‹ Œuvres complètes de M. Tronson, supérieur du Séminaire de Saint-SulpiceChapitre 268 sur 303 · CXXIV · texte numérisé non relu

CXXIV

J7i Domino speratis, non infirmabor. {Psal. \\\, 1.)

Scitote quia nullus speravil in Domino, et confusus est. [Eccli. Il, 11.)

Qui sperani in Domino, mutabunt fortitudinem, etc,, ambulabunt et non déficient. {Isa. xl, 31.)

Qui enim in Domino confidunt, mutabunt fortituîUnera propriam in divinam. (S. Lai;re.nt. Justin., tract. De spe, ç, 2.)

Cum ceciderit, non coUidetur, quia Dominvs sup- \ionH manum suam. {Psal, xxxvi, 24.)

- DE PR.^FCIP. CLEKl VIRTLT. 1 106

Benedictus vir qui confidit in Domino ; et eril Dominus fiducia ejus. {Jer. xvii, 7.)

Cujus fortitudo est Dominus, tam non cadit quaci non cadit Dominus. (S, Auc, in psalm. cxvii.)

Spes est sicut columna domum firmans. sicut g£loa caput annans ; et sicut ancbora navcm servans. (S. BoNAVENT., Diœt. salut., tit. 5, c. 4.)

Spes libérât, confortât, mentcm élevât, salvat. (S. BoNAVENT., Comp. iheol., lib. v, c. ^.)

Si spem aiiferas, nonpotest perpétua esse sapientia, etc. Ideo spes est sola quaî nostrum non confundit affectum. Ubi est spes, apostolicum illud {Il Cor. VII, 5) : Foris pugnœ, intus timorés, noccre non possunt. (S. Ambr., in psal. cxviii, octon. 15.)

Spes cœlestium menlem solidat, ne concutiatur fluctibus tumultuum terrenorum. (S. Greg. , in Kzech., lib. ii, hom, 17.)

Sectio quarta.— Ut labores etiam didcescant.

Lœtentur omnes qui sperant in te. {Psal. v, 12.) Qui sperant in Domino, assument pentias sicut aquilœ ; carrent, et non laborabunt. {Isa. xl, 31.) Spe {jaudentes. {Rom. xii, 12.) In agone positis dolorcm mitigat Spes corons. (S. Laurent. Justin., tract. De spe, c. 2.)

Inpaceinidipsum, dormiamet requiescam. Quoniam tu. Domine, singuluriter in spe constituisti mj etc. Est locus inler timorcm et securitatein, taaquam inter lœvam et dexteram, média videlicet spes, in qua mens et conscientia, molli nimirum supposito charitatis strato suavissime requiescit... Proptercadictum puto {Psal. lxvu, 14) : Si dormiatis inter medios cleros,pennœ cotumbœ dearyentatœ. (S. Bern., in psal. IV, 9, 10 ; serm. 51, in Cantic.)

Quod valde esse imporiabile ex dolore ostenditur, consideratione provida ex remuneratione levigatur. — Ilinc Paulus grave quod sustinet, sestimat, scd levé lioc per prœmii considerationem pensât... remunCr ralionis linteo sudores lanti laboris lergit. (S. Greg., lib. vin Mor., c. 5.)

Modo nos ipsi labores nostri jucundant, et laHos nos faciunt de spe. (S. Aug., in psal. cxxvii, super h«G verba : Labores manuum tuarunf quia manducabis.) Spes in aiternitatem animum crigit : et idciFco nuUa mala exterius quae tolérât, sentit. (S. Greg.. lib. VI Mor., c. 13.)

Spes est arca aeterni prxmii, et ponderalio futur» suavitatis; cui dalur intrare in hortum spirilualis voluptatis, et inde afferre odores ad condiendas amariludines pracsentis adversitatis. Ipsa est in la-^ bore requies, in aîstu temperies, in fletu solatiura, (S. Laurent. Justinian., tract, De spe, c. 2.)

0 spes , tu oninin portare facis dulciter et suaviter. (S. Aug., serm. 10, Ad fratr. eremi.)

Sectio quinta. — Ut Deo protegente, nihil metuatzT.

Beatus es, tu Israël ; quis similis tui, popule, qui saivaris in Domino ? Scutum auxilii lui et ^/at^s'W gloriœ tuœ. {Deul, xxxui, 29.)

Circumduxit eum, et docuit , et custodivit quasi pupillam oculi sui. {Detit. xxxii, 10.)

Ecce in manibits mets descripsi te : mûri tui coram ocnlis mets scmper. (ha. xlix, 16.)

Ego ero et, ait Dominus, murus ignis in circuitUy et in gioria ero in tnedio ejus. (Zacliar. ii, 5.)

Qui tetigerit vos, tangit pupillam oculi mei. {Zach. Il, 8.)

Non rapiet eas quisquatn de manu mea. {Joan. x, 18.)

Quis ei de Siiecnlo inelus est, cui in sseculo Deus lulor est? (S. Cypr., De orat. Dominic.)

Omnia possum in eo qui me conforiat. {Pliilipp. IV, 13.)

Qnantoe fidnci.ne vox : Omnia possum in eo qui me confortât! Niliil oinnipoîciUiain Dei chtriorem reddit, quam quod omnipotentes facit onines qui in se speranl. (S. Bcrn., serni. 85, in Cant.)

tanien sine timoré : quia qui spepat et non limet, negligens est ; qui auteni timet et non sperat, depressus est, et descendet in profundum, quasi lapis. (8. AiG., serm. 10, Ad fratr. erem.)

Page 1