Cato, apud Lucanuin, lib. IX; v

Immodicas possedit opes, sed plura retentis

Intulit; Invasit ferrum, sed ponere norat.

Praetulit arma togse, sed pacem armatus amavit.

Juvit sompta ducem, juvit dimissa potestas.

Casta domus, luruque carens, corruptaque nunquam

Fortuna dominl. Clarum et venerabile nomen

Gentibus, et multum nostrse quod proderat arbi.

Olim vera fides, Sylla Harioqu» receptis,

Libertatis obit : Pompeio rébus adempto

Nunc et ficta périt. Non jam regnare pudebit,

Nec color imperii, nec frons erit ulla senatus.

O felix, cui somma dies fuit obvia victo,

Et cui quîerendos Pharium scelus obtulit enses!

Forsitan in soceri potulsses vivere regno.

Scire mori, sors prima viris, sed proiima cogl.

Et mihi, si fatis aliéna in jura venimus,

Da talem, Fortuna, Jubam : non deprecor hostl

Servari, dum me servet cervice recisa.