TRES MEDITATIONES DE HUMILITATE
PRIMA MEDITATIO.
De nccessilate humilitalis .
primum pukctum. — Prima ralio hujus necessitatis.
Doctrina Chrisli.
Jésus déclarât humilitalis nécessitaient ad salutem. — Ilomines elati , superbi , sine pace , immites , sine benignitale, tumidi (II Tim. III, 2-4), inclinate aurem vestram, et venite ad me : audite, et vivet anima vestra (Isai. LV, 3).
Nisi conversi fuerilis , et efficiamini sicut parvnli , non inlrahiiis in regnum cœlorum (Matili. XY1II, 5). Sïniie parvulos venire ad me, et ne prohibuerilis eos ; lalinm cslenim regnum cœlorum. Amen dico vobis : Qnisquis non rcceperit regnum Dei sicut parvulus, non intrabit in illud (Marc. X , 14, 15).
Arroganliam et superbiam detestor( Prou. YIIÏ, 13). înilium superbise hoffiinis,aposlalarea Deo : quoniam ab eo,qui fecil illum,recessit cor ejus (Eccli.X, 14, 15). Propler quod Deus superbis resUlit , humililms au> tem dat graliam (Jac. 1Y , 6) : omnis qui se exaltai, humiliabilur , et qui se humiliât, exaltabitur (Luc, XIV, M).
Hœc est via, ambulale in ca (lsai. XXX, 21).
Sentit liomo ejus diflicullatem simul el desiderinm. — Magisler bone (Malth. XIX, 16), quidnam est hoc? quocnam doclrina hœc nova (Marc. I, 27)? quoniam omne quod est in mundo , est superbia vitœ (I Joan. Il, 16) : cuncla subjacent vanilaii (Eccle. III, 19). Dilcxerunt gloriam hominum magis quam gloriam Dei (Joan. XII , 45) : et abominalio est superbo humilitas (Eccli. XIII, 24).
Domine, doce me jusiificationes tuas : concupivit anima mea desideraie juslificaliones luas. Da mihi înlelleclum , et scrulabor legem tuam, et cuslodiam illam in loto corde meo ; amputa opprobriurn meum, quod suspicatus surn (Ps. CXVIII, 12, 20, 34, 59). il tunctum. — Sccunda ralio.
Exemplum Chrisli.
SUMMAfilUM. — Jésus excilal homines exemplo suo ad humilitalis amorem et praxim : eisdemque sui exem- ])li vim evidenti ralione incukal. llomo vividam humilitalis Chrisli imaginera exprimil ex omni ejus vila; hoc vero humilitalis exemplar inluens suant omnem superbiam recognoscit et damnai in seipso , in bonis vilœ, in peccalis suis, in dolibus quibuslibety deleslaturque ex animo humili el conltito.
Discite a me quia milis sum et humilié corde (Malth. XI, 29). Filius liominis non venil minislrari, sed minisirare (Ici., XX, 28). Non quxro voluniatem mcam, sed voluniatem ejus qui misit me (Joan. V, 50) ; ego non quaîro gloriam meam ; est qui quxrat et judicct (Jd.,YliI, 50); pauper sum ego, cl in laboribus a ju-
vcntule mea (Ps. LXXXVN, 16) ; ego sum verrais, e» non homo : opprobriurn hominum, etabjectio plebis. Omnes videntes me, deriserunt me(Ps. XXI, 7,8): posuerunt me abominalioncm sibi (Ps. LXXXMI , 9) : operuiteonfusio facicm meam (Ps. LXVIII, 8) ; cum his qui oderunt paeem, eram pacitteus : cum loquebar Mis, impugnabant me gratis (Ps. CX1X, 7). El factus sum sicut homo non audiens, el non habens in ore suo redargutiones (Ps. XXXYIf,15): humilialus sum usquequaque (Ps. CXVIII, 107).
Discile a me quia milis sum et humilis corde. Vos vocalis me, Magisler, et .Domine : et bene dicilis; sum elenim (Joan. XIII , 13). Non est discipulus super magistrum : perfectus aulem omnis cril, si sit sicut magister ejus (Luc. VI, 40). Exemplum dedi vobis, ut quemadmodum ego feci, ita et vo.* faciaiis. Amen, amen dico vobis : Non esl servus major Domino suo : ncque aposiolus major est eo, qui misit iilum. Si bœc scitis, boati eritis si feceritis ea (Joan. XIII, 15-17). Reges Gentium dominante eorum : et qui poteslalem babent super eos, benefici vocantur; vos aulem non sic ; sed qui major est in vobis, fiât sicut minor : el qui prœccssor est, sicut minisliator. Nam quis major est, qui recumbil, an qui ministrai? Nonne qui recumbil? ego aulem in medio vestram sum, sicut qui ministral (Luc. XXII, 25-27). Mémento te sermonis mei , quem ego dixi vobis : Non est servus major Domino suo (Joan. XV, 20) : ego aulem humilialus sum uirais (Ps. CXV, 10), Dominus et Magisler (Joan. XIII, 14) ; humiliamini igitur (I Pet.
Homines superbi (II Tim. III, 2), ecce Dcus vesler, ecce Dominus Deus (lsai. XL, 9, 10) : recogitale eum (Heb. XII, 5).
Recogilabo.
Ecce Deus noster (Isai. XXXVIII, 15 ; XXV, 9) : quam angeli minoralus est (Heb. II, 9) : Verbum caro factum esl (Joan. 1, li), esl Filius Murix (Marc.
VI, 5). Cum nains esseï (Malth. II, 1) , pannis eum involvit, et reclinavit eum in pnesepio : et poslijuam consummati sunt dies octo, ut circumciderelur puer, vocalum esl nomen ejus , Jésus. Tulerunt eum in Jérusalem, ut estèrent eum Domino : et ut perfeccrunt omnia secundum legem Domini , reversi sunl in Galilœam , in civitalem suain Nazareth. Puer aulem crescebat, et conforlabatur, plenus snpientia, el erM subditus illis (Luc. II, 7, 21, 22, 59, 40, 51) : qu! cum in forma Dei essel , non rapinam arbitialus es* esse se ocqualem Deo : sed semelipsum exinanivit , formam servi accipiens (Philip II, 6, 7).
Raplizatus est a Joannc in Jordane (Marc. I, 9), simililudiuem carnis peccali (Rom. VU!, 5) . putaba tur filius Joseph (Luc. lil, 2 >) , hrmo vorax el pota-
îor vini, publicanorum cl peccatorum amicus (Malili. XI, !9).
Cum sceleratis repulatus est (îsai. LUI , 12) , qui pertransiilbenefaciendo, et sanando omnes opprcssos a diabolo (Acl. X, 38) ; qui peccalum non fecil, nec .nvciitns est dolus in ore ejus (I Pet. Il, 22) ; qui non loverat peccalum (Il Cor. V, 21); qui cum maledi- 3crctur, non maledicebal : cum palerelur, non comninabatur : tradebat aulem judicanli se injuste [\ Pet. Il, 25).
flumiliavit semelipsum , faclus obediens usque ad iioriem, mortem aulem crucis {Philip. II , 8) ; proposito sibi gaudio suslinuit crucem , conlusione contempla (Heb. XII, 2).
Inspice et fac secundum exemptar, quod tibi monslratum est (Exod. XXV, 40) ; si ignoras te , hispice exemplar [Cant. I, 7).
Tu quis es (Joan. I, 19) ?
Vir vanus(Jo6 XI, 12),
Universa vanitas (Ps. XXXVIII, G),
Homo vanilati similis (Ps. CXLIH, 4):
Qui sibi videbalur eiiam fluctibus maris imperare, supra humanum modum superbia replettis, et montium altitudines in slaiera appendere (II Mac. IX, 8).
Tu quis es?
Inspice : Quid superbit terra et cinis (Eccli. X, 9)? humiliatio tua in medio tui (Mic/i. VI, 14) : non est creala hominibus superbia (Eccli. X, 22).
Inspice : Quid le élevai cor luum (Job XV, 12)? omnis caro fœnum , et omnis gloria ejus quasi flos agri (Isai. XL, 6). Quid profuit superbia? aut divitiarum jaclanlia quid conlulit ? omnia illa lanquam umbra (Sap. V, 8, 9).
Inspice : Quid gloriaris in malitia (Ps. LI, 3) ? infixus in limo profundi (Ps. LXV1II , 3), comparalus jumentis insipienlibus, et similis faclus illis (Ps. XLVIII, 13)?
Inspice : Quid Uiinal contra Deum spiritus luus (Jo/> XV, 15)? Quid liabes quod non accepisli? si aulem accepisli , quid gloriaris quasi non acceperis (ï Cor. IV, 7).
El ideo humiliemus illi animas noslras , et in spiritu conslituti humiliato, scrvienles il!i, dicamus, Ventes Domino, ut secundum volunlalem suam sic facial nobiscum misericordiam suam : ul sicut conlurbalum est cor nosîrum in superbia, ila eliam de rosira huniilitale gloriomur (Judith VIII, 16, 17).
Dicamus Domino : Peccavimus (II Esd. I , G , 7) ,
vanilale seducli sumus : cor conirilum et bumilia-
tum, Deus, non despicies (Ps. L, 19). Confundantur
superbi (Ps. CXVIH, 78) ; sed in animo contrilo et
spiritu humililalis suscipiamur (Dan. III, 59).
II MEDITATÎO.
De praxi humililalis.
prtmum punctum. — Regulœ humililalis.
SV51MARIUM. — Homo persuasus exemplo et doctrina
Chrisli , solidam sibi proponit humililalis praxim
FORMAS! REDACTA. Soi
erga Deum , erga proximum , in fide , in scientia , in
bonis operibus, in Us quœ speclant ad divilias et /io-
nores, in afjîiclionibus, erga inimicos, in cogitationi-
bus, verbis, el aclionibus el in officiis humanœ societalis.
Inspice, et fac secundum exemplar quod tibi monstratum est (Exod. XXV, 40).
Magister est (Mailh. XXIII , 10) : Tu discipuîus (Joan. IX, 28).
Dominos est ( Maltfi. XII , 8 ) : Ego suffi servis (ÎI Reg. IX, 2).
Nosier aulem Dominus, Deus est (II Par. XIII, 10) : Nibil sum (II Cor. XII, 11).
Non est sanelus, ut est Dominus (I Reg. II , 2) : Iïomo peccalor sum.
Non est discipulus super magistrum (Luc. V, 8 ; VI, 40).
Non est servus major Domino suo (Joan. XV, 20).
Major Deus hominè (Job XXXIII, 12).
Humilia vil semelipsum (Philip. II , 8) : humilia te (Eccli. IIÎ, 20).
Jiislum est et œquum (Col. IV, 1) : cro liumilis (II Reg. VI, 22), sequar paulatim vestigia ejus (Gen. XXXÎII , 14), nec conlradicam sermonibus Sancli (Job VI, 10).
Inspice el fac. Humilia te in omnibus (Eccli. III, 20).
Subdilus esto Domino (Ps. XXXVI , 7). Hœc dicit Dominus : Non glorielur sapiens in sapienlia sua , et non glorielur fortis in forlitudine sua , et non glorielur dives in divitiis suis : sed in hoc glorielur, qui glorialur, scire et nossc me : quia ego sum Dominus qui facio misericordiam , et judicium , et jusiitiam i? terra ; hacc enim placent mihi (Jer. IX, 25, 2i).
Subdilus esto Domino, omni humanaa crealurce propter Deum (I Pet. II , 15) : congregalioni pauperum affabileni le facito ; presbylero humilia animam luam, el magnaio humilia caput luum (Eccli. IV, 7) : quia sic est voluntas Dei (I Pet. II, 15).
Tu iide slas : noli altum sapere , sed time (Rom. XI, 20).
De ligno scientiae boni el mali ne comedas (Gen. II, 17) : scientia inflat. Si quis se exislimat scire aliquid (I Cor. "VIII , 1,2), nondum cognovit quemadmodum oporteat eum scire. Humilia valde spirilum luum : altiora le ne qujesieris, el forliora te ne scrutalus fueris : sed qua2 prœcepit libi Deus, illa cogita semper, el'in pluribus operibus ejus ne fueris curiosus ; non est enim libi necessarium, ea quœ abscondila sunt, videre oculis tuis. In supervacuis rébus noli scrutari mullipliciier, et in pluribus operibus ejus non eris curiosus; plurima enim super sen suffi hominum ostensa sunt libi. Multos quoque supplanlavit suspicio illorum , et in vanilale detinuil sensus. illorum (Eccli. YII , 19; III , 22-26). Stultas et sine disciplina quoestiones devita : sciens quia générant lites. Servum aulem Domini non oporletlitigare, sed mansuelum esse ad omnes , docibilem , patientem , cum modesiia corripienlem eos qui resistunt verilati (ÎI Tim. H, 25-25). Humilia valde spirilum luum.
Cum facis elcemosynam, noli tuba cancre ante te, Sicul hypocrite faciunt in synagogis , et in vicis , ut bonoriiicenlur ab hominibus : te autem facienle eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua : ut sit elecmosyna tua in abscondito : et Paler luus, qui videt in abscondito, reddet libi. Cum oraveris, inlra in cubiculum lutim, cl clauso ostio, ora Palrem tuinn in abscondito : et Pater luus, qui videt m abscondito, reddet libi. Cum jcjunas, unge caput luum, et faciem tuam lava, ne vidcaris ab hominibus jejunans, scd Palri luo, qui est in abscondito : et Pater tuus qui vidct in abscondito reddet tibi (Malth. VI, 2-4, 6, 17, 18).
Noli œmulari in eo qui prosperatur in via sua (Ps. XXXVI, 7); noli laborarc ut dileris : scd prudentise tua? pone modum (Prov. XXIII, 4); noli frustra extolli vanis spebus (II Mac. VII, 54) ; noli quanrere a Domino ducatum, neque a rege calhedram honoris (Eccli. VII, A)'. Reclorcm le posucrunt? noli extolli : esto in illis quasi unusex ipsis (Id.f XXXII, 1), sicut Filius hominis non venit miuislrari, sed ministrare (Matlh. XX , 28). Quanlo magnus es , humilia le in omnibus, et coram Deo invenies gratiam : quoniam inagna potenlia Dei solius , et ab humilibus honoratur (Eccli. Ul, 20, 21).
Quem diligit Dominus, corripil (Prov. III , 12) ; prœpara animam tuam ad tenta tionem : déprime cor luum : omne quod libi applicilum fuerit, accipe , et indolore susline, et in liu milita te tua paiientiam habe ; quoniam in igné probalur aurum el argenium, Iiomines vero receplibiles in camino humilialionis, (Eccli. II, 1, 2, 4,5). Humiliare Deo, et expecla manus ejus (ld., XIII, 9).
Ne dicas : Reddam malum (Prov. XX , 22) : sed vince in bono malum (Rom. XII, 2!), cum omni 1mmililate et mansuetudinc (Ephes. IV, 2). Jcsus dicebat : Pater dimilte illis ; non enim sciant quid faciunt (Luc. XXII, 34) : pro transgressoribus rogavit (Jsai. LIII, 12); mémento omnis mansucludinis ejus (Ps. CXXXI, 1).
Supcrbiam nunquam in tuo sensu, aut in luo verbo dominari permilias ; in ipsa enim inilium sunipsit om:iis perditio (Tob. IV, 14). Laudel le alienus , et non os luum : extraneus, et non labia tua (Prov. XXVII , 2) ; non enim qui se ipsum commendal, ille probalus est, sed quem Deus commendat (II Cor. X, 18). Ne sis sapiens apud lemelipsum (Prov. III, 7); nam si quis exislimat, se aliquid esse, cum nibil s'il, ipse se seducit (Cal. VI, 3). Non te exlollas in cogilatione anima; tuœ ; noli cxtollcre le in faciendo opère luo : in mansueludine serva animam tuam : in manbucludinc £pcratua pcrfice (Eccli. VI, 2 ; X, 29, 51; 111,19).
Quam bonum, cl quam jucundum, habitarc frntrcs in iinum (Ps. CXXXII, 1). Non ci'ficiamur inanis glona? cupitii, invicem provocantes, invicem invidentes : sed per char'uatcm spirilus servile invicem (Cal. Y, 20, 13), honore invicem prœvenienies, idipsum inviggm. seMiciiles : non alla sapientes : sed humilibus
consenlientes, si fieri potest, quod ex vobis est, cum omnibus hominibus pacem habentes (Rom. XII, 10, 1G, 18); nibil per contentionem , neque per inanem gîoriam, sed in humilitale superiores sibi invicem arbitrâmes; non qua; sua sunt singuli eonsidcmntes, sed ea quaù aliorum ; hoc enim senlitc in vobis, quod et inChristoJesu, qui humiliavit semelipsum (Philip. II, 3 6, 8), vobis rclinqucnscxemplum ulsequamini vestigia ejus (1 Pet. II, 22).
Qui facit bcec , non movebilur in octernum (Ps. XIV, 5). Omnia facilo secundum exemplar quod tibi oslensum est (llebr. VIII, 5). Humilia le in omnibus.
il punctum. — Oratio ad Jesum humilem , cui sese
liomo imilalorem offert. sijmmarïum. — Gratiarum aclio pro accepto spirilu humilitatis : ejusdem conservandi desiderium , et illum redigendi ad praxim propositum firmum usque ad contemnendum coniemptum mundi.
Jesu praoceplor (Luc. XVII, 13), milis et humilis corde (M ait h. XI, 29), obediens usque ad morlem , mortem autem crucis (Philip. II , 8). Rex meus (Ps. V, 5), exemplum meum (Zach. XIII, 5), quam dulcia faucibus meis eloquia tua (Ps. CXVIII , 105) ! posui in corde meo , et exemplo didici disciplinant ; arro gantiam et supcrbiam deleslor (Prov. XXIV, 32; VIII, 15) : scio et humiliari (Philip. IV, 12). Bonuin mibi quia bumiliasli me (Ps. CXVIII, 71) !
Confirma hoc, Deus, quodoperatus es (Ps. LXVII, 29) : Avorte oculos meos , ne videant vanilalem : in via lua vivifica me ; gressus meos dirige secundum cloquium tuum (Ps. CXVIII, 57, 133) : non veniat mibi pes superbia) : et manus peccaloris non moveat me (Ps. XXXV, 12); memor esto verbi lui servo luo, in quo mibi spem dedisti (Ps. CXVIII,49). Vernie ad me , omnes qui laboralis> et onerati eslis, et ego reficiam vos; tollite jugum meum super vos, et discite a me quia milis sum et humilis corde : et invenielis requiem animabus veslris ; jugum enim meum suave est, et onus meum levé (Matlh. XI, 28-50). ILcc me consolata est in humililate mea.
Adolescentulus sum ego, et contemptus (Ps. CXVIII, 50, 141, 71) : bonum mibi (II Reg. VI, 22) Vilior fiam, plusquam factns sum : et ero humilis in oculis meis : el respondebo exprobranlibus mihi.
Et respondebo : Priusquam bumiliarer, ego ddiqui (Ps. CXVIII, 42, 67);
El respondebo : Melius est humiliari cum milibus , quam dividere spolia cum superbis (Prov. XVI, 19). El respondebo : Volui (Ps. XXXIX , 9) : elegi abjeelus esse in domo Dei mei , m 'gis quam habilare in labernaculis peccalorum (Ps. LXXXIII, 5).
Ero humilis in oculis mets, el respondebo exprobranlibus mihi : Humiliavit semelipsum (Philip. II , 8) : non est servus major Domino suo (Joun. XV, 20); gloria magna est sequi Dominum (Eccli. XXIII, 58). Proposilo sibi gaudio , sustinuit crucem , confusions, contempla , atque in dexicra sedis Dei sedet {llefyr* XII, 2).
Viiior fiâm ptusquam fnclus sum (Eccli. LI, 24) et non confundar ; et in hoc gaudeo, sed et gaudcbo ; Et respondebo exprobrantibus milii : Scio quia hoc mihi proveiûel ad salutem (Philip. I, 18,19), gloriosior apparebo (H Reg. VI, 22) ;
El responaebo : quia speravi in sermonibus luis (Ps. CX VIII, 42) : quia omnis qui se exaltai, bumiliabilur, et qui se humiliât, exaliabilur (Luc. XVIII,
m MEDITATIO.
Humilis animœ canticum, PRIMUM punctum. — Superbiœ humiliatio.
SVMMAftiUM. — Profligata superbia , in Lucifero , in Adamo, in giganiibus tempore ciiluvii, in œdificaloribus turris Babel, in Pliaraone, in Nubuchodonosore, in Buliassare, in Amano, in Anliocho , in Herode. Bine arguitur jusla causa quam superbi omnes habenl limendi similis exitus ; cum et ipsi (estes sinl taliiun pœnarum mullis aliis a Deo sœpe injlictarum, donec iota superbia pereat œternum in die magna Domini ; ut autem destruatur unie liane diem desiderat anima humilis ad gloriam Dei et salutem horum peccatorum.
Vœ covonœ superbiœ : pedibus conculcabitur corona superbiœ (I s. XXVilI, 1, 3).
Videbam Salanam sicut fulgur de cœlo cadentem (Luc X , 18) : ipse est rex super universos filios superbiœ (Job XLl,2o). Quomodo cecidisii de cœlo, Lucifer, qui dieebas in corde tuo : In cœlum conseendam, super as.lra Dei exaliabo solium meum, similis ero Altissimo : detracia est ad inferos superbia tua(Js. XIV, 12 14, il) Adam, ubi es?
Dixit serpens ad mulierem : Eritis sicut dii. Vidit mulicr quod bonum esset lignum ad vescendum, et pulcbrum oculis, aspecluque delectabile; et tulit de fruclu illius, elcomcdit : dedilque viro suo, qui comedit. Et emisit eu m Dominus Deus de paradiso voluptalis, ut operarelur lerram, de qua sumptus est (Gcn. III, 9, 4, 6, 23).
Non exoraverunt pro peccatis suis anliqui gigantes, qui deslrucli suul confidentes suœ virluti (Eccli. XVI, 8). Cum périrent superbi gigantes, spes orbis lerrarum ad ratem confugiens, remisit seculo semen nalivilalis, quai nulu tuo erat gubernala (Sap. XIV, 6) : ab iiis divisai suut génies in terra post diluvium.
Erat autem terra labii uuius. Dixitque alter ad proximum suum : Venite, faciamus nobis civitatem et lurrim, cujus eulmen pertingat ad cœlum : et celebremus nomen nostrum antequam dividamur in universas terras. Descendit autem Dominus ut videret civitatem et lurrim, quam œdificabant filii Adam, et dixit : Confundamus ibi linguam eorum, ul non audiat unusquisque vocem proximi sui. Et cessaverunt îedilîcare civitatem; et ideirco vocatum est nomeu ejus B.ibel , quia ibi confusum est labium universai terrai (Gen. X, 32; XI, 3-9).
Vœ coronœ superbiœ. Deus superbis resistit (I Pet. S, 5), nec superbi ab inilio placuerunl (Judith IX,
IN MEDITATIONUM FOUMAM REDACTA. 5c8
16), et non placebunt ei. Pedibus conculcabitur corona superbiœ (Osée IX, 4).
Caulemus Domino ; gloriose enim magnificatus est. Dextera tua , Domine, magnificata est in fortiludiue, et in inultiludine glorice tuai deposuisti adversarios tuos.
Quis est Dominus, ut audiam vocem ejus, et dimiilam Israël? Nescio Dominum (Exod. XV, 1, 6, 7; V, 3, 4), ait rex ^Egypli. lugressus est eques Pbarao cum curribus et equilibus ejus in mare : et reduxit super eos Domiuus aquas maris ; submersi sunt quasi plumbum in aquis vel'.ementibus; equum et ascensorem dejecit in mare (Id.t XV, 19, 10, 1).
Deus allissimus regnum et magnificenliam, gloriam ei bonorem dcdil Nabuebodonosor; elevalum est cor ejus , et spii iius illius obfirmatus est ad superbiam : dcDositus est de solio regni sui , et gloria ejus ablala est; et a Piliis bominum ejeclus est, sed et cor ejus cum besliis posilum est, el cum onagris erat habitalio ejus : fœnum quoque ut bos comedebit.
Tu quoque filins ejus Ballassar, non humiliasli cor tuum, cum scires bœc omnia : sed adversum dominatorem cœli elevaius es; ideirco numeravil Deus regnum luum, et complevit illud : appensus es in statera, et iuvenlus es minus habens; divisum est regnum tuum , et dalum est Médis cl Pcrsis (Dan. V, 18, 20-24, 2(3-28).
Abominalio Domini est omnis arrogans : eliamsi manus ad manum fucrit, noneslinnocens (Prov. XVI, 5). Quis resiitit ei, et pacem habuil? (Job IX, 4.)
Suspeusus est Aman in patibulo, quod paraverat Mardochœo (Esih. VII, 10).
Antiocbus cœpit ex gravi superbia deduclus, ad aguiiionem sui venire, diviua admonilus plaga , per moments singula doloribus suis augmenta capienlibus. Cum nec ipse jam fœtorcm suum ferre posset, ila ait : Juslum csi subdilum esse Deo, cl morlalem non paria Deo senlire; orabat aulem hic scclesnis Dominum , a quo non esset misericordiam consecuturus (II Macc. IX, 1, 11-13).
Ilerodes vestilus veste regia, sedit pro tribunali, et concionabatur ; populus autem acclamabat : Dei voecs, el non hominis. Confoslim autem percussit eum angélus Domini, eo quod non dedisset honorem Deo : et consiimptus a vermibus , expiravit (Act. XU, 21-23).
Vœ coronœ superbiœ. Pedibus conculcabitur corona superbiœ.
El (juid adhuc dicam? (Hebr. XI, 32.)
Quis non limebil? (Amos III, 8.)
Dominus exercituum cogiiavit hoc ut detraberet superbiam omnis gloriœ, et ad iguominiam deduceret omnes inclyios lerraî. V* qui sapieutes eslis in oculis vesiris, et coram vobismetipsis prudentes ( Is. XXHl, 9; V, 21); vœ qui opulenti eslis in Sion, et conlîdilis in monte Samariœ : optimales capila populorum, ingredientes pompatice domuni Israël (Amot VI, 1).
Nolite multiplicare loqui sublimia , glorianles. Arcus fonium superatus est, et fiifirmi acciucli sunt ro<
339 SCUIPTUR
bore (I Reg. II, 3, 4). Dispersitsuperbos mente cordis sui; deposuit potenles de sede, et eialtavit humiies ; esurienles implevil bonis, et divilcs dimisil inanes {Luc. I, 51-55).
Ipse enim novit Iiominnm vauitaicm , et vidons iniquiiaiem , nonne considérai? Apnd ipsum est iorlitudo et sapienlia. Admicit censiliarios in stultum finem, et judices in sluporem ; balteum regum dissolvit, et prsecingit finie renés eonnn ; dueil sacerdoles inglorios, et optimales supplantât : commulans labia veracium , cl doctrinam sennm anferens. Effundit despeelioncin super principes , eos, qui oppressi fueranl révélons; révélât profunda de ienebris , et producit in luceni umbram morlis; mn'.liplical génies, et perdit eas, et subversas in integrum rcsiiluii; immolai cor principum populi terra : et decipit eos, ut frustra incedani per invium.'Palpabunt quasi in Ienebris, ei non in luce, cl errare eos laciel quasi ebrios (Job XI, M; XII, 16-25).
Ecce onmia ha:c vidit oculus meus, et audivit auris mea, cl intellexi singula (Jd , XIII, 2).
Vœ coronœ superbiœ. Pedibus conculcabltur coronct superbiœ : quia dies Domini exerciluum super omnem superbum, ei excelsum, et super omnem arroganlem, et bumiliabilur; et super omnes cedros Libani sublimes et erectas, et super omnes querçus Basât), et super omnes moules excelsos, et super omnes colles élevâtes, ei super omnem turrim excelsam, ci super omnem murum munilum , et super omnes naves ï narsis , et super omne quod visu pulchrum esi ; et iucurvabitur sublimitas bominum , et bumiliabilur nltitudo virorum , et eievabitur Dominus solus in die iila(/s. II, 12 17).
Exaliare Domine in virlute tua (Ps. XX, 14), leslina tempos (Eccli. XXXVI, 10) : superbia eorum qui te O'.Ierunl ascendit semper. Leva manus tuas in superbias eorum (Ps. LXXI1I, 23, 5 ), ut cognoscant, quia non est Dcus nisi lu, cl enarrenl magnalîa tua, ut videant polemiam luam, ut cognoscant te, sicut et nos cognôvimus; conlere cnput principum Lnimicorum, diccnliuin : Non e^t alius prœter nos, ai cognoscant, quia non est Deusnisilu (Eccli. XXXVI, 2, 3, 5, 12); disperge superbos in furore luo : el respiciens, omnem arroganlem humilia ; respice cunclos superbos, et confunde eos, et contere impies in loco suo ( Job XL, 6, 7) ; impie faciès eorum ignominia : et quscrenl nomen tuum. Domine. Erubescant, el conlurbenlur, et cognoscant quia nomen tibi Dominus : lu solus allissimus in omui terra (Ps. LXXX1I, 17- 19).
Yiri superbi (Jer. XLIII, 2), subditi ergo estole Deo : humiliamini in conspectu Domini (Jac. IV, 7, 10) : humiliamini sub poienli manu Dci (I Pet. Y, 6); jusluni est subdilum esse Deo (Il Mac. IX, 42).
il punctum. — Ilumililalis exallalio.
IHJMMARICM. — Quantus qnantus est Deus, ab humililale honoraiw et ab ea sola poiest honorari. In ca Dons
slbi complacuit in primis, adeo ut ipse Dei Filius eam dilexeril elegeritque, u> suis cohoneslarclur exinanïtionibus; illi debeat suœ humaniiulis gloriam; eam* denique habucrit quasi régulant spei quœ liabelur de œlerna gloria.
Benedicite, sancli et humiies corde, Domino ( Dan. III, 87), quouiarn Dominus excelsus , lerribilis, rex magnus super omnem terrain (Ps. XLVI. 3); quoniani magna potentia Dei solius , et ab humiiibus Uonoralut (Eccli. I!I, 2i).NoIile limere, pusiiius grex (Luc. XII, 52) : exaltate ilinin quantum poteslis ; major est enim Oiiini lande, et ab humiiibus honoratur (Eccli. XLIII, 55). Laudaie pueri Dominum (Ps. CXII, I), linguas infanlium fecit diserlas (Sap. X, 21). Domine Domi nus nosier, quam admirabile est nomen tuum in uni versa terra (Ps. VIII, % 5)! Ex ore infanlium et la- Ciènlitim perfec!s!i lauilem propler inimicos luos, nec superbi ab ïriitio placueruut tibi : sed humilium et mansuetorum semper tibi placuit deprecatio (Judith IX, 16).
Benedicite, sancli et humiies corde, Domino, qui in allis habitat, et humilia respicil in cnelo et in terra; suscilans a terra inopem, et de slereore erigens paupercm : ut collocet eum cum principihus, cum prineipibus populi sui ; qui babitare facitsterilem in domo, mairem filiorum hetanteni (Ps. CXII, 5-9). In sancto habitans, et cum conlrilo cl humili spirilu : ut vivilicel spiritum humilium, et vivificet cor conlritorum (Isai. LVII, 15). Deus superbis resistit, humiiibus aulem dal gratiam (Jac. IV, G).
Dicit Dominus : Ad quem respiciam, nisi ad paupcrculum et contrilum spiritu, ei tremenlem sermones mcos (1s. LXVI, 2)? Videte enim vocaiioncm vestram, fralres, quia non mulii sapienles secu.idum carnem, non mulli potenles, non mulii nubiles; sed qu;e stulla sunt mundi elegit Deus, ut confundat sapienles; et infirma mundi elegit Dcus, ut confundat foriia; et ignobilia mundi, et coniemptibilia elegit Deus, et ea qua; non sunt, ut ea que sunt destrueret : ut non glorielur onmis caro in conspectu ejus. Ex ipso aulem vos eslis in Chrisio Jesu, qui factus est nobis sapienlia a Deo, el juslilia, et sancliiicaiio , et redemptio : uiquemadmoilum seriptum est : Qui glorialnr, in Domino grorietur (I Cor. I, 26-31),
Benedicite, sancli et humiies corde, Domino : quia respexii humiliiatem (Luc. I, 48), et omnium Dominus dilexit illam (Sap, VIII, 5); Imlinavit cœlos et descendit (Ps. XVII, 10); Vcrbum caro faclum est (Joan. I, 14); Homo, homo natus est (Ps. LXXXVI, 5) ; semetipsum exinanivit formam servi accipiens : bumiliavit semetipsum factus obediens usque ad morlem, morlem aulem crucis. Respexil humilitalem (Philip. II, 7, 8), cl in tan lu m dilexit eam (Cen. XXIV, 07).
Tropicr quod et Deus exaltavit illum, et donavit illi nomen quod est super omne nomen : ut in nomme Jesu omne genu flectatur, cϔestium, lerrestrium et infernoium (Philip. Il, 9-11); et ornais lingua conii*
m IN MEDITATiONUM
lealur, quia Dominus Jésus Chrisius in gloria est Dei Palris.
Dominus Jésus Chrisius in gloria est Dei Patris ; Dominus Jésus Chrisius paupcr (Zach. IX, 9), mansuelus (Mallh.WU 5). humiliscorde (Jd., XI, 29),audiant mansucti, cf. heicnlur ( Ps. XXXIII, 5 ) ; videant paupercs, cl Iœlenlur(Ps. LXVIII, 55).
Quia igilur humilialus est (III Reg. XXI, 29) : humiliemus illi animas nostras (Judith YIII, 10), et ionregnabinius (Il Tim. II, 12).
Quiaigitur humilialus est : humilies spiritu salvabil (Ps XX\liI, 19).
Quia iyilur liumiliatus est : de nosira hurailitate gtoriemur (Jutfil/i VIII, 17).
Quia igilur humilialus est : beati pauperes spiritu , quoniam ipsorum est regnum cœlorum ; beati mites, quoniam ipsi possidebunt terram (Matth. V, 3, A). Nolite limere, pu-illus grcx : quia complacuit Patri vestro dare vobis regnum {Luc. XII, 52).
Superbum sequimr bumilitas : et bumilem spiritu suscipiet gloria. Ubi fuerit superbia, ibi erit et con ■ lumclia (Prov. XXIX, 23, XI, 2) : ubi autem est huiniliias, ibi et sapienlia; quia omnis qui se exaltât, Jntmiliabitur ; et qui se humiliai, exallabilur ( Luc XIV, II).
UUJUS CANT1CI CONCLUSIO.
BUMMARI-um. — Devovet se anima humilis gloria: Dei cum hominibus qui vere sunl humiles spiritu.
Bénédicte, sancli et humiles corde. Domino ; ma-
FORMAM REDACTA. o 12
gnificalc Dominum mccnm, ejt exaitemus nomen ejus ii. idipsum( Ps. XXXIII, 4).
Nus slulli proptcr Christum, nos infirmi, nos ignobiles, tanquam purgamenla hujus nuindi facli (I Cor. IV, 10, 15) ; nain et talcs quœrit, qui adorent eum (Joan. IV, 52).
Régi sceulorum immorlaIi,invisibili, soliDeohonor et gloria (I Tim. !, 17).
Non nobis, Domine , non nobis , sed nomini tuo cla glorimh , super misericordia tua et verilate tua (Ps.
cxm, î, o, 10).
Non nobis, Dominera glpriam;nnç entrn quid sumus? (Kxod. XVI, 8). Nos mortalês sumus (Act. XIV, 14), pulvis sumus (Ps. Cil, 14), servi inutiles sumus. Sed nomini tuo da gloriam (Luc. XVII, 10); quia nomen libi Dominus : lu solus altissimus in omni lerra (Ps. LXXX1I , 19). Quoniam mngnus es lu, et faciens mirabilia : tu es Dons solus (Ps. LXXXY, 10), omnium crcalor, terribilis cl forlis, juslus et miserioors, <|ui soins es bonus rex , solus pracslans, solus justus, et omni|iotens , et aiternus.
Nomini tuo da gloriam super misericordia tua et verilate tua (il Mac. I, 24, 25).
Tibi, Domine, juslilia : nobis autem confusio f ciei ; Domine, nobis confusio faciei : libi autem Domino Deo nosiro misericordia ; Nomini tuo da gloriam (Dan. IX, 7-9 ), mngno nomini tuo (Jos. VII, 9), nomini sanclo tuo (I Par. XVI, 55), Nomini tuo, quod esl super omne nomen (Philip. II, 9) :
Et benedictum nomen gloria? tuœ sancia.rii, et laudabile, et superexaltatum in omnibus seculis ( Dan. III, 52).
THES MEWTATIONES DE PŒN1TEKTIA W.
Ibat secundum consueludinem in monlem oîivarum : seculi sunl autem illum et discipuli. Et cum pervenisscl ad locum, avulsus est ab eis quantum jactus esl lapidis (Luc. XXII, 59-41 ) : et eœpit pavere, et la»dcre , conlrisiari et mœslus esse (Marc. XIV, 53). Yunc ait iliis : Tristis esl anima mea usque ad mortem : suslinete hic, et vigilale mecum. El progressif pusillum, procidit in faciem suam, orans et dicens : Paicr mi, si pôssibile esl, Iranseal a me calix iste (Mallh. XXVI, 37-59) : verumiamen non sicul ego volo, sed sicul tu ; et l'actus in agonia , prolixius orabat. El fuctus esl sudor ejussicut gutt;e sanguinis decurrenlis in terrain (Luc. XXII, 45, 44). PRIMA MED1TAT10.
Primus cffeclus pcccali. Pudor peccati.
primum punctl'M. — Querelœ Jesu apud Deum Patreui
suum.
summarium. — Jésus higemens sub pondère peccatorum
(l) Chnstus, qui nosira in se translitérât peccala, pœnilemioe exempium nobis exlnbuit in horto Oîivarum, sui inlimis animi doloribus expressum. Sunt autem hi dolores tsedium ex peccati pudore, Iristilia peccati, ejusdem que uœnarum tuuac
nostrorum, quœ sibi impulaverat, animi sui confu-
sionem exponil Deo Patri suo, eumdemque rogal , ut
ea vertatur in omnium salutem, nemini autem in scan-
dalum. Allonilo simul et grato animo expendil homo
pudorem ac fructum translationis hujus nostrorum
peccatorum in Jesum Chrislum.
Pater ( Luc. XXII, 42), lorrenles iniquitatis con-
lurbaveruni me : Fîmes pcccaiorum circumplexi sunt
me : niuliipîicata est super me iniquilas superbonmi
(Ps. XVII, 5; CXVIII, Gl, 09): supra dorsum meuin
fabricaverunt pecea tores.
Deus tu scis insipienliam meam ( Ps. CXXVIII, 3; LXV1II,6 ) : culpa esl omnis populi( Numcr. XV, 2G ). Delicta mea a le non sunt abscomiila( Ps. LXVIII, 6 ). Neque iniquitas mea neque peccatum meum, Domine : sine iniquilate cucurri et direxi. Ego sum vermis, ei non homo (Ps. LVIII, 5 ; XXI, 1); opprobrium hominum, et abjeciio plobis.
Salvum me fac, Deus (Ps. LXVIII, 2), Iransfcr calicem islnm a me ( Luc. XXII, 42 ). Ihlraverunl aqujc usque ad atsimam meam ; infix'us sum in lime profundi : et non est subsianlia ( Ps. LXVIII, 2, 3 )
feCRIPTURA SACRA
Toidet nnimam meam vitre mené : quarc posuisti me conlrarium tibi ( Job X, 1 ; VII, 20)? la, Palcr: quoniam sic fuit placilum anle le ( Matih. XI, 2G ).
Non erubescant in me qui expectani te, Domine, Domine virtutum ; non confumlauiur super me qui quxrunt le, Deus Israël. Quoniam propler le sustintii opprobrium : operuit confusio faciem meam ; quoniam zelus doinus luae comedil me : et opprobria exprobrantium tibi, ceciderunt super me. Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ; in conspectu luo sunt omnes qui iribulant me ( Ps. LXVIIl, 7, 8, 10, 20, 21 ), omnes peecatores lcrrœ( Ps. CXVIII, 119 ). Sanclilica eos in vcriiate. Pro eis egosanclilico me ipsum : ut sint et ipsi sanclificaii in vcriiate ( Joan. XVII, 17,19). Hominis consideralio super lus querelis. — Acccdite génies; populi, altendite ( hai. XXXIV, 1 ). Inlcllcxistis iiocc omnia? Scitis quia ille apparuit ut peccata nostra lollerct : et peccalum in eo non est ( Mallh. XIII, 51 ; \Joan, III, 5 ). Peccata noslra ipse pertulil in corpore suo super lignum ( I Pet. II, 24 ). EcceagnusDei,eccequi lollitpeccatum miudi (Joan. I, 29). Omnes nos quasi oves erravimus, unusquisque in viam suam declinavil : et posuil Dominus in co iniquitalem omnium noslrum ( ls. LUI, 6 ). Eum qui non noveral peccalum, pro nobis peccalum fecit, ut nos eflîccremurjustiliaDei in ipso ( II Cor. V, 21 ). Chrislus nos redemil de malcdiclo logis, factus pro nobis maledictum ( Gai. III, 15). Vcre languores noslros ipse luliî, eldulorcsnosiros ipse portavit. Altrilus est propter seelera nostra : disciplina pacis nostra super eum, et livorc ejns sanati sumus ( ls. LUI, A, 5 ). Spirilus oris nostri Cbrislus Dominus captus est in peccalis nostris, qui diximus : In umbratua vivenus ( Tlircn. IV, 20).
Tu auto m lili hominis. audi ( Ezecli. II, 8). Graliam fidejussoris ne obliviscaris; deditenim pro le animam suam. Rcpromissorcm fugii peccator eiimmundus, et ingralus sensu delinquet liberantem se (Eccli. XXIX, 20-22).
H PUNCTUM. — Querelœ Jesu apud homines. summarium. — Meritissimo débet Iwmo eum Jesu suorum peccatorum subire confusionem. Confusionem liane per sentit Iwmo, Jesumque orat, ut ejus in se recipiendo peccata veiit illum a morte œterna eripere.
O vos omnes qui transilis perviam, altendite, et videle si est dolor sicul dolor meus( Thren. I, 12). Quid feci? Quai esi iniquilas mea, et quod peccalum meum ( I Reg. XX, 1 )?
Quis esl in vobis qui audial hoc? allendat.
Servire me fecisii in peccatis luis : prœbuisii mih: laborem in iniquitalibus luis ( ls. XLII, 25; XLI11, 24). Tu scis improperium meum, et confusionem meam ( Ps. LXVIIl, 20 ); ergo et tu porta confusionem luam ( Ezech.JLW, 52 ). Fions mulieris meretricis facta est tibi : noluisli crubesecre ( Jer. III, 3 ) ; eigoel lu co fundere, et porta ignominiam luam
( Ezech. XVI, 52 ). Est confusio adducens gloriam etgratiam (Eccli. IV, 25 ).
Consideralio hominis super his querelis. — Deus meus, confundor (IEsd.;iX,6) : confusio faciei meoe cooperuit me a voce exprobranlis (Ps. XLIII, 16, 17).
Ego sum reus ( I Reg. XXII , 22 ), ego qui peccavî ( I Par. XXI, 17 ) : sed porta, quœso, peccalum meum ( I Reg. XV, 25 ), omnes iniquitates meas ( Tlircn. I, 22 ), ignoranlias meas ( Ps. XXIV, 7 ).
Propler me tempeslas hicc grandis venit ( Jonœ I, 12) : sed porta, quœso, peccatum meum ; Domine, salva nos, perimus ( Mallh. VIII, 25 ).
Porta, quœso , peccalum meum : alioquin moriar ( Gen. XXX, 1 ).
Porta peccalum meum, usque ad mortem, morlem aulem crucis ( Philip.ll, 8 ) . alioquin moriar.
Xx nobis , quia peccavimus ( Thren. V, 16 ) ; Domine, nobis confusio faciei : tibi autem Domino Deo nostro misericordia et propitiatio (Dan. IX, 8, 9 ).
In te, Domine, speravi, non confundar in sternum (Ps. XXX, 2).
Il MEDITATIO.
Secundus e/fectus pcccali. Tristilia peccali.
primum pu.nctum. — Occupnlio cor dis Jesu in hoc tri-
stiliœ statu.
summarium. — Cum noslra in se recepissel Jésus peccata , expiai illa aclibus perfectiss'unœ contritionis. Trislis est anima mea usque ad mortem ( Mallh. XXVI, 58 ). Deus, Deus meus, respice in me : quare me dereliquisii ? longe a saiute mea verba deliclorum mcorum(P*. XXI, 2),
Defectio lenuil me pro peccatoribus derelinquenlibus legem luam.
Tabcsccre me fecit zelus meus : quia obliti sunt verba tua inimici met ( Ps. CXVIII, 53, 159 ).
Jnimici met ! Sunt l'ratres mei (Mallh. XII, 48 ), amici mei ( Joan. XV, 14). Tabescere me fecit zelus meus : quia dereliquerunt paclum tuum. Dcreliclus sum ego solus, et quœrunt animam meam, ul auferanleam ( Iïl Reg. XIX, 14). Paler, dimilte illis ; non enim sciunt quid faciùnt ( Luc. XXIII, 54 ).
Tristis est anima mea usque ad mortem : respice in faciem Chrisli lui (Ps. LXXXIil, 10) ; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicics (Ps. L,l9). Mcmorare quai mea substanlia ; memor esto , Domine , opprobrii servorum luorum , quod continui in sinu meo ; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies (Ps, LXXXVIII, 48, 51) ; cor meum mœrens(77<mi. I, 22), cor omnium filiorum hominum ( III Reg. VIII, 59) , et omne cor mœrens non despicies (Isai. I, 5).
Parce , Domine, parce populo luo (Joël, II, 17) • quiescat ira lua et esto placabilis super nequitia populi lui ( Exod. XXXII, 12). Consummelur praivaricalio, et finem accipiat peccatum, et deieatur iniquilas, et adducatur juslitia sempilorna (Dan. IX, 2i).
Pater, venit hora , clarifica Filium luum, ul Filius luus clarificet le. Sicut dedisli ei potestam omnis carnis, ul omne, quod dedisti ci, det eis vitara acte. -
nani. Pater sancle, sanclifica eos in vcrilale. Pro eis ego sanctiûcp me ipsum : ul sinl et ipsi sanclificali in verilale. Notuin feci eis nomen tunm, cl notum feciam : ul dileclio qua dilexisii me, in ipsis sit , et ego in ipsis (Joan. XV11, 1, 2 ; 11, 17, 19, 2G).
il ruNCTUM. — Effluentia tristiliœ ex corde Jesu in cor hominis.
COLLOQUIIM UTRIUSQUE.
SUMMARiUM. — Jésus exprobrat homini duritiem cordis, eumdemque amanler hortatur ul veniat in partent sut doloris. Homo sanctam liane tristiliam postulat a Jesu, qui eam promit tii poslulanli.Exinde homo, spiritu compunciionis afflatus et commotusvicissim%spondet liane a se conservandam fore usque ad moriem.
Jésus. — 0 vos omnes qui transitis per viam, altendile , et videle si est dolor sicut dolor meus (Thren. 1, 12).
Tristis est anima mea usque ad moriem (Marc. XIV. 34). Susiinui qui simul contristaretur, et non fuit : et qui consolaretur , et non inveni (Ps. LXVÏII, 21). Nolile flere super me, sed super vos ileie (Luc. XXIII, 28). Iralus est mihi Dominus propter vos (Deut. III, 2G) ; scindile corda vesira, el converlimini ad Dotninura Deum vèslrum (Joël II, 15).
Tristis est anima mea usque ad mortem. Va3 vobis , qui ridelis (Luc, VI, 25) ; miseri cstoie, el lugele, et plorale : risus vesler in lncium convertalur , et gaudiiirn in meerorem (Jac. IV, 9). Audi, popule slulte, qui non liahes cor : (jui habentes oculos, non videlis: el aures, cl non auditis. Me ergo non limcbitis , el a facie mea non dolebilis (Jer. V, 21, 22).
Homo. — Redemplor vitœ meœ , cui comparabo le? vel cui exsequabo le, et consolabor le ? magna est enim velut mare contrilio tua (Thr. III, 53 ; II, 13).
Qnis dabit capili meo aqnam , et oculis meis fontem lacrymarum? et consolabor le(Jer.W I). Domine, da mihi liane aqnam (Joan. IV, 15), dulcem el amaram aquam (Jac. III, 11), aquam refeclionis(Ps. XXII, 2 ) ; Domine, da mihi liane aquam , el consolabor te. Cibabis nos pane lacrymarum, et potum dabis nobis in lacrymis (Ps. LXX1X, 6), et consolabor le.
Jesns. — Hccordare paupertalis, et Iransgressionis me;e, absynthii, et fellis (T/ier. III, 19) : recordare , Huent aquae (Ps. CXLVII, 18).
Homo. — Mcmoria memor ero, et labescet in me anima mea (Thren. III, 20), ego qui malum feci (I Par. XXI, 17).
Redemplor vitœ meœ, tristis est anima mea usque ad mortem , ad desiitulionern peccati (llebr. IX, 20) : simili autem peena servus cum domino aftlicius est (Sap. XVIII, 11), usque ad moriem. Caro cj us dum vivet dolebit, et anima illius super semelipso higebit (Job XIV, 22). Recogiiabo tibi omnes annos meos in amaritudine anima; mea; ( Isai. XXXVIII, 15). In abscondilo plorubtl anima mea , plorans plorabit, et jMucel oculus meus lacrymam Uer. XIII* 17) usque ud moriem.
FOKMAM REDACTA. SiG
Tristis est anima mea usque ad moriem : utinam (G en. XVII, 1S) usque ad mortem , mortem crucis {Philip. II, 8).
III MEDITATIO.
Terlius effeclus peccati. Timor pœnarum peccali.
primum punctum. — Hujus ti morts pngna in ipso corde
Jesu, cum ejusdem amore erg a homines .
sii.MMMiiUM. — Jesns timoré compulsas , royat enixe Patrem sunm, ut paralum calicem transférai a se ; postulat iterum, etiamque tertio ; donec timoré cedente amori, vadem se dat Patri suo ad mortem pro hominibus secundum arbitrium volunlatis paternœ. Homo tanlum amorcm demiralur.
Exaudi, Deus, oralionem mcam, et ne despexeris deprecalionem mcam : inlende mihi, et exaudi me. Contrislalus sum in exercitalione mea : et conturbatus sum a voce inimici, el a tiibilaiione pecca loris : quouiam declinavcrunl in me iniquitates. Cor meum conlurbatum est in me : et formido mortis eccidit super me. Timor et iremor veneninl super me, et conlexerunt me lenebrae (Ps. LIV, 2 6). Paier mi, si possibile est, transeal a me cMix isio : vcrumlamen non sicut ego volo, sed sicut lu (Mallh. XXVI, 59).
Dcus meus, clamabo per dicm et non exaudies; cl nocie, et non ad insipicnliam milii. In le speraverunt paires nostri : speraverunt, etliberasli eos; ad te clamaverunt, et salvi facli sunl. Ego autem sum vermis, et non homo : opprobrium hominum, et abjeclio plebis. Ne dis^esseris a me : quoniam iribulatio proxima est : ad defensionem meam consj)ice (Ps. XXI, 4-7, 12, 20). Abba Pater, omnia libi possibilia sunl, transfev calicem hune a me : sed non quod ego volo, sed quod lu [Mare. XIV, 5o).
Laboravi damans : Dcfecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum. Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua : secundum nmlliludinem miseralionum tuarum respice in me. Ne averias faciem tuam a puero luo : quoniam tiibulnr, vclociter exaudi me (Ps. LXVI1I, A, 17, 18). Paler, si vis, transfer calicem istum a me : verumtamen non mea volunlas, sed lua liât (Luc. XXII, 42).
Paler mi, si non po:est hic calix transire nisi bibam illum , liât volunlas tua. lia, Paler ( Malili. XXVI, 42; XI, 2G) : quoniam sic fuit placitum anle le. Quia expcditul unus morialur homo pro populo, et non toia gens pereat (Joan. XI, 50) : parce, Do mine, parce populo tuo (Joël II, 17): toile Filium tunm uiiigenitum quem diligis (Gen. XXII , 2 ). Domine Deus meus , vcrlalur, obsecro, manus lua iib me : populus aulem luus non perculialur. (I Parai. XXI, 17),
Animam meam pono pro ovibus meis ( Joan. X, 45).
Hominis consideralio super hoc. — Juslus périt, et non est qui recogilet in corde suo (Is. LVII, 1). Hic est fratr-um amaior , el populi Israël (II Macc. XV, 14); qui doluit super miseriis eorum (Judir. X, 16), et ploravit super singulos (Gen. XLY, 15) ,
S',7 SCRIPTURÀ SACRA
et faclus est sudur ejus sîcut gullce sanguinis dccur- quoe rctribuil mihi (Ps. CXV
rciitis in terrain (Luc. XXII, 44).
il ri'NCTUM. — Amoris triumplius in sudore sanguineo.
Jesn et hominis colloquium.
summamum. — Jésus aperit homiiùtus mgsterium sucions sanguinei , qui non ex alia fluxii causa, qnam ex oclio peccaii simul et ex amore suo erga illos ; eosdem horlaïur ad pœnitentiam , cui se devovel fwmo, excilans seipsum cum aliis peccatoribus ad ejus munia, et totam suam fiduciam reponens in Jesu.
Jésus. — 0 vos omnes, qui transilis pcr viam, atlcndite , et videle si est dolor sicut dolor meus ( Thren.
Homo. — Quis est hle qui venit, tinctis vestibtis ? Is'c formosus in stola sua?
Jésus. — Ego qui loquor jusliliam , et propugnator sum ad salvandum.
Homo. — Quare crgo rubrum est iudumculum lu uni , et vestimenta tua sicut calcantium in lorculari ?
Jésus. — Torcular caîcavi soins , et de genlibus non est vir mccum (Is. LX11I, 1-3). Sicut aqua eflusus sum : facium est cor meum tanquarn ccra liquesctns in medio venlris mei (Ps. XXI, 15). Aspersus est sanguis super vcstimcnia inea , et omuia indurnenla niea inquinavi.
Dies ullionis in corde meo , annns rcdemplionis me:e vcnit. Circumspexi, et non erat auxiJialor : quocsivi, et non fuit qui adjuvaret : salvavit mihi brachium meum, et indignatio mea ipsa auxiliala est mihi (h. LXU1, 5-G);Amor quoqrie (Ecrie. IX, 6) : Quia forlis est ut mors dilcctio ( Canl. VIII , 6 ). Ego pono animam meam : nenio tollil eam a me (Joan. X, 17, 18).
Aliendile, et videte. F.go qui loquor jusliliam : Pœnilenliam agite (Mallh , VI, 17).
Qu;e non rapui, exsolvebam (Ps. LXYIÏÏ, 5). II;ec passus sum ahsquc iutquiiaie manns meœ , cum haberem mundas ad Dcum preces. Terra ne operias sanguinem meum, ncque inveniatin le locum lalcndi clatuor meus (Job XVI, 18, 19).
0 vos omnes, qui transilis per viam, attendue. Yox sanguinis clamai [Gen. IV, 10) : Pœnitentiam agite; si pœnilenliam non egerilis , omnes peribilis (Luc. XIII, 5).
Altendite : nondum usque ad snnguincm resiilistis, adversus p ccatum répugnantes (îîebr. XII, 4).
Altendite et videte : polestis bibere caliccm , quem ego bibo (Marc.', X, 38)?
Homo. — Pos>>uinus ( Ibid., 59 ), dcbenius (Rom. XV, 1), bibemûs \Amo$ IV, 1).
Jésus. — Transcal a me calix iste ( Mallh. XXVI,
39) , ad le : ad te quoqne pervenict, ïnebriaberis
(Thren. IV, 21). Siune calieem de manu mea, et pro-
pinabis de illo cunclis genlibus (Jer. XXV, 15).
Homo. — Quid rciribuam Domino pro omniuus
12), pro sanguine (IV Ileg. IX, 26), pro morte (Eccli. LI, 15) ?
Caliccm sulularis accipiam , et nomen Domini invocabo (Ps. CXV) ; calieem mxroris et trisliliœ, mœroris et trislitiœ saluiaris (Ezech. XXII I , 55). Agam et ego pœnitentiam in mulia patienlia . in irihulaiioni bus, in nccessiiaitbiis, in angustiis, in laboribus , in vigiliis , in jejuniis, in faine et siti, in Irigore , in intirmiialibiis meis, in -contuméliis, in necessilatihus, in perscculionibus (II Cor. VI, 4,5; XI, 27; XII, 10).
Accepi calieem de manu Domini (Jer. XXV. 17) : bibam illuin (Malth. XXVI, 42); et calix meus inebrians quam praeclarus est (Ps. XXII, 5).
Redite, prœvariCatores, ad cor (Isai. XLVI , 8) ; venile adoremus , procidamus , ploremus (Ps. XCIV, G).
Lacrymalus est Jésus (Joan. XI, 55); ploremus. Pœniluit eum (Gen. VI, 0) ; pœniteamus (Judith VIII, 14), semper mortificaiionem Jesu in corpore noslro circmnl'eren'.es (II Cor. IV, 10).
Ait : Trislis est anima mea irsquè ad morlcm (Marc, XIV, 34) ; opnrlct conlristari (I Pelr. I, 6). Faclus in agonia, ppclixius orabat ( Luc XXII, 45) ; vigilale et orale , ut non intretis in lenlalionem (Mallh. XXVI, 41). 0 bomo (Luc. XXII, 58) , pro justilia agonizare pro anima tua, et usque ad inorlem certa pro justilia (Eccli. IV, 55).
Faclus esi suilor ejus sicul guitœ sanguinis decurrentis in lerrara (Luc. XXII, 41) ; nondum usque ad sanguinem resiilistis, adversus peccalum repugiianles (Hcbr. XII, 4).
Apparuit illi angélus confortant eum (Luc. XXII , 45), et noluit consolari ( Matlh. II, 18 ); consolabilur in nobis (II Mac. Vil, G).
Vox sanguinis clamât : Pœnitentiam agite (Gen. IV , 10; bodie si vocem ejus audierilis, noble obdurare corda veslra (Ps. XCIV, 8).
Pœniluit , pœniteamus : et nos quidem juste , nam digna faclis recipimus : hie vero nihil mali gessit (Luc. XX II, 41).
Non babet nècessitalem pro suis delictis hostias oiïerrc (Ilebr. VII, 27). Ipse est propitiaiio pro pecca lis nostris : non pro noslris aiiiem tanlum , sed eliam pro lolius jnundi (I Joan. II, 2). Ipse est direclus divinilus in pœnilenliam gentis ( Eccli. XLIX, 5) ; pœnileniibus dedil viam justitiae , et coufirmavit déficientes suslinere, et dcsiinavil illis snrtem verilalis (ld., XVII, 20). Adeamus crgo cum fiducia, iia ut confidenler dicamus (Ilebr., IV , 1G; XIII, G) : Non timebo mala, quoniam tu mecum es (Ps. XXII, 4). Jésus. — Sacrificate sacrilicium justilia', et sperate in Domino (Ps. IV, G) : propugnator sum ad salvandum.
Altendite, et videte. Ego efifndi domina (Eccli. XXIV, 40) : rup'vi sunt omnes fontes (Gen. VII, 11). Hic esi sanguis meus (Malth. XXVI, 28) : hanriëlia aquas in gaudio do fontibus Salvaloris. Omnes silientcs venile ad aquas (1s. XII, 5; LV, 1). Qui<|
349 IN MED1TAT10NUM FORMAM REDACTA. 350
adliuc relardalis? et quîd dicitis in his? anima? vestraî (1s. LV, 4 ; I, 16); et suscipial anima vestra dî- §itiuut vehementer {Eccli. LI, 52). sciplinam (Eccli. LI, 34).
Yenitead tiquas, properate, lavamini, mundi estote
