‹ Tung pao. Toung pao (volume 2)Chapitre 45 sur 50 · AUS · texte numérisé non relu

AUS

Hak.

Hak.

Hak.

Hak.

Hak.

AS

THE BIBLIOHRAPHY OF ODORIC. 321

ita anima eius post mortem in corpus nobilis animalis in tota 1) velit tune ipse respondit dicens, Hec animalia suut anime ita anima eius post mortem in corpus nobilis animalis intrat.

animalia, sed animæ defunctorum. Et adiecit: Sicut hic quilibet

Anime vero simplicium & rusticorum. corpora vilium animanobilium virorum que nos hic pascimus amore dei, ei autem Animæ verd simpliciü & rusticorü, corpora vilium animalium

nobilior fuit, sie anima eius in nobilius animal transformatur:

lium intrant Jncepi istam abusionem improbare set nichil sic respondi dicens, Hec anime non sunt, set solum bestie: mihi intrant. Incœæpi ista abusionè improbare, sed nihil valuit sibi,

animæ verd rusticorum vilibus animalibus se coniungunt. Et

valuit sibi non enim poterat credere quod aliqua anima autem respondebat dicens, verum non est quod hec animalia sunt, no enim poterat credere, qudd aliqua anima posset sine cor-

licet multù sibi dicerem & predicarem, nüquam tamen ipsum

posset sine corpore manere. Jude transiui ad quamdam ciuiset solum ista sunt anime nobilium virorum, vnde sicut vnum pore manere. Indè transiui ad quamdam ciuitatem nomine

ab hac perfidià potui reuocare. Si quis velit huius ciuitatis

tatem nomine chilemso illorum fuit uobilis homo; sic eius anima in aliquid istorum Chilensc

magna & mirabilia, quæ in eà sunt, scribere, vix vaus quater-

1) 275. reads intrat

nobilium animalium ïipsa iutrat, Anime vero Rusticorum in

. ni0 possit omnia continere. 18. De hac recedens

auimalia vilia intrant & inhabitant sic autem hoc modo poteram sibi dicere multa, set tamen aliud nunquam credere volebat /

siquis autem vellet

IL Les T’oa-yu-houen.

Au début du IV® siècle de notre ère, les Ff: # fH T‘ou-yu-houen avaient fondé dans la région du Koukou-nor, au milieu de populations K'iang (tibétaines), un royaume qui ne fut détruit par l'empire tibétain proprement dit qu’en 663; mais les T'‘ou-yu-houeu n'étaient pas eux-mêmes des Tibétains. Tous les textes nous montrent en eux des émigrés de race Sien-pi, venus de la région du fleuve Leao vers 250 d’abord dans le Nord du Kau-sou, puis passés au Sud de la ligne des oasis, et ayant gagné de là, en traversant la rivière YJk T'ao, jusqu’au Koukou-nor; leur capitale était à 15 Zi à l'Ouest du lac.

Le nom des T'ou-yu-houen, abrégé à la fin des T'ang en He PE E T'ouei-houen et [tt ÉEA T'ou-houen, ramène à un original *Tu’uy-vuv (*Tuyuy-7un) ou *Tu’uyun (*Tuyuyun), qui n'a pas été retrouvé jusqu'ici en dehors des sources chinoises. A vrai dire, M. Laufer a invoqué un texte du rGyal-rabs tibétain, parallèle à celui des Æistoire des T'ang et où les T‘ou-yu-houen sont appelés en tibétain Thu‘lu‘hun !). Mais le »Gyal-rabs n’est que du XIVP siècle,

et il me paraît évident que le récit tibétain a été ici simplement

1) T'oung Pao, 1908, pp. 450—451.

Page 1