ACTUS V

SCENAL BROMIA, AMPHLTRUO.

BRÓMIA.

S» S.atque opes vitae meae jacent sepultae in pectore,

Neque ulla 'st confidentia jam meo in corde, quin amiserim ;

Ita mihi videntur omnia, mare’, terra, coelum, consequi,

Jam ut obprimar, ut enicer: me miseram! quid agam nescio.

Ita tanta mira in aedibus sunt facta : vae miserae mihi!.

Animo male 'st : aquam velim! conrupta sum, atque absumta sum.

Caput dolet, neque audio, neque oculis prospicio satis.

Nec me miserior femina 'st, neque ulla videatur magis.

Ita herae meae hodie contigit : nam , ubi parturit, deos sibi invocat.

Strepitus, crepitus, sonitus', tonitrus : ut subito, ut propere, ut valide tonuit!

Ubi quisque institerat, concidit crepitu : ibi nescio quis maxuma

Voce exclamat: Alcumena , adest auxilium, ne time:

Et tibi, et tuis propitius coeli cultor advenit.

Exsurgite, inquit, qui terrore meo obcidistis prae metu.