DU FOLIO 148 VERSO AU FOLIO 191 RECTO

OAYMITIAAA ΚΑΙ APIZTOTEAHN.

᾿Αλέξανορος | βασιλεὺς Ὀλυμπιάδι τῷ μηρί μου, X) ᾿Αρλφοτέλει τῷ xam ym, , χαίρειν (1).

Χρόνος ἤδη παρῳχήχει πολὺς" , ὦ μῆτερ ἐμή, Ta περὶ ἡμῶν TQ on μὴ ἀνα διδαιχθήσεσθαι q'opyT. Ἐπὶ τούτῳ γινώσκω ἀδημονεῖν σὲ X, φεοντίζειν περὶ ἐμοῦ’ E ἀσθενεῖν σὲ τῇ ψυχῇ πλείφοις λογισμοῖς, ὥσπερ χειμαζομένη ναῦς" X ταῖς νυξὶ συνιέναι X τὰ περὶ ἐμοῦ μελετᾶν.

Πολλάχις δὲ X) δυφυχοῦντά, με ὃ ὄνειρος TU ex δείκνυσιν. Οἶδα, σε τοιγαφϑῦν ποτε μὲν τῇ ÓVς«υχία ϑλιξομένην ὧν τῷ ὀνείρῳ, διεγερθεῖσαν δὲ ἐξ αὐτοῦ, χαρῆναι τῷ τοῦ | ψεύδους φαντάσματι λυπηθῆναι δὲ % τῷ τῆς ἀποδομίας φερήματι. Τῷ αὐτῷ δὲ x, ea ToU ἐναντίου, cw τῷ ὀγείρῳ συνοῦσα, χαίρεις ? ὅσης εὐτυχίας Xj S'ea-

Ms. * Πολλύς. — ? Χαίρειν.