‹ Traité des substitutions fidéicommissaires [microforme]Chapitre 305 sur 440 · CHAP. LXXI. REMISE ANTICIPÉE · texte numérisé non relu

CHAP. LXXI. REMISE ANTICIPÉE

Post mortem rogatum restituere hereditatem, defuncti judicio et antequam fati munus impleat posse satisfacere, id est, restituere hereditatem. . explorati juris ést. L. 12, Cod. de fideic.

S I.-—LA REMISE ANTICIPÉE N’EST PAS VALABLE, SI LE DÉLAI EST EN FAVEUR DU SUBSTITUÉ.

1042. Si cependant le délai de la restitution avait été mis pour l'avantage du substitué, le grevé ne pourrait rendre valablement avant le temps.

Si propler capientis personam, quod rem familiarem tueri non potest, in diem relictum fideicommissum probetur, et perdict 1ro ei id heres ante diem restituisset, nuwllo modo liberatum esse. Môme Loi 15, ff. de ann. legat. (a).

1043. Les Lois décidaient en conséquence, dans l’ancien Droit, que le fidéicommis fait au fils en puissance, sous condition, (par exemple, pour avoir lieu après la mort de son père), ne pouvait être restitué avant le temps, ou du moins avant l'émancipation ; attendu que la restitution anticipée aurait tourné au profit du père, en vertu de son droit de puissance paternelle.

Divus Severus et Antoninus rescripserunt eum qui rogatus est, sub conditione, fratris sui filiis restituere, ante diem fideiconvmissi cedentem, ne quidem ex voluntate corum, posse restituere his in polestate . .agentibus: Cum possit, die fideicommissi cedente, suis juris constitutis, ipsis debere res. titui. Loi 114. ff. de legat, 10 $ 11. (b)

Mulier quæ, duobus filiis in potestate patris relictis, alii nupserat, posteriorem maritum heredem instituit, eumque rogavit Ziberis suis POST MORTEM PATRIS EORUM restituere, vel ei qui eorum superresset. Eisdem emancipatis à patre suo vitricus restituisse hereditatem dicebatur: mox alter ex filiis vivo patre decessisse. Quærebatur au is qui supererat ex filiis partem fratri suo restitutam petere possil, quasi prœmature datam ? Scœvola,... decrevisse ...divum Marcum refert, FIDEICOMMISSUM EIS REPRÆSTANDAM (id est, repræsentandum) infellecta matris voluntate : quæ, quia non credideray

(@&) Il en faut dire autant, de tous les cas où la remise anticipée pourrait nuire au substitué, ou à l’un des substitués, en dérangeant l’ordre du fidéicommis. V, Oujas, in tit. dig. de legat. lo ad leg. 114, $ 11, tom. 2, pag. 897 et 898.

(b) V. Cujas, ibid. in tit. dig. de legat. 10 ad dict. leg. 114, tom. 2, pag. 897 et 898.

AI

patrem eos emancipaturum, distulerat in mortem ejus fideicommissum, non dilatura. .....si enm emancipaturum sperasset. L. 22, ff. ad S. C. Treb. (a)

Page 1