‹ Traité analytique des orbites absolues des huit planètes principales. Tome 1-2Chapitre 76 sur 122 · AP · texte numérisé non relu

AP

iool'',

AR(o,4, iU =

— 3oa^

AK(o, 3, 2V„--=

loa'^,

2AP(l,

AR(o,o,o)i„ =

2AP(l

AR(o, I ,o),.o =

2AP(l

AR(o,o, r),.o =

2AP(l

AR(o , 2 , o),.„ =

2AP(l

'Vo = —

AR(o, I , i),.o =

.2ot^

2AP(l

AR(o,o, 2),.o = AR(o, 3,0),,,=

2AP(l

2AP(l

AR(o, 2, i),.o =

2AP(l

AP(i ,s,s'),.„,

AR(o, I, 2),.„ =

6a^ AR(o,i

AP(i

AR(o,s,s')„., =

2AP(l

AR(o,o, 0)5.0 =

2AP(l

AR(o , I , 0)., „ =

2AP(l

'ko- 0),., - + 0)1., = —

AR(o,o, i).,.o =

2AP(l

AR(o,o, 0),, = AR(o,,,û),,=

2AP(l

AR(o,o, i),., =

- Soc',

2 AP(i, 0,0)02= 3a', AR(o, 0,0)0.2 = — 30c',

2 AP( I , I , o)„, = — 6a', AE(o , I , o)„ 5 = 9a',

2AP(i ,0, i)„.2= 6a', AE(o,o, 1)02 = — 6a'.

Les incréments AP , AQ et AR appartenant aux groupes (o , ^- , //) s'obtiennent presque immédiatement en vertu de l'équation (39); ainsi, par exemple, on a:

0,1,0 2A P (i , o, i)oo = — 4a',

etc. ;

et encore, en considérant la deuxième des équations (41),

Page 1