Nous n'avons pas déchiffré cette désii^nalion
2. Le commencement de la lettre (dont nous n'avons pas retrouvé l'autographe) traitait de la commission faite auprès d'Oporin, comme le montre la réponse de Blesdyk ci-après.
culo principibus refellendis operam dare quam ex tuto disputantem miserorum miseriani augere....
Hœc a nie bénévole amiceque dici non dubitas. Movet me et illorum miseriaet tuum periculum. Scis quid ea;pe, audiente me, dixeris : « Ne nos inducas in lentationem! » Callidus est Satan et paulatim trahit quoscunique potest in societatem sanguinis — Denique, utofficii nostri quId sit sciamuSjSic cogitemus : « Qnid faceret Jésus, si hic esset? «> Et statim responsum in aniruis nostris audiemus.
De Gallia nihii nisi meros furores audimus. Rhotomagum captura esse fama est, et utrinque cecidisse pluriraos et expugnata urbe ita esse sœvitum in oppidanos ut matres quo hostium manus evitarent seque suosque nalos m tlumen demergerent '. Denique tota Gallia nihil miserius cogitari potest. Va?, autoribus! Vaî sanguinariis! Vu! incendiariis et principum instigatoribus! Hi sunt fructus doctrinaî de persequendis hœreticis! — Amarunt sanguinera, et sanguinem, o juste judex cœlestis, eis dedisli! Sed finem faciam, nam nihil proficio : tantum justissimum meum dolorem in fidelissimi optimique amici sinum effundo. xxii novembre 1562.
Lettre de Nicolas Blesdyk.
Duisbourg, 31 janvier 1363.
Aulograiihe : Bâle, K. A., C. I. 2, t. II, f. 326-327.
Litera) tuœ, scriplœ 25 nov. ^, mihi perlalœ fuerunt 29 januar. ex quibus dum intelligo te cum familia tua bene valere, gaudeo.... [Suivent les détails sur la démarche à faire auprès d'Oporin, pour tâcher de retrouver le manuscrit égaré.]
Venio nunc ad Anabaptistas, quorum calamitatem tu pie deprecaris optasque eorum interfectoribus meliorem mentem. Quod certe tecum facio toto ex animo. Quod etiam mones ut « caveam ne vel imprudens « ulla persccutionis societate me contaminem », pro bac tua erga me pia cura et saricta sollicitudine tibi graLias ago immeiisas. Neque enim res est exigui periculi se alienœ crudelitatis societate polluere, quum nulla peccata atrocioribus pœnis soleant a Deo vindicari. Et quam facilis et lubricus hic fuerit lapsus ! Sed quia occasio offertur, declarabo tibi quem in finem et quomodo a nobis cum Anabaptislis aclum sit, et quomodo agendum cum illis putemus, ut inde tanto cerlius judicium tuum formare tuamque sentenliam proximis literis ad nos aperire possis.
Non ignorare te puto, pra;ler veteres leges, etiam nostro lempore in aliquot Comitiis et Comitiorum recessibus ^ capitalem pœnam conslitutam esse in anabaptisticœ sectff defensores et eectatores. Gui constitution! insibtunt consiliarii Principis * et urgent execntionem tanquam ajqnam,
1 Voir les extraits des mémoires contemporains dans Aguesse, Histoire du protestantisme en France, 1886, in-8, t. 11, chap. xii.
2. C'est bien la réponse k la précédente, du 23 ou 25 novembre.