Cf. supra, ch. I,.iv, p. 33 sq, — Cf. p

2. S. theol., I p., q. LIV, a. 4 : Oportet esse quamdam virtutem, quae reducitur in actum, cum fit sciens, et ulterius cum fit cormiderans. Et haec virtus vocatur inteliectus possibilis (I, 816). — Cf. De Spirit, créât. , a. 10 : considerare vel judicare de natura communi est actio inteliectus possibilis, etc. (VIII, 458).

3. Cf. supra, ch. I, v, p. 37 — infra, ch. VIï, A, i, ii et vi.

4. Contra Gcnt., Il, 73: Proprium subjectum scientiae est inteliectus possibilis (V, 124). — Il va sans dire que, par là môme, Tintellect possible