ChAp. m. Difficultés

))• nesciens. » En itaque triplex , ut ita îoqugr, îllusionis genus , aliud à naturse superfluitate ; et istud , iiisi reliquerit pliauiasmala qiia; antmuni fatigent et disliahant , coramnîiionem retardare non débet : aliud à levi crapulà , seu ab aliquanto in alimentis excessn \ et istud quoque comninnionem admiilit , sed non célébra tioneni Missœ , nisi id aliqiia nécessitas exigat : aliud denique in gravi causa grave esse poiest ^ ideôque aniè pœnitentià delendum est, qnàni ad sacra accedatur.

Quaedn pcllutione in somnis, hœc de câdem, elîam si vigili accidat , dicta sunto , modo et hcec învoluntaria sit , ut esse polest quœ ex turpibus in confessioue auditis oriretur. lia Eihica (imoris , cul concinit Nat. Alexander (a). lis tamen qui tam facile moventur, curandum. est, si possunt, ut priùs sacris operentiir quàm iis vacent, undè miseri adeo elFeclus prodeunt : quin et aliquando recedendum à ministerio confessionis ^ de quo alibi verba faciemus.

IV. Régula m. Oplandum est ut qui ad sacrani mensam accedere intendunt , aliquot antea dicbusab actu conjugali abstincant : haud tamen delinquunt , qui regulam hanc praetergrediuntur, seu debitum reddendo, seu etiam exigendo solius prolis intuitu. An autem hi ex congruo ab Eiichariçiià absiiuere debeant, JU' dicanduni ex circunistantiis. Paulo severiùs agendum cum iiiis qui solo voluptalis intuitu operantur,

(a) Ethica amoris , de Eucbar. cap. 49'."' 660. — Pfati^ Alexaud. iih. q. de Euchar. cap. 5. ai't« u- ^- a.a> ii^

sw la Pj'éparalion extérieure. i îi5

Pars prima multiplici aslrnilur aùcloritale. j^. Enim Synoclus lUibeiilana , « Omnis ho- » mo , inquit(Z>), anle sacram commun ion ern )) cl proprià uxore abstinere débet tribus , aut )) quatuor , aut allas quinque , aut sepîem , » aut octo diebus. » 2'\ D. Hleronymus , Epist. 3o. oxpeudens id Apostoli : (I. Corinlh. vu. 5.) Nolite fraiidaî^e invicern , nisi JoTlè ex conscnsu ad tempiis , ut vacetis oraliojii, hœc loquitur : u Quid est majus , orare , an » corpus Christi accipere ? Utique accipere » corpus Christi. Si percoilum, quod minus » est, impeditur, mullo magis quod majus est. » Diximus in Volumine , (adv'ersùs Jovinia» » nuTTi) panes propositionis ex lege non po- )) tuisse comedere David et socios ejus , nisi » se triduo mundos à muîieribus respandis- » sent ; non utique à meretricibus , quod » damnabatur à lege, sed ab uxoribus quibus » licite jungebantur.... Scio Rom?e liane esse » consuctudinem , ut Fidèles semper Christi M corpus accipiant , quod nec reprehendo , )> nec probo. Uiiusquisque enim in suo sensu » ahundat. Sed ipsoruni conscientiam con- » venio , qui eodem die post coituni coni- » niunicant :.... quare ad Martyres ire non. » audent ? quare non iugrediuntur Ecclesias ? » Au alius in publico , alius in doino Chrislus » est ? Quod in Ecclesià non licet , nec domi » liret — Abstineam igitiir me paulisper ab » uxoi^is amplexu , ut amori conjugis amoiem

{b) Cuu. Z. Lahbe , f, i. col. S7B'

iiG Chap. III. Difficultés

» Christî prœferam. » Hic responsio nostra Iraditur, et solide probatur.

Idem docet sancius Carolus Borromaeus , (Aclor, part. 40 bis veibis : « Prîestantissimi >» hujus Saciamenti dignius hoc postulat , ut )) qui Diatrimonio juneti suut, aliquot dies k » concubilu uxorum abstineant. » Praeiverai , imo gravius qnid diù antè statuerai sanctus Cœsarius Arelaiensis, ( Serui. 88. ) bis verbis : «. Ame dies plures caslitatem servaie , ut cum )) secuiâ conscienliâ ad allare Dei possilis :» accedere. »

Neque verô alia est nostris teiuporibus EccIesicC Romaiiœ praxis, ut liquet ex bis Iniiocenlii XI verbis , in Decreio de frequenti Communione , an. 16^9. « Cùm divus Apos- » lolus nolit conjugatos invicem débite frau- » dari , nisi forte ex eonsensu ad tempus , ut )j vacent orationi ^ eos seriù admoneant Conî) fessarii , tanto magis ob saeratissimœ Eu- )) cbaristiœ reverenliâm , continenlise vacan- » duni. »

Sccîinda pars à sancto Gregorio Magno diserlini traditur : sic ille, cilaià Epist. 64. in rcsponsione ad dccimaui Angustini interrogalioneni : « Oportet légitima carnis copula ut

» causa prolis sit , non volupîalis Si quis

» ergo sua conjuge , non cnpidine volupiatis » captus , sed solummodo liberorum creando- » rumgralià, ulitur: iste profeclo de ingressu » Ecclesiaî , seu de snraendo corporis Domi- » nici sanguinisque Mvsterio , suc est rclin- » quendus judicio 5 quia à nobis prohiberi non

sur la Préparation extérieure, 1 27

w dcbot accipere , qui in igiie positus nescit » ardere. »

Idem videiur esse sancii Boiiaveniurse sensu s -, sic enim scribit is : (in 4- dist. 12. q. ^. n. 90.) (( Rarô conlingil quod homo conjuuî) gatur cuni uxore debilum exigendo , quin )) sii ibi aliqua culpa. Si auiem solùni reddendo )) debitnm , vel eiiam causa prolis , non credo » quod debeat à communione retrabi , nisi de » congruo ] » seu , ut loquilur sanctus Thomas , (3. part. q. 80. art. 7. ad 2.) secundînn congruitateni , et non secundiim necessitatçin , prœcipuè nimirum, ui censeo , propier dislracti<:>nem mentis. Quanquam vix certi quid eà de re consiitui potest ^ quandoquidem consleC esse praeserlim è feminis non paucas , qua? uno Dei timoré debitum reddant , quasdam etiani quae cum summâ molestià ; bas autem ex lorpore et evagatione mentis ad sacra inhabiles fîeri nemo faciiè judicaveril. Adde quod plures forent, quibus ob virorum intomperanliam perdiù à communioue abslinendum esset.

Tertiae parti sua constat veritas ex his ibidem sancti Gregorii verbis : u Cùm non amor » procreandse sobolis , sed volupias dominalur » in opère commixlionis , habent conjuges ); eliam de sua commixlione quod defleant. » Aliunde certum evagationis et delectalionis carneae spirituni geruni, quo utcumque absorpti , vix satis coelestibus adhœrere possunt : ergo , ail sancius Thomas, (eodem art. ad 2.) « tune )) prohiberi debent ne accédant ad hoc Saf cram^eniuni. )>

128 Chap. III. Difficultés sur la Prépar.

V. Alque hinc coUiges quàm à saniori recesserint inslltuto , qui liane olini emisere propositionem : « Communio rnultô magis consii- » lenda est conjugatis ipso die copulœ habitœ » causa voluplatis. « Sed heu ! qnanlo erravit alrociùs, qui istam hane non erubuit pioferre : « Consulendum est Sacerdoli et Laico ipso » die voluntarise pollutionis , fornicaticwiis , )) adulterii , imô et peccati contra naturain, ad )) sacram meusani accedere , dummodo do- » leant et confiieantur. » Istane iheologus evomui^ an dœmon abyssi ?

Capteras animi corporisque dispositiones , qivibus instructos esse oportet eos qui ad sanclam synaxim accedunt , cousulti prsetermittimus-, quia nibil habent difficultatis : hic autein ea tantùin scrutari propositum est, quae moxam iDJicere possiut.

Chap. IV. SuJ' la matière du Sac. 159