III. — Les Evénements
« J'y ai conservé les événements et pris laliberlé de changer la manière dont ils arrivent. » — Les changements introduits par Corneille sont de peu d'importance. D'après Tacite (//., I. 40 Galba meurt le premier; puis c'est Vinius et enfin Pison ; Lacus fui la dernière victime. Le poète fait mourir d'abord Pison, ensuite Vinius, puis Galba et enfin Lacus. — Galba ne fut pas tué par Lacus, comme on le voit dans la pièce (de percussore non satis constat : quidam Terentium evocatum, alii Lecanium ; crebrior fania tradidit Gamurium quinttC documee legionis mililem impresso gladio iugulum eius hausisse ; ceteri crura bracbiaque, nam pectus tegebatur, fœde laniavere ; pleraque volnera ferilale et ssevitate trunco iam corpori adiecta. » {H., I, ^i.)
Tacite prête à Lacus l'intention de faire tuer Vinius. « Agitasse Laco, ignaro Galba de occidendo Vinio dicitur. » (//., I, 39.) Cela rend vraisemblable le changement inlroduit par Corneille. La vérité est qu'il fut tué dans la mêlée par les soldats. « Ante œdem divi lulii iacuit primo ictu in poplitem, mox ab lulio Caro, legionario milite, in utrumque lai us transverberatus. » (//., 1,4^^-)
Quant à Lacus, il ne se tua pas lui-même, mais fut tué par un soldat. « Laco praîfectus tanquam in insulam sepouerclur, ab evocato, quem ad caedem eius Otho prîemiseiat, confossus. » (//., 1,4^-) Marcian dont Corneille ne peut annoncer la mort, puisqu'il
en fait le messager des sinistres nouvelles, fut tué en mOme temps que Lacus. « In Marcianum Icelum ut inlibertum palani animadversum. » {H., I, 46.)