ACTUS III

SCENA I

PAMPHILUS, PARMENO, MYRRHINA.

PAMPHILUS.

JNemini egoplura acerba esse credo ex amore hominï

unquam oblata, Quam mihi. Heu me infelicem ! hanccine ego vitam parsi

perdere?

Haccine causa ego eram tantopere cupidus redeundi do-

mum?

Cui quanto fuerat praestabilius , ubivis gentium, agere

aetatem, Quam hue redire , atque haec ita esse miserum me res-

ciscere ?

Nam nos omnes a , quibus est alicunde aliquis objectus labos , Omne quod est interea tempus, prius quam id rescitum

est, lucro est.

PARMENO

At sic, citius qui te expédias his aerumnis, reperias.

Si non redisses, hae irae factae essent multo ampliores :

Sed nunc adventum tuum ambas , Pamphile , scio reverituras.

Rem cognosces : iram expédies : rursum in gratiam restitues.

Levia sunt haec, quae tu pergravia esse in animum induxti tuum.