DE DEO UNO ET TRINO

1. Deus qui non potest ab ullà creaturà comprchendi, ipse comprehendit omnia sive sint merè possibilia, sivè existant absolutè in aliquà diflerentiâ temporis, sivc sint futura sub conditione : ex quo triplici objecto tripliccru divina scientia denominationem tenuit, et in scicntiam simplieis intelligentiae, scientiaiu visionis ac scientiam conditionalium communiter dividitur. Circa liim scientiae genus unica ferè difficultas est, quomodô scilicet, res possibiles à Deo cognoscantur, an immédiate in ipsâ sua possibilitate ac veritate objectiva, an médiate tantum in divinâ omnipotenliâ : utrumque modum defendimus.

2. Scientiam visionis etiam circa actus à voluntate creatâ libère exercendos admittendam esse et fide certum est, et ratione perspicuum;... (V. le n° 5 : de Deo).