CAP. X

Denique Punitionem ipsam bonam et saluhrem esse dei respectu, hominum, et ejus qui imnitur.

Ai punitio ad malos spectat, fateor : non tamen mala.

Bona enim primo, si deum respicis : cujus justitise seterna et immota lex postulat peccata hominum aut emendari, aut toUi. Castigatio autem, quse ablui possunt, emendat : qiiae nequeunt, Punitio tollit.

Bona iterum, si homines spectes. quorum stare aut perennare lisec societas non potest, si violentis scelestisque ingeniis omnia sintimpune. Ut ad privatam cujusque securitatem, privati fiiris aut sicarii supplicio opus est : sic ad publicam, illustri aliquo et communi. Animadversiones istœ in tyrannos, et orbis terrée latrones, aliquando interveniant necessum est, ut exempla sint quse admoneant,

ETvai 0!/.r,ç o'i6a).aàv, à:, ix — âv6' ôpa.

qu8G aliis regibus populisque inclament.

Discite justitiâ moniti, et non temnere divos.

Bona tertio, si eos ipsos spectes qui puniuntur. Pro ipsis enim. quia non tam ultio hsec aut vindicta proprie est, nec unquara benignum illud numen ex ira pœnas pctevc imhihit acres,