CAPUT IIE

De spe se : fidncia in Dec.

ART. 1. — Quid sit spes.

Spes est anchora animœ tuta ac firraa. {Hebr. vi, 10; SS, Patres passim.)

Estsanctorum destinala sublimitas. (S. Chrysost., Scrm. de fide, sps el churilale.)

Esl forlitndo charilalis. Laborum requies.Charitalis janua. bidubilalus anle thesaurum thésaurus. (S, J. Cmmac, grad. 30.)

Fidei gloria. (Zexo Veron., Serm. de fide, spe et cluirit.)

Fidei radix. (S. Ambros., in psat. cxviii, oclon. 15.)

Fidei sanguis. (Clem. Alex., Pœdag. lib. i, C. 6.)

Potentissima consolalio animse. Summa virtua. (S. Ephrem., De panoptia scu armatura spirit.)

Firma turris. (S. Isid. Pelus., lib. ii, epist. 17.)

Turris forlitudinis sanclorum, qufe non confundit. (S. Al'G., serm. 10, Ad (rat. erem.)

Columna spirilualis aedificii. Summum gradum oblincl intcr CiCteras virtutes. Vigilia quidam soleninitalisœterna;. (S.Laurent. Justixl\n., tract. De sp«, C. 2 et 5.)

ART. II. — Quantam &pem exiijat status cleri.

Spes mea ab nberibus matris rncœ. In te projectus siun ex utero. [Psat. xxi. Quando scilicct gennit clericum mater Ecclcsia.)

m in curribus et hi in eqnis : nos aulem in nominc Doniini Dei no.<<tri invocablmus. (Psat. xix, S.)

Etiam si occidcrit nie, in ipso speraho. {Job xiii, 15.)

In silentio et spe erit (ortitudo vestra. (Isa. xxx,

Pars mea Doininns, di.rit anima mea. Propterea exupi'clnbo eum. lîonus est Dontinus sperantibus in eum. (Thrcn. i\\, 2i, 25.)

Ipsi in nobismetipsis responsum niorlis hubuimus, nt non simns fidentes in nobi.-imeiipsls, sed in Deo qui .suscitât morluos. (Il Cor. i, î).)

Illos assumito aui orjeler Dominum limeaul ni-

It03 FORMA CLERI. — PARS H. -

hil, nihil spcreiu nisi a Deo. (S. Ber><., lib. iv De consid., c. i.)

ART. m. — Cur maçinam spem et fiduciam in Deuin dents e.xigat?

Sectio prim.v. — Vt Deo fidcliter serviant clerici.

Fide, spe, charitate, colendus Deus. (S. Alg., Encliirid., c. 5.)

Benedictus vir qui coupdil iu Doinitio, et eril Dowinus fiducia ejus; et crit quasi iiquum quod travsplantatuT super aquas, quod ad liumorem mittit radiées suas, et non timcbit cuin venerit œstus. (Jer. xvii, 7 Seq.)

Spe siibnixus, acodire jugiilator ost : ex hiijus gladio de illa irjuniphans. (S. i. Clim.vc, grad. 50.)

Spes \itioruni omnium exeliidit incursum : non euim dclinquoui omues qui sperant in eum. (Alibas Choeremos, apud Cassian., collai. 11, c. G.)

Qui stat, si non vult cadere, non fidat sibi, sed niia(ur Verbo... Diabolus in veritaie non steiit, qui noji innixus est Verbo, qui in sua virlute confisus est. (.?. Berx., serni. 58, in Cantic.)

Sectio secind.v. — Ut Dei auxilium efficacius impetrent.

Crede te Deo, committe te ei, jacta in eum cogitatum tuum, et ipse te enutriet. (S. Bern., serm. 5, in viijil. Nalivit. Dont.)

Qui oninem solliciludinem stiam in Deuni jaclal, f t omne cogitalum, babet ipsuni Dominum in provisorem. (S. Bonav., De profectu reliqios., lib. ii, c.45.)

Quemcunque locuni calcaverit pes vester, vester prit. Pes vester utique spes vestra est : et quantumcunque illa processerit, oblinebit ; si tanien in Deurn tota ligatur, ut firma sit et non tilubet. (S. Bern., 8Crm. 15, in psal. xc, 1 : Qui habitat.)

Sola spes apud te miserationis obtinet locum : nec pleum misericordiaî nisi in vase ûduciœ ponis. (Id., serni. 3, in Fest. Annuntiat.)

Magna audent quia magni sunt : et qui audent, obtinent : magna , siquideni fides magna merctur, ei quatenus in bonis Domini fiducia; pedem porrexeris, ealenus possidebis : istiusmodi spirilibus magnus occurrit sponsus, etmagnificabit facere eum eis. (Id., serm. 32, in Cantic.)

Sectio tertia. — Ut in adversis non deficiant.

Qui confidit in Domino sicut mons Sion, non commovebitur inœternuni qui habitat in Jérusalem. (Psal.