Ulpianus, libro VI ad Sabinutn

Si extraneus sit qui dotem promisit, isque defeefus sit facultatibus (a), imputabitur marito cureum non convenerit, maxime si ex necessitate, non ex voluntate dotem promiserat. Nam si donavit, utcumque (b) parcendum marito, qui eum non praccipitavit ad solutionem, qui donaverat, quemque in id quod facere posset, si eonvenisset, condemnaverat (c) ; hoc enim divus Pius rescripsit, eos qui ex liberalitate convenmntur inid quod facere possunt condemnandos.

Sed (à) si vel pater vel ipsa promiserunt (e), Julianus quidem libro sexto decimo Digestorum scribit, etiam si pater promisit, periculum respicere ad maritum; quod ferendum non est. Debebit igitur mulieris esse periculum ;

(a) V. ajoute : antequam dotem daret.

(b) V. : utique.

(c) H.: condemnaverit. — V.: condem~ naret.

(d) H. intercale : quid.

Ce) H.: promiser it?