Fol
2. « Atque ita, remotis omnibus absurditatibus, Cnita erit omnis disputatio et clare videbit religiosa mens quo pacto Christum in spiritu et verilale, hoc est spiritualiter et vere comedat. « (Fol. 167.) — 11 insiste en particulier sans raillerie inconvenante, mais avec une grande force, sur les impossibilités de la doctrine qui veut que le corps de Jésus-Christ soit au ciel et pourtant qu'on le mange réellement sur la terre.
3. « Quemadmodum hune panem fractum vobis ad pastum porrigo, ita et corpus meum in cruce frangendum Irado, quai res vobis sit pastui, hoc est salutaris. Moriar ad impetrandam vobis peccatorum veniam sine qua salvi esse et vivere non potestis, quemadmodum corporaliter sine cibo vivi non polest. Quod idem et de vino dico, quai imago est mei sanguinis. » (Fol. 164.) — Christum comedere esse aliud nihil quam Christianitatem comedere, hoc est Christianum s'ive justum fieri. (Fol. 160.)
4. « Hic ego me continere nequeo quin s<coulorum et superiorum et nostri infelicitatem deplorem, quod tantic et fuerint et etiam nunc hodie sinl tenebriE ut ea res vulgo etiam doclissimis hominibus toi sœculis ignorala fuerit, quam ab ullo mortalium unquam ignorari potuisse vix credet orla luce posleritas! Sed ita est. Nulia est tanta cœcitas qua; non cadat in hominem, si et duce usus est creco et de duce dabilare reliyioni hnbuit! » (Fol. 164.) — On voit que le dernier mot du traité nous ramène au premier.