Et erunt accepta opera mea

et disponam populum tuum justè,

et ero dignus sedium patris mei.

13. Quis enim hominum poterit scire consilium Dei? aut quis poterit cogitare quid velit Deus?

14. Cogitationes enim mortalium timide, et incerte providentiæ nostre.

15. Corpus enim quod corrumpitur, aggravat animam, et terrena inhabitatio deprimit sensum multa cogitantem.

16. Et difficilè æstimamus que in terrà sunt, et que in prospectu sunt, invenimus cum labore. Quæ autem in ccelis sunt, quis investigabit?

17. Sensum autem tuum quis sciet? nisi tu dederis sapientiam, et miseris Spiritum sanctum tuum de altissimis :

18. Et sic correcte sint semitæ eorum, qui sunt in terris, et que tibi placent didicerint homines.

19. Nam per sapientiam sanati sunt, quieumque placuerunt tibi, Domine, à principio.

5. Minor ad intellectum judicii et legum. Ego autem. sum quer parvulus , et ignorans egressum et introitum meum, et servus tuus in medio est populi... infiniti, etc., ut ipse Salomon, III Reg., ui, 7, 8.

8. Similitudinem... quod præparusti ab initio : in deserto scilicet, Exod., XXVI, ad cujus formam templum extructum est.

18. Sensum multa cogitantem : mentem multa curantem : mouppovrida,

PR PTS PP e PPS SSP PP PPS SP PPS SPP DS SESSESESISISE DELLE LEEDS SPP PP PPS PP PPS NISIUESESDUESISPSISISISPSDVAN PESE

Sapientia claret ab initio mundi in tuendis hominibus : Adamo, 1, 2; Noe, 5; Abrahamo , 6 ; Jacobo, 10; Josepho, 13; totáà Hebræorum gente, 15 et seqq. ; maris Rubri transitus, 18; ' Cainus insipiens, 3 ; diluvium, 4.

1. Heec illum, qui primus forma-| 2. Et eduxit illum à delieto suo, tus est à Deo pater orbis terrarum, | et dedit illi virtutem continendi cüm solus esset creatus, custodivit, | omnia.