On lit sui alter (corr. aux errata de

Inest Apollo : sed in dits Tua Chelys celebretur :

Modo non alia regnet in Terris honoratior

Eà, vada Ledi quae,

Et ornat solum Vindocinum : ubi super Somnos puero ab arduæ Apice quercus volans Apum examen agile Suum melleum

In os nectar infans Ingessit, hocque tenerum Tibi imbuit latice

EPODE

Ronsarde guttur : Tyrio velut

Aliti ferunt, prope suae

Caput juge Dirces :

Nota foret quae lyrae

Utrunque fore mox principem:

Gentilis :altos sonans quae raperet Oro Reges, Jovis Olympici

Sanguinem, melle tinctulos per hymnos.

Amanda virtus, magistri Negat & abnuit curam:

Sine fraude, sine & artibus

Excurrit in campum equus :

Canis nemora rimans-

que venaticus

Prensat, haustibus hians Notis sine dolo, feras Latibulis jam quoque Cubantes : nec opera Docentis canunt

Per agros amictae

Pennis aves : neque sonum Amabilem citharae

Eburneae temperas tu Nisi duce & magistro te Tibi, Petre : amor at in tuos Candorque amicos, suum Decus sibi adimens, arrogat caeteris,

Invidens sibi malè.

Quos inter erat & locus Mihi aliquis : nec nego Tibi saepe latium

Per, & Doricum

Nermus colligentem

Thymbram, thymumque, casiamque, pabulo solitum