‹ Traité de la constanceChapitre 82 sur 118 · CAP. XIII · texte numérisé non relu

CAP. XIII

Tamen ut curiosis satisfiat, separatîm ad très releres ohjectiones responsitm, et primo ad eam de Malis no7i jmnitis : quos differri docemiis, non dimitti, idgite vel hominum ipsorum cnussa : vel natura quadam dei, quœ ad supplicium lenta.

Rudis haec et simplex via, sola hic tuta, Lipsi : reliqu8e fallaces et lubricge ad lapsum. In divinis superisque iiiium acumeii est, nihil ceniere ; una scieutia, nihil scire. Tamen quoniam olim et nunc involvit ingénia hœc nubecula : evolvam eâ te bre\àter, si possum, et hferentem transferam quoque per hoc fluinen. Tu cœlestis et seterna Meus (in altum suspiciebat), pacem veniamque mihi da, si quid in his arcanis minus pium purumve dicam, adfectu tamen pio.

Ac primum, Lipsi, communiter Justitiam suam adserere deo posse videor, uno isto ictu. Si adspicit res humanas deus, etiam curât, si curât, régit, si régit, judicio régit, at si judicio, quomodo injuste? Non enim regimen uUum sine eo sit, sed congeries, confusio,

bres, tu ne parviendras pas à surprendre ces conseils et ces desseins véritablement secrets. Écoute Sophocle : Les choses divines que les Dieux eux-mêmes cachent , tu ne les sauras jamais, quoi que tu parviennes à savoir.

Page 1