CAPUT II

De sanctitale cleri (il7).

ART. I. — De sanclilate cleri in génère. Sectio prima. — Q^ianta debeal esse sanctilas clerî.

Clericus duas res professes est : et sanctitatem et clericatum. (S. AuG., serm. 1 De communi viia c/eric, lom. X.)

Congregate illi sanctos ejus. Qui sunt sancti? sacerdoles de quibus dictum est : Sacerdoles lui itiduantur jusliliam, et sancti lui exsultcnt.(PsaL cxvxi, 9.) (Petr. Blesens., serm. 6 Ad sacerdol.)

Moneant episcopi suos clericos in quocunque ordine fuerint, ut in conversatione, sermone, scientia Dei populo praieant, memores ejus quod seriptum est {Levit. xix, 2) : Sancti estole, quia ego sanctus sum. {ConeiL Trid., sess. 14 , De refonn., c. 1.)

Sic decet omnino clericos, in sortem Domini vocalos, vitam moresque componere, ut habitu, gestu, incessu , sermone , aliisque omnibus rébus, nihil nisi grave, moderatum, ac religione plénum pi-ai se ferant. {ConeiL Trid,, sess. 22, c. i, De reformat.)

Virtute taies cxsistant, ut non minus eorum vilae probilate, et morum elegantia, quam doctrina Evangelium propagetur. (S. Greg. Naz., orat. 1.)

Sacerdotis animiim solaribus radiis puriorem esse oportct. (S. CiiRYSOST.,lib. VI De sacerdol., c. A.)

Eam vos virtutem induite, ut videant alii, quasi lumen, veslram sanctitatem elucere. {Conc. MedioL, IV, p. m, lit. Monilioms.)

Necesse est sacerdotcm sic esse purum, ut si in ipsis cœlis coUocatus, inter cœlcstes illas virlutos médius staret. (S. Chysost., lib. m De sacerd., c. 4.)

Ne indiscretum quid vel inutile cogitci. (S. Greg., Paslor., part, i, c. 2.)

Eos qui ad sanctissima mystcria conficienda atce-

(117) Vid. infr. part, i, c. I, art. ô ; item, pari, i, c. 3, art. 4, sccl. 2; iiom, p. ii, o. 8.

FORMA CLEUl.