (Gai. III, 1.) Fa^cinalio nugaci'.alis obscurat bona, el inconsiantia concupiscenliai iransverlit son* sum (Sap. IV, 12).
0 imensuii! Stuliissimus sum virorum . non didici
521 IN MEDITÀTIONUM
sapientiam , et non novi scicnliam sanclurum ( Prov. XXX, 2, 3). '
Deus, lu scis insipientiam meam, et dclicla mea a te non sunt abscondita (Ps. LXVIII, 6).
In ipso tenipore sensus meus reversus est ad me. Nunc igitur ego laudo, et magnifico , et glorifico Regem cœli : quia omnia opéra ejus vera, et vioc ejus judicia (Dan. IV, 53, 34) : quia cœcus cuni essem , modo video (Joan. IX, 25).
0 insensali ! singuli post idola veslra amhulale et servite eis ( Ezecli. XX , 59 ) : mihi autem adfaserere Deo bonum est (Ps. LXXII, 28).
Inveni qucm diligit anima mea : tenui eum , nec dimillam (Cant. III, 4).
Sequar te, Domine (Lue. IX, 61).
Tuus sum ego (Ps. CXYIII, 94) :
Magister, sequar te quocumque ieris ( Mallh. VIII, 19).
Vivit Dominus , et vivit Dominus meus rex : quoniain in quocumque loco fueris, Domine, mi rex, sive in morte, sive in vita, ibi erit servus tuus (II Rey. XV, 21).
Narravenint mihi iniqui fabulationes , sed non ut lex tua (Ps CXVIII, 85).
Appropiate ad rne , indocri, videte oculis vestris, quia modicum laboravi , et inveni mihi multam requiem (Eccli. LI, 51, 55).
Inveni qnem diiigil anima mea : tenui eum , née dimiltam.
Nec dimiliam, magis eligens affl'gi eum populo Dei, qtiam temporalis peccati habere jucun'ditaiem.
Nec dimittam , majores divitias aeslimâns ihesauro iEgyptiorum Improperium Chrisli (Hebr. XI, 25, 26).
Mundus toius in maliguo positus est ( I Joan. V, 19) : dicil Jésus : Ego sum via, verilas et vita (Joan. XIV, 6).
Mundus gaudebit (/cf., XVI, 20) in maligno (I Joan, V, 19), in vanilalibus suis (Dent. XXXII, 21), in sor* dibus suis (Lev. XV, 51), in vanum (Ps. CXXVl, 1).
Ego autem in Domino gaudebo, et èxuhabo in Deo Jesu meo ( Ilab. III, 18), ut videarn voluptatem Domini (Ps. XXVI, 4).
Mundus iran&it (I Joan. II, 17) : Jésus Chrisins heii, et bodie, et ipse in secula (Hebr. XIII, 8).
MEDITATIO
LE PAUPERTATE JESU CHRISTI, ET DE CONTEMPTU DIVITIARUM.
PRIMUM PUiNCTUif.
Jésus Christus suam doctrinam proponit.
suhharium. — Prœparalio animi ad doctrinam Jesu Chrisli admittendam. Jésus Christus pauperibus spiritu promillit reijnum Dei; paupertalls vero volunlariœ perfectionem simul et félicitaient déclarai, salmis difficullatem divitibus inculcat ; hœc autem omnia confirmât slupendo exemplo. Generalis consideratio super hac doclrina Cliristi.
Videns Jésus lurbas ascendit in monlern : et eum sedissel, accesserunl ad eum diseipuli ejus, et aperiens os suiun docebat eos (Mallh. V, 1, 2).
Numquid non sapienlia clamital, et prudentia dat votent suam ? in summis excelsisque verlicibus supra viamt dicens :
0 viri, ad vos clamilo, et vox mea ad filios hominum. Inleliigite , parvuli , astuliam ; et insipienles, animadvertite. Audiie, quouiam de rébus magnis locutura sum : et apericnlur labia mea , ut recta pra> dicent. Yerilalem meditabitur guliur meum, et labia mea detestabunlur impium. Jusii sunt omnes sermones mei, non est in eis pravum quid, neque perversum ; recti sunt intelligentibus, et œqui inveuienlibus sc;cntiam. Accipite disciplinam meam, et non pecuniam : doctrinam magis quam aurum cligile ; melior est enim sapienlia cunciis pretiosissimis , et omne desiderabile ei non polesl comparari (Prov. VIII, 2-11).
Audite : Beau pauperes spirilu, quia veslrum est regnum Dei; beaii qui nunc esurilis, quia saîurabimini (Luc. VI, 20, 21).
Nolite tliesaurizare vobis thesauros in terra , ubï scrugo et Unca demoliiur, et ubi Jures efl'odiunt et furantur : thésaurisa le autem vobis thesauros in cœlo, ubi neque a-rugo, neque tinea demolitur, et ubi Aires non ciïbdiunt neque ftir;inlnr; ubi enim est thésaurus tuus, ibi est et cor luum (Mallh. VI, 19-21).
Si vis perfeclus esse, vade, vende qu;e habes , et da pauperibus , et habebis liiesaurum in cœlo : et veni , sequere me (ld., XIX, 21). Amen dico vobis, nemo esi, qui reiiquil donium, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios, proplt-r regnum Dei, et non recipiat mullo plura in hoc tenipore, et in seculo venturo vilam alernam ( Luc. XVIII, 29, 50 ); qui non accipiat ceniies tantum , nunc in teinpore hoc eum pcrsecnlionibus, et in seculo futuro vilam ajler nam (31 arc. X, 50).
Vœ vobis divitibus , quia liabitis consolalionem veslram; \x vobis, qui saturuli esiis, quia esurïcl\< (Luc. VI, 24, 25). Amen dico vobis, quia dives difficile intrabit in regnum cœlorum; et ilerum dico vobis: Facilius eslcamelum per foramen acus transire, quam diviicm inlrare in regnum cœlorum (Mallh. XIX, 25, 24). Quam difficile est, confidenles in pecuniis, in regnum Dei introire! apud homines impossibile est, sed non apud Deum ; omnia enim possibilia sunt apud Deum (Marc. X, 24, 27).
Audiie : Vœ vobis divitibus, quia habetis consolationem vcslram ;
Beali, pauperes, quia veslrum est regnum Dei.
Homo quidam erat dives, qui inducbaïur purpura et bysso,et epulabalur quolidie splendide; et cf3#
quidam mendicus, nomine Lazarns, qui jacebat ad januam ejus ulceribus plcnus , cupiens salurari de micis quœ cadcbant de mensa divitis, et nemo illi datai : sed et canes veniebant et lingebant ulcéra ejus.
Factum est autem ut moreretur mendicus et porlaretur ab angelis in sinum Abralïse : mortuus est autem et dives, et sepultus est in interne Elevans autem oculos suos, cuni essel in tonnentis, vidit Abraham a longe , et Lazarum in sinu ejus : et ipse damans , dixit : Paier Abrabam , miserere mei , et mille Lazarum , ut iulingat exlremum digili sui in aquam , ut refrigeret lingiiam meam , quia crucior in hac flamma.
Et dixit illi Abraham : Fili , recordare quia recepisli bona in vila lua, et Lazarus similiter mala : nunc auiem hic consolalur, tu vero cruciaris.
Et in bis omnibus, inlcr nos et vos chaos magnum firmalum est : ul ni qui voltinl bine transire ad vos, non possint, ncque inde hue iransmearc (Luc. XVI, 19-2b).
Nunc ergo, filii , audile me : Deaii qui custodiunt Vias meas : audile disciplinam, et estote sapicnles, et nolile abjicere eam (Prov. YIII, 52, 55).
Numquid consilium Dei audisti (Job XV, 8)? doctrinam Salvatoris (TU. 11,10), doclrinam sapienliaï? (Eccli. L, 29.) Acquiesce igiiur ci, et habelo paeem, et per hacc habebis fructus oplimos ; suscipe ex ore illius legem, et pone sermones ejus in corde luo (Job XXII, 21, 22).
n punctum. — Jésus Clirhlus proponit suum exemplum. summarium. — Exemplum Chrisli tanluni solalii pauperibus offert , quantum diviiibus mœroris et limoris.
Fili, accedens ad servilutem Dei (Eccii. II, 1), recordare paupcrlatis mcoc (Thr. III, 19).
Regnum meum non est de hoc mundo (Joan. XVIII, 56) : pauper sum ego, el in laboribus a juvénilité mea (Ps. LXXXVI1, 10). Vulpesfoveashabenl, et volucrcs cœli îiidus : films auicm homiiiis non habet ubi ciput reclinet [Malih. VIII, 20).
Spiritus Doniini super me : propîer quod unxit me, evangelizare pauperibus misit me (Luc. IV, 18). Pauperes èvàngelizanlur : el beatus est , quieiimque non l'uerit scandalizalus in me (ld., VII, 22, 23).
Extraneus l'aelus sum frairibus meis, el peregrinus filiis matris mea;. Dederuni in èscam meam fel, el in Bili mea potaverunl me acelo (Ps. LXYIII. 9, 22) ; et diviseruntsibi veslimenla mea, et super vestem meam miserunt sortem [Ps. XXI, 19).
Ego sum pauper et dolens : videanl pauperes, el lœ~ lenlur(Ps. LXYI1I, 50, 55) :
Lœtentur. Ego sum pauper, abundans prmpcrlate Eccli. XI, 12) : mecum sunt divitiîe et gloria , opes superbœ et juslitia ; melior est enim fructus meus auro et lapide prelioso.
Ego sum pauper, ut dilem diligentes me, et thesauros eorum repleam (Prov. VIII, 18, 19, 21).
Ego sum pauper et dolens. Agile nunc, divites, plo* rate ululantes in miseriis veslris, quai advenienl vobis : ihcsaurizastis vobis iram in novissimis diebus.
' Ego sum pauper et dolens : epulati estis super ter*
ram, et in luxuriis enntrisiis corda vcslra (Jac. V, 1,
5, 5) : v* vobis (Luc. VI. 24).
ni punctum. — Variœ conclusiones liujus meditationis,
pro variis vilœ statibus.
1 conclusio. — Pro Iwmine juslo et divite.
summarium. — Déplorât infelicilatem sui status, qui adeo conlrarius est vilœ Chrisli, et salmis periculum in quo versatur : consolalur auiem seipsum ex eo quod oderit statum suum , bonis aperibus vacel , soli Deo
r adhœreat, paralusque sit bonorum omnium potius iacluram [accre quam animœ.
Ecce rex lutis véniel tibi , ipse pauper (Zach IX, 9) : sed dives es (Apoc. II, 9). Quœ pars diviti ad pau* perem? (Eccli. XIII, 22). Scimus quoniamdiligenlibus Deum omnia cooperaniur in bonum , iis , qui secundum propositum vocali sunt sancti : nain quos pra> scivit et pnedestinavit conformes lieri imagiuis Filii sui. Ipse pauper : sed dives es. Quœ pars diviti ad pauperem? (Rom. YIII, 28, 29.) Quid faciam tibi, o custos hominum? quare posuisti me contrarium tibi? (Job VII, 20).
Mortuus est dives, et sepultus est in inferno; et dixit illi Abraham : Fili, recordare quia recepisti bona in vila lua (Luc. XVI, 22, 25). Timeo ergo ne forie et mihi hajc veniant ( lob. VI, 15). Mulli daii sunt in auri casas, et facla est in specie ipsius perditio illorum. Beatus dives, qui invenlus est sine macula, cl qui post auruin non abiil, nec speravil in pecunia et Ibesauris. Quis est hic? (Eccli. XXXI, G, 8, 9).
Domine, rex dcorum et univers* polesialis, adjuva me nullum aliud auxilium habenlcm nisi le, Domine, qui babes omnium scienliam , el nosti quia oderim gloriam iniquorum. Tu scis neccssitalem meam, quod abominer signum superbiaî et gloria; me.e ( Eslh. XIV, 12, 14-1 G).
Si negavi , quod volebant , pauperibus , et oculos viduje txui'Ciare l'eci ; ki comedi buccellam meam solus, el non comedit pupillus ex ea (quia ab mfanlia mea crevit mecum miseratio, el de utero matris mea? egressa est mecum); si pulavi aurum robur meum, el obrizo dixi : Fiducia mea ; si Isetatus sum super multis diviliis meis (Job XXXI , 16-18, 24, 25) : decidam merito ab inimicis meis inanis (Ps. VII, 5).
El nunc qua? est exj)ectatio mea? nonne Dominus? el substantia mea apud te est (Ps. XXX YIII, 8).
Et nunc. Domine, secundum voluntaiem tuam fac mecum (Tob. III, G) : luac diviliœ, et lua est gloria (I Par. XXIX, 12). Tuus sum ego, salvum me fac ( Ps. CXVIII, 94) : caitcra toile (Gen. XIV, 21); paralum cor meum (Ps. CVII, 2); nihil vereor, dummodo consummem cursum meum (.4c/. XX, 24). Fac cuni servo luo secundum misericordiam luam ( Ps. CX VIII, 124) ; universa qua.1 habel, in manu tua sunt : verunuamen animam illius serva L J^1 1, 12, 11, 6).
IN MEDITATIONUM FORMAM REDACTA
a concll'SIO. — Pro homine justo in statu tcnuis fortunée.
6UKMARIUM. — Cum persuasum illi s'il sufficere homini en quœ sunt pure necessaria ad victum, et hac ratione vitari omne malum cujus radix est cupiditas , Vis manet ullro contentas , cademquc a Deo postulat ad arcenda pcricula , scu divïtiarum , scu paupertalis extremœ.
ïnilium neccssariœ rci vîinc hominum, aqua, îgnis, et fcrrum, sal, lac, et panis simiïagineiis, et mol, et botrus uvœ, cl oleum, et veslimentum (Eccli. XXXIX, 51), eldomus protégeas tnrpiludinem (ld., XXIX, 28). Est aulem quoeslus magnus, pleins cum sufficiemia. Nihil enim intulimus in hune mundum : haud dubium quod nec auferre quid possumus-
Ilabcntes aulem alimenta cl quibus tegamur, bis contenti sumus ; nam qui voluul diviles fieri, ineidunt in lenlalionem , et in Iaqucum diaboli , et desideria mulla inutilia cl nociva, qu;c mergunt homines in inlerilum et nerdilionem. Hadix enim omnium nialorum est cupiditas. quariï quidam appetenies, erraverunt a fide et inserucrunt se doloribus multis.
Tu aulem , o homo Dei , ba>c fuge : seclare vero jusiiliam, pielatem , ("cm, cbarilaiem , patientiam , mansucludincm ( I Tim. VI, 6 11 ). Noli laborare ut diteris : sed prudciilix lux pone modum. Ne crigas oculos luos ad opes , quas non potes habere : quia facicnl sibi pennas quasi aquile, et volabunt in cœlum (Prov. XXIII, 2, 5). Melius csi parum cum jusliiia, quam mulii Iruclus cum iniquitale [ld.,, XVI, 8); melius est parum cum limorc Domini, qnam ihesaori magni et insaliabiles (ld., XV, 16) ; melius est modicum juslo, super divilias pcccalorum mullas (Ps. XXXVI, 16).
Deus pairum nostrorum cl Domine miscricordiœ (Sap. IX, 1), mendicitatem et divilias ne dederis mihi : Iribue la n lu m viclui meo necessaria, ne forte Baliatus illiciar ad ncg.mdum, et dieam : Quis est Dominus? aut egestate compulsas l'urer cl perjurem nomen Dei <nei {Prov. XXX. 8, 9).
Bonum mibi lex oris lui, super millia auri. et argenti {Ps. CXVLI, 72).
m conclu io. — Pro homine juslo et paupere. SUMMARIUM. — Quœrit suant consolationem et fortitudi-
nem in societale unilatis cum Christo paupere : adeo-
que reputans contra exislimalionem mundi , in ea
silam esse (elicilalcm hominis, ex eadem sibi magna
pollicclur bona.
Ecce Rex tiins véniel libi, ipse pauper (Zach. IX, 9) ego aulem mendicus sum et pauper ( Ps. XXXIX, 18).
Qoié faciès ( Gen. XVffl, 29 }1
Audi consilium ( Prou. XIX, 20 ) :
Fidcm posslde cum amico in pauperlate illius, ut et in bonis il ius leleris ; in tempore tribulalionis illius permane illi fidelis, ut cl in iiaircdilalc illius cobxrcs sis (Eccl. XXII, 28 , 29); susiino sustentaiiones
s. s. xxvu
Dei : conjungere Deo, cl sustine, ut crescat in no vissimo vila tua (ld., Il, 3).
Parasli in dulcedinc tua pauperi, Deus ( Ps. LXVÎI, Il ) : in via lestimoniorum luorum delectattis sum, sicut in omnibus diviliis (Ps. CXYIII, 14). Erue me de manu filiorumalicnorum, quorum os loculum eslvanilalem, et dexicra eorum dexlcra iniquilalis; quorum filii, sicut novellœ planlaiiones in juvcniutc sua ; filiaj eorum compositoc, eircumornaiœ ui sirniliiudo lempli; promptuaria eorum plena, crucianlia ex hoc in illud, oves eorum fœiosa?, abundantes in egressibus suis, boves eorum crassne : non est ruina macerâc, neque transiiu>, neque clamor in plaleis eorum.
Bealum dixerunt populum , cui hœc sunt. Beaing populus cujus Dominus Deus ejus ( Ps. CXLUI, 11-15).
Non in solo pane vivit homo ( Malth. IV, 4 ) : Justus aulem ex fide vivit ( Rom. I, 17).
Pauperem quidem vilam gerimus : sed mulla bona habebimus, si limuerimus Deum, el recessertmus ab omni peccato, et fe ce ri mus bene ( Tob. IV, 23 ).
Nonne Deus eleiut pauperes in hoc muitdo diviles in fuie, et bœredes regni, quod reproniisit Deus diligentibus se ( Jac. H, 5 ) ?
Spera in Domino, el fac bonilatem ; et inbabila terram, el pasceris in dhiliis ejus; deleclare in Do* mino, et dabil tibi petilioncs cordis lui (Ps. XXXY'f, 3, 4 ). Tune videbis, et afflues el mirabilur et dilatabilur cor tuum ( lsai. LX, 5) ; tune super Omnipotentem deliciis afflues ( Job XXII, 2G ), ridebis ; ingredicris in abundantia scpulcbrum, sicut inf'erlur acervus irilici in lempore suo (ld., V, 22, 26 ).
iv conclusio. — Pro homine juslo qui ex divite Cactus est pauper.
summarïum. — Excitât seipsum ad tolerantiam, convenientiu suistatuscum Christo Jesu, œslimatione patienliœ sanclorum , et necessitale sese subjiciendi votuntali Dei.
Pauperes lacli sumus nimis ( Ps. LXXVHI, 8 ). Ecce Saivator Uius venil ( lsai. LXH, 11) : egenus faclus csi, cum (ssel dives ( II Cor. VIII, 9 ).
Sil nomen Domini benedielum ( Ps. CXII, 2): similis cro Allissimo (lsai. XIV, 14), similis Fi io Dei ( Dan. III, 92), gloria magna est sequi Dominum. (Eccli. XXIII, 58).
Ecce, bcalificamus eosqui sustinuerunt. Suttcrcnï\.\m Job audislis (J^c.V,ll); scidil veslimenlasua , et ion* so capile, corruens in terram adoravit , et dixil : Nudus egressus sum de utero malris mea1, et nwdus rcvcrlar illuc : Dominus d.'dii, Dominus absiulit : sicut Domuio placuit, ita l'aclum est : sil nomen Domini benedielum. In omnibus bis non peccavil Job bibiîa suis, neque slukum quid conlra Deum loculus est (Job h 20-22).
Simililerfacias(Ecr/t. II, \ô). Ecce, beatificamuscos qui sustinuerunt , ( H Car. VIII , 2 ) quod in mullo experimenlo iribulalionis abundantia gaudii ipsoriuu.
(Onze.)
fuit, et ahissima paupertas corum abundavit in divilias simplicitalis eorum.
Beaii pauperes, quia veslrum est regnum Dei ( Luc, VI, 20 ) ; n3m et rapinam bonorum vestrorum cum gaudio suscepislis, cognoscentes vos babere meliorem et mancntem substanliam. Beaii ( fleb. X, 34).
Vade, et tu fac similiter, (Luc. X, 57) et bealus Bris (W.t XIV, 44).
Bonaelmala, vita et mors, paupertas et honeslas a Deo sunt ( Eccli. XI, 14 ). Si boita suscepimus de manu Dei,mala quarenon suscipiamus (Job 11,10)? Bencdicam Dominum in omni tempore, semper laus in ore meo : in Domino laudabilur anima mca ( Ps. XXXIII, 2, 3) (1).
v conclusio. — Prorelig'oso qui profitelur pauperlalem evangelicam.
SUMMARTUM. — Beiiedicit Deo , quod sibi aperuerit nnjslerium volunlariœ pauperlalis, quœ relinquit omnia propter illum, illius sclum eget , et omnia récupérât in Mo.
Ecce, rcx luus venit libi ( Matth. XXI, 5 ), et ipsc paupcr ( Zach. IX, 9).
Beutus qui inlelligit super egenum et pnuperem (Ps. XL, 2); scilis enim graliam Domini noslri Jesu Christi, quoniam propler vos egcnus facius est, cum csset dives, ut illius inopia vos diviles essetis (II Cor. VIII, 9).
Bealus qui inlelligit super egenum et pauperem (Col. II , 3 ) , in quo sunt omnes thesauri sapienliœ et scienliœ absconditi.
Benedicam Dominum qui tribuit mibi intclleclum. Dixi Domino : Dens meus es lu , quoniam bonorum meorum non eges (Ps. XV, 7, 2) : et nullius egeo (Apoc. III, 17).
Reliquimus omnia, et secuti sumus te ( Mallh. XIX, 27 ), ut divilias compularemus boc ( Tob. V, 25 ).
Ego sum pauper, et nullius egeo (Ps. LXVIII, 50) ; quid enim mibi est in cœlo ? et a le quid volui super lerram(Ps. LXXII, 25) ?
Quœ fuerunt mibi lucra, bœc arbilralus sum propter Cbristumdetrimenta, propîer quem omnia detrimenlum feci, et arbitror ut slercora, ul Cbrislum lucriiaciam ( Philip. III, 7,8) : et divilias nihil esse duxi in comparatione illius (Sap. VII, 8).
Ego sum pauper, et nullius egeo ; mibi enim vivere Cbristus, et mori lucrum (Philip. I, 21). Dominuspars hœrcdilalis mc;c : lu es qui restitues bœreditalem meam mibi (Ps. XV, 5 ).
Quanta fecit anima? meas ( Ps. LXV, 1G ) !
Miseralionum Domini recordabor, laudem Domini super omnibus quœ reddidit nobis Dominus ( hai. LX1II, 7).
Oblivisci me fecit Dcus omnium laborum meorum, et domus palris mei : crescere me fecit Dcus in terra paupertalis nieœ ( Gen. XLI, 51, 52). Anima mea exultabit in Dornino, et delectabilur super salutari
'4) Unie conclusioni potesl addi tertia.
suo (Ps. XXXIV, 9) : quoniam Dominus Dens Israël ipse est possessio ejus (Josue XIII, 55 ). Rcpleluj sum consolalione , superabundo gaudio ( II Cor. VU „ 4 ) : babco omnia, elabundo : repletus sum (Philip. IV, 18 ); Dominus enim ipse est bœreditas (Deui. XVIII, 2).
vi conclusio. — Pro homine diviîe et avaro. summarium. — Agnoscit inuliliialem omnium laborum avariliœ, justum limorem judicii sustinendi cum Jesu paupere , futurum tum dolorem ex defeclu bonorum operum, el impotenliam ad ea supptenda, unde con • cludlt uli se debere suis bonis juxla leges juslitiœ el cliaritalis. liane a Deo efllagitat graliam sine qua se minime divilem esse sibi persuada.
Vœ vobis divilibus, quia habetis consolalionem veslram : Ilnec dicit Dominus ad me (hai. XVIII, 4 ).
Divcs efleelus sum, inveni idolum mibi {O&ce XII, 8).
Quid proderit bomini de uuiverso labore suo, cl affiietione S|iiitus, qua sub sole crucialus est (Eccle. Il, 2?)? sicnl egressus est nudus de utero mains sine , sic levcr'.elur et nihil auferet secum de labore suo (ld., V, 14)? Quid proderit bomini, si lucretur mundum lolum , et detrimentum anima? sua? facial? aut quid dabit homo commulalionis pro anima sua (Marc. VIII, 30, 57)?
Cui laboro, et fraudo animam meam bonis (Eccle. IV, 8) ? Slulte, bac nocte animam tuam repetuni a te , qua: autem parasli, cujus erunt (Luc. XII, 20)?
Quid faciam cum surrexerit ad judicandum Deus'i el cum quœsieril, quid respondebo Uli ( Job XXI, 14 ) ?
Egenus factus est, cum csset dives : Quid respondebo Uli (II Cor., VII, 19)?
Neque fornicarii, neque idolis servienles, neque aduheri , neque molles , neque fures , neque avari , neque ebriosi, neque maledici, neque rapaces regnum Dei possidebunt. Quid faciam cum surrexerit ad judicandum Deus (I Cor. VI, 9, 10).
Tune dicel bis, qui a sinistris erunt : Discedite a me, maledici i, in ignem œlernum, qui paratus est diabolo el angelis ejus ; esurivi enim , et non dedislïs mihi manducare : sitivi el non dedislis mibi potuni : bospes eram, et non collegislis me : nudus, et non cooperuistis me : infirmus, el in carcere, et non visilastis me> Quid respondebo Mi ? quid... Domine, quando te vidimus esuricnlem, aut sitientem, aut bospilem, aut nudum, aut inlirmum, aut in carcere, et non ministravunus libi ? Tune respondebit Hlis, dicens : Amen dico vobis : quandiu non ft-'cisii* uni de minoribus, neemibi fecistis (Mallh. XXV, 41-45).
Quid faciam? quis me liberabil (Rom. VII, 24)?
Quid dabit bomo commulalionis pro anima sua (Marc. VIII, 57 ) ?
Frater non redimit ; redimet bomo? Non dabit Deo placalionem suam ; et prciium redemptionis anima? sua? (Ps. XLVI1I,8, 9). Non proderunt dviliap in die ultionis : justifia aulem liberabil a moite (Prov. XI,
4) , misericordia liberabit {Eccli. XL, 24 ).
Rcdemplio animae viri, divitiœ sua?. (Prov. XIII, 8) : cuncla quai liabet homo , dabil pro anima sua
{Jub II, 4).
Pcccaia tua elccmosynis redime, et iniquilatcs luas miscricordiis pauperum (Dan. IV, 24).
Yere ego pcccavi Domino Deo Israël ( Jos. Vil, 20) ; ecce, dimidium bonorum meorum, Domine , do paupcribus : et si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum (Luc. XIX, 8).
Legem pone mihi, Domine, viam juslificalionum luarum : inclina cor meum in leslimonia tua, et non in avariliam (Ps. CXVilI, 33, 3G) : gressus meos dirige secundum eloquium tuum , et non dominelur mei omnis iniuslitia ; bonum mihi lex oris lui, super miliia auri el argenli (Ibid., 133).
Benedielio Domini diviies facil ( Prov. X, 22 ). Est quasi dives , cum nïltU habeat , et est quasi pauper, cum in multis diviliis sit(Irf., XIII, 7 ) : sic est qui sibi thesaurizat, et non est in Deum dives (Luc. XII, 21).
Ubi non est scienlia animae , non est bonum (Prov. XIX, 2).
vu coNCLUSio.— Pro peccalore qui ex divile (actes est
pauper.
summarium. — liabet pro pœna a Deo sibi hiflkla
pauperlatem suam : cujus miserias per sentit : simul
et pro ralione bene sperandi de Deo qui notait eum
funditus perdere, revertendi ad cum per pœnitenliam,
et féliciter vivendi in ejus possessione.
Manus Domini tciigit me (JooXIX, 21). Egestas a Domino in doino iinpii ( Prov. 111 , 33 ) ; ego ilie quondam opulenlus , repente contrilus sum (Job XVI , 15). Ecce manus Domini super le (Act. XIII, 41 , eo quod non servions Domino Deo tuo in g; udio, cordisque kciiiia, propter rerum omnium abundanliam (Deut. XXVIII, -47).
Ego vir videns pauperlatem meam in virga indignationis ejus : me minavit , et adduxit in tenebras , ei non in lucem ; circumdedit me felle et labore ; in tenebrosis coliocavil me, quasi mortuos sempiternos ; faclus sum in derisum omni populo, canticum eorum iota die; replevil me amariludinibus , inebriavit me absyutuio.
IIxe reculons in corde meo, ideo sperabo. Misericordiœ Domini quia non sumus consumpii , quia non defecerunt miseraliones ejus. Pars mea Dominus, dixit anima mea : propterea expectabo eum. Bonus e^t Dominus speiantibus in eum, animec quacreuii illum. Donum est prœstolari cum silentio salutare Dei : quia non repellel in sempilernum Dominus ; quia si abjecit, et miserebitur secundum muliitudinem miscricordiarum suarum. Scrutemur vias nostras, et quaramus, et revertamur ad Domiuum ; levemus corda nossra cum manibus ad Dominum in
cœlos : nos inique egimus, et ad iracundiam provocavimus (Thr. III, 1, 2, 5, 6, 14, 15, 21, 22, 24-2G, 31,32,-40-42). Etiamsi occident me, in ipso sperabo : verumiamen vias meas in conspeelu ejus arguant : el ipse erit Salvator meus (Job XIII, 15,16).
Pars mea Dominus. Dives sum ( Apoc. III, 17 ), Dives el felix magis quam principio (Job XXI, 25; XLII, 12).
vinco-NCLUSio. — Pro homine peccalore ci paupere.
summarium. — Exprobrat ipse sibi vitœ suœ depravationem , ejusdem miseriam animo rcprœsentat, et ad illam quœrit remedium in pœnitenlia et patientia.
Paupercs sunl et stnlti , ignorâmes viam Domini, judicium Dei sui (Jerem. Y, 4).
Vere et tu ex illis es (Mattli. XXVI , 75) ; es miser et miserabilis, et pauper (Apoc. III, 17) : lui vero oculi et cor ad avariliam , et ad sanguinem innocentent lundendum, el ad calumniam, et ad cursum mali operis (Jer. XXII, 17). Si videbas furem , currebas cum eo : et cum adulteris porlionem tuam ponebas (Ps. XL1X, 18).
Vie mi^ero mihi (Jer.l XLV , 5) ! in domo mea non est panis (lsai. 111, 7) : non est Dcus mecum ( Deut. XXXI, 17). Rcplela estmalis anima mea : el vita mea infemo appropinquavit (Ps. LXXXV1I, 4).
Quid liabet pauper, nisi ut pergat illuc ubi est vila (Eccle. VI, 8) ? et vita mea infemo appropinquavil.
Pauper glorialur per disciplinam el limorcm suum (Eccli. X, 55) : et Deum non limeo, neque liominem revereor (Luc. XVIII, 4). j.
Rcali pauperes spirilu, quoniam ipsorum est regnum cœlorum ( Mattli. V, 5) : cl vita mea infemo appropinquavit.
Bona est subslanlia cui non est peceatum in conscientia : et nequissima pauperlas in ore impii (Eccli. XIII, 50) : propter cordis inopiam perdet animam suam (Prov. VI, 52).
Vita mea infemo appropinquavit.
Pœnitenliam âge (Act. VIII, 22).
Credo Deo, el recuperabit le (Eccli. II, 6 ). Nonne Dcus elegit pauperes in hoc mundo, diviies in hde, et luseredes regni, quod repromisit Dcus diiigcnlibus se (Jac. II , 5)? Haec dicit Dominus redeiuptor luus : Elegi le in camino pa upertalis ( îsai. XLVIII, 17, 10) , in dolore susiine, et in humilitale tua palienliam habe (Eccli. II, 4); dirige viam tuam, et spera in illum ; serva timorem illius , et in illo veterascf (Ib.y 6). Parcel pauperiet inopi, et animas pauperum salvas faciet (Ps. LXXI, 15).
Porlio mea, Domine, dixi, cuslodire legem tuam, Fac cum servo tuo secundum misericordiam tuam, et justificaiiones tuas doce me : lœtabor ego super cloquia tua , sicut qui invenit spolia multa (Ps. CXVJSIj 57, 124,162).
SCRIPÎURA SACRA
