OETA

Fecero.

A.XTIPHO.

OraiPhormio,

Vale.

PHORMIO.

Vale, Antipho.

SCENA IX 1

PHORMIO.

Bene , ita me di ament , faetum. Gaudeo , Tantam fortunam de improviso esse his datam.

Summa eludendi occasio est mihi nunc sençs, EtPhedriae curam adimere argentariam, Ne cuiquam suorum aequalium supplex siet.

Nam idem hoc argentutn, ita utdatum 'st ingratiis, His datum erit\ Hoc qui cogam, re ipsa repperi. Nunc gestus mihi, voltusque est capiundus novus, Sed hinc concedam in angiportum hoc proxumum : Inde hisce ostendam me, ubi erunt egressi foras. Quo me adsimularam ire ad mercatum, non eo.

LE Ï>H0RMI0N. ACT. V. SCÈN. IX. 34 9

ANTIPHON

Et bien enlève -moi donc promptement. A quoi t'amuses-tu ?

«ETA

Ce sera bientôt fait.

ANTIPHON

Adieu , mon cher Phormion.

PHORMION

Adieu, Antiphon.