‹ Traité théorique et pratique des maladies de la peau, fondé sur de nouvelles recherches d'anatomie et de physiologie pathologiquesChapitre 53 sur 74 · DES 3IALAD1ES DK LA PEAU. — APPENDICE · texte numérisé non relu

DES 3IALAD1ES DK LA PEAU. — APPENDICE

époque, a été suivie d'amaurose, de convulsions, d’apopleaie , d’épilepsie et même de la mort. Effrayés ou instruits par de semblables accidents , les gens du peuple gardent quelquefois la piique jusqu’à ce qu’elle tombe , ou pendant toute leur vie.

Divers moyens ont été essayés pour diminuer la gravité de la piique ou en obtenir la guérison; les résultats des expériences faites avec les amers et les fortlllants, avec les préparations antimoniales , avec les lotions , les bains et Icsfumigations paraissent peu concluants.

§. 1451. Historique. — Parmi les travaux publiés sur la piique, on distingue surtout ceux de Lafontaine (ITraffé de la piique polonaise , in- 8“, Paris , 1808 , trad. de Jourdan. fig.) et celui de Schlegel (F. -J. -A.) UeOer die Ursachen des eichselzopfes , etc. 8". Jena 1806). Le docteur Eurkard Eble (Die Lehre von den Haaren, 2 vol. 8”. Wien, 1831) a donné une note bibliographique qui complète celle de Lafontaine. M. Sédillot (Nouvelles considéra^ lions sur la pliqi\e S". Paris 1832)et M. Brière de Bois.nont (drch. gén. de inCd., t. xxxni, p. 66) ont publié récemment quelquesobscrvations sur l’état actuel de la piique.

Xt' GROUPE MALADIES DISPARUES.

§• 1452. J'ai réuni , dans ce dernier groupe , plusieurs nialadies qui n’existent plus aujourd'hui , au moins avec les caractères qu’elles ont présentés lors de leur apparition.

Siiette anglaise.

§. 1453. la description de John Raye est regardée comme la plus exacte : a Ad deciinum septimum calendas maias anni quinquagesimi primi suprâ millesimum et quingentesiratim à Christo nato , cûm jam in altâ pace omnia et tranquilla essent, nec ullis perturbata molestiis, subita et insueta nostris hominibus ægritudo, Salopiæ (clari niunitique ad Sabrinam (lumen oppidi) irrepsit, cujus et nomen et natura primo suo oru multos fefellcrunt. Sed hi posteà malo docti, et veterisinjuriæ memores, siidorem, quem britannicum dicnnt , esse tandem inlellexerunt. Is tamen inclementer populum habebat , ut propè dicam omnes per ea loca et vicina lllis pro.sterneret. Quosdam enim in vià , cum iter facerent, siistulit; quosdam domi ostia et fenestras reserando intereinit ; quosdam per lusum alque jocos parùm Jocularitcr jugulavit; per jejunia quosdam , quosdam per saturitatem abripuit ; in somno aliquos, nonnullos vigiles interfecit ; usque adeô, ut ex meltus ejuodem familiæ, pauci à febre incolumes persliterint : expaucis, nulli plerumque intacli evaserint. Ex bis alios brevi momento , alios unius , duarum aut trium, alios quatuor, aut eo ampliùs horarum Snatio, postquam sudare cœperant , de vità sustulit. Sæpissime qui in prandio hilares erant, sub cœnam mortui fuerunt. Sed nemo qui devicto malo superfuerat , ante horas viginti quatuor quam citissiniè mali molcstiâ et periculo liberatum se gloriari potuit. Itaque ex talibus iniliis in dies ingraveseentibus , ubi acerbiora incrementa , longiùs latiùsque se fundente malo , subsecuta sunt, vix credas quis pavor, quantus metus omnes Britannos invasit; præsertim cûm ejus conditionis miserandæ, quæ tumurgebat, contemplatiofuiiestaque mortis imago nullis spem vitæ (cujus usura omnibus solet esse carissima) non ademerit. Neque enim morbo ulla clcmentia fuit, nec ullum miseris mortalibus securum refugium. Etenim nusquâm non populabatur, nusquàm non sæviebat malum. Alios qui se vives ab hominibus relegarunt , eosdem mortuos in publicum revocavit. Alios conclusos ac penè abditos , contagione encctos in apertum reduxit. Reque sensere id malum æminæaut servitia, plebesque humilis aut médias olura, sed proceres ctiam ciJm notum sit æquo pede nobiliumqueturres bumiliumque casas id puisasse iniquis tamen modis, ut dicemus posteà. In eo hic conquerebatur se siti premi, ille ardoribus consumi , oinnes sudore conRci. Hune rursiim

amantia cœpit , hune gravits sopor oppressit , hune inquietudio exagitavit. Hic moribundus ingemuit , ille aniinam expiravit. Et qui valebat dudùm jam febresoebat , versAque vice, qui ante morbo laborabat, mine alterius sanitatein procurabat. Insummà, ita nul:i ferè hominam perpecit, ita in orbem crudele malum rediit , ut qui alios operA officioque juvissent priùs , cos vicissim ab illis subsidium officiumque mutuum petere; et contrâ , qui ab aliis essent adjuti, eos sine quiete , magnA fatigatione operam mutuam præbere, inque vices gravi periculo colla sub jugum mittere cogeret, Jam verb defugà (quæ aliàs in pestiferis mnrbis solet esse præsidio) cogitare aut in alium locum commigrare, inanc et supervacuum plané fuit. Nusquàm enim tutus portus nostris, nulla ex rmitalo loco securitas erat , qiiod nulla malo oberranti omnia requies esset. »

L’auteur décrit ensuite le désordre affreux occasionné par cette cruelle épidémie. H dit qu'il ne sait pas combien elle a fait périr d’individus, mais il ajoute (page. 15) : » In uiiA civitate pauculis diebus plus minus sexaginta suprà noningintos crudeli morbo intercidisse. »

Plus loin il s’exprime ainsi sur l’origine de la siietle anglaise ; « Hic enira morbus, hic ut adventitius non est ita novus non est. Si quidem ex historiis britannicis intelligo , malum hoc ex Britannià ortum esse (quantum scire licet) , in exercltù Henrici regis Angliæ ejus nominis septimi , quem partim ex GalIiA tune nuper seenm adduxerat , partima a XValIià propter Milfordiam, quo classe appulit conscripseral : exercuisseque nostros por anteacta tempora , clllixissoque eo quo dixi modo per intervalla quinquies : anno scilicet l485, primo ab Auguste mense inito , ad octobrem ullimiim ; iterùm 1506, æstivo tempore. Tertio 1517 ajulio mense , ad decembrem medium ; quarto 1528 , per omnem æstatem ; quinlà denique, anno hoc quinqiiagesimo et altero supro sesquimillesimum , ad menses quinque et eo amplius.

§. 1454. Le tableau des symptômes de la maladie offre plusieurs passages remarquables (pag. 23) « ; Primo insullu, aliis cervices aut scapulas , aliis orus aut brachium occupavit. Aliis sensus erat veluti spiritiis , aut (latus calidi per membra ea discurrentis. Vna cum lus subitus et sine manifeslâ causâ huic morbo insuetls , largus sudor manavit, Inleriora catebanl primo, posteà ardebant , calore jam indè ad extimas eorporis partes diffoso. Sitis ingens , jactalio inquiéta. Cor, jecur, atque stomachum raalè morbus habuit. Omnia subsecutus est gravis dolor capitis, vanum Ijquaxque delirium , post marcor , et inexpugnabilis penè dormiendi nécessitas.

RtirsCim, aliis principio cohibitus sudor est, frlgebant mera bra leviter. At posteà erupit idem promotus , sed odore gravis, calore in alio alius pro humoris ratione; quantitate subindèdiminulus , subindè copiosus , substantia crassus. Aliis nnusea, aliis vom lus erat , sed perpaucis , et penè solls ex cibo saluris. Omnes spiritum gravem ac frequenlem , vocen gemebundam expedivêre. Urina colore tincta leviter , substantia crassior, levamento ambigua (nulla enim erat naturæ régula propter veneni impetum) , cætcra pro naturali. PiilsuSjSi quis prætentet, concitalior , frequentior ; hæc certa morbi indicia erant. (Joannis Caii Brlf.anni De Ephemerd Britannicd. Liber unus stimmA curâ recognitus. Lo-idini , 1721 , in-S”, p. 9.) yoy.Ÿanalpse des recherches de Becker sur la suette anglaise, par Ch. Martins. {Revue médicale, août , 1834.)

Epinyctide .

§. 1455. Hippocrate fait menliou d’éruptions nombreuses d’épinyctides (ncu îisriV'JKTldb.^ TOÂXîjç De acre , locis et aquis), et d’ulcères consécutifs à des épinyctides (Prorrhel. lib. Il , sect. 2, p. 95. ).

Ce'se s’exprime ainsi : « Pessima pusUila estquæ = :r/pyx7;,' vocatur ; ea colore vel sublivida , vel subnigra , vol allia esse consuevit. circa banc autem vcbemens inriammatio

Page 1