DEVOIR, FALLOIR
μετρίως ἅψηται ἐν τῇ ἡλικία ἐὰν δὲ περαιτέρω τοῦ δέοντος ἐνδια- ΄ " Ἁ - , LA Σ sA μ᾿ Α " 46 LR Ξε .# + = ‘ coin, διαφθορὰ τῶν ἀνθρώπων" ἐὰν γὰρ καὶ πάνυ εὐφυὴς ἡ χαὶ La - , - - 4 » , πόρρω τῆς ἡλιχίας φιλοσοφῇ, AVAYAN πάντων ἄπειρον γεγονένα! ᾽ Ξ sr ἢ τ κ ΄ τι ᾿ » ι ἐστίν, ὧν χρὴ ἔμπειρον εἶναι τὸν μέλλοντα χαλὸν χἀγαθὸν χαὶ εὐδόχιμον ἔσεσθα: ἄνδρα. Kai γὰρ τῶν νόμων ἄπειρο: γίγνοντα!: τῶν ᾿ \ = : - τ » ᾿ … ὦ ᾿ χατὰ τὴν πόλιν χαὶ τῶν λόγων, οἷς δεῖ χρώμενον ὁμιλεῖν. ἐν τοῖς συμβολαίοις τοῖς ἀνθρώποις καὶ ἰδία χαὶ δημοσία χαὶ τῶν ἡδονῶν τε χαὶ ἐπιθυμιῶν τῶν ἀνθρωπείων χαὶ συλλήδδην τῶν ἠθῶν. (Plat., Gorgias, 484 C.)
261. — Les adjectifs verbaux en -téos expriment les idées de besoin (70%) et d'obligation (δεῖ).
Il nous faut traverser un fleuve, ποταμός τις ἡμῖν ἐστι διαθατέος. (Xén., Anabase, IT, 4, 6.) — Si la patrie nous envoie à la guerre nous faire blesser ou tuer, il faut y aller et, comme il est juste, ne point lâcher pied, ni reculer, ni déserter son rang: à la guerre, au tribunal, partout, il faut faire ce qu'ordonnent la
- cité et la patrie, ἐάν τε εἰς πόλεμον ἄγη τρωθησόμενον ἢ ἀποθανού-
μενον, ποιητέον ταῦτα, χαὶ τὸ δίχατον οὕτως ἔχει, χαὶ οὐχὶ ὑπειχτέον οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον τὴν τάξιν, ἀλλὰ AA ἐν πολέμῳ καὶ ἐν διχαστηρίῳ χαὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ ἂν χελεύη ἢ πόλις χαὶ ἣ πατρίς. (Plat., Criton, 51 B.)
262. --- Διαφέρει : il est de l'intérêt de, 1l importe à (ce verbe implique l'idée d'une différence : ceci vaut mieux que cela). Le contraire est οὐχ, οὐδὲν διαφέρει: il est indifférent de.
Celui qui soutient avec force que les discours ne sauraient éclairer la situation est aveugle ou ἃ un inlérét personnel, τούς re λόγους ὅστις διαμάχεται μὴ διδασχάλους τῶν πραγμάτων γίγνεσθα: ἣ ἀξύνετός ἐστι) ἢ ἰδία τι αὐτῷ διαφέρει. (Thucyvd., III, 42, 2).
“303. — Συμφέρει : il est bon, avantageux, utile.
Si je décidais de me mettre sur-le-champ à l'agriculture, je me ferais l'effet du médecin qui va examiner des malades, sans savoir ce qui peut leur é/re bon, εἴ μοι αὐτίχα μάλα δόξειε Yrwpyeiv, ὅμοιος ἄν μοι δοχῶ εἶναι τῷ περιιόντι ἰατρῷ χαὶ ἐπισχοποῦντι τοὺς χάμνοντας, εἰδότι δὲ οὐδὲν ὅ τι συμφέρει τοῖς χάμνουσιν. (Xén., Économique, XV, 9.
