IU9 FORMA CLERI. - PART
git, qui se in pauporc rcfioi, in paupcre se porhibcl csnrire ; ad tribunal, inquani, illius qua oonscionlia venit, qui alimenta se subtraxisse pauporibns rccognoscit?Si damnalur ille qui vol unum honiinem pcrimit ferro, qua scntpntia dignus orit, qui bona ecclesiiC profligando, quampluros intcrficit faniis et inopiitî gladio. (S. Petu. Dam., lib. iv, episl. 12.)
§ III. — Quomodo dispcnsanda erya clericos indi-
(jcnlcs.
Si episcopus aui presbyter clerico indigenli non prsçbeat nccessaria, excommunicciur. Si persévérât, doponatur quasi fratris occisor. {Canon, apostol. 59.)
ISanctus Sylvcster providit, ut clericis copiosis cgentcs conjungerct. (Breviar. Lcctio in festo S. Sylvestii.)
Qu3c pauperum clericorum debenlesse communia, perverso jure sibi faciunt propria : et nuUa apud cos aequalitas conservalur, dum pro suc quisque posse rHajores divilias amplexalur. /Philipp. abbas, De éitjnit. cleric, c. 48.)
Egct in sede presbyter, in altari levita, in secrelario subdiaconus, in lectione lector, et in temple ostiarius, in sepultura fossarius : moriunlur famé qui alios sopelire mandantur : poscunt misericordiam, qui misereri aliis sunt praîcepti ; et dum ista fiunt, sacerdos qui hoc non fecerit, condemnatur. Solus incubât divitiis, solus ministerio utilur, solus uriversa sibi vindicat, solus partes invadit aliénas, solus occidit universos, etc. Etenim si unusquisque ita hune mundum visibiliter possidcre mandalur, ut sua tantum possessione contentus sit, ac res non invadal aliénas, non agrum pauperi toUat, nonvineam, non subjectorum aliquid, non famulos, non fructus, quanio magis qui ccclesiac Dei pra;est, débet ita in omnibus servare juslitiam, ut aliéna non rapiat, aequalem se cœtcris faciat, et sicut sine bis in ecclesia non fuit, ita et sine bis in ecclesia; ministerii (iispensatione non vivat. (S. Hier. , epist. 23 Ad Rustic. yarbon., De septem ordinibus.)
Quis nostrum satis explicet verbis, quantum sit bonum hospitalitalem ministrare sanctis ? Si quibuslibet sanctis, quanto magis capiti et prœcipuis membris? (S. AuG., Dediversis, serm. 27, c. 3.)
§ IV. — Quomodo dispcnsanda erga propinquos.
Ne liceat autem quidquani ex eis sibi vindicare, vel proprlis cognatis quse Dei sunt elargiri. Si sint autem paupcres, ut pauperibus suppeditet, sed non eorum praetextu res ecclesise venundet. [Conc. Nicœn. II, c. 12; Can. apost. 59.)
Omnino inlerdicit sancta synodus episcopis, ne ex redditibus ecclesise consanguineos familiaresque suos augere studeant; cum et apostolorum canones prohibeant, ne res ecclesiasticas, qua; Dei sunt, consanguineis douent ; sed si paupcres sunt, iis ut pauperibus distribuant; eas aulcm non distrahant, ucc dissipent illorum causa. Imo quam maxime potest, eos sancta synodus monei, ut omnem huma- Jiura hune, erga fratrcs, xicpoles propinquosque,
DE PR.ECIP. CLERI VIRTUT. nm
carnis affeotunt, undo multorum malorum seminarium in ecclesia exëlat, pcnitus dcponant. Qure vero de episcopis dicta sunt, eadcm in quibuscunque, bénéficia ecclcsiastica, lam sspcularia quam regularia obtinentibus, pro gradus sui conditione observari deccrnit. {Conc. Trid., sess. 25, c. 1 De reformat.)
Omnis poutifex ex liominibus assumptus pro hominibus constituitur {Ilebr. v, 1), id est pro ipsorum uiilitate. Non enim constituitur proptergloriam, non propter cumulandas divilias, nec propter consanguineos ditandos, etc. (S. Thom,, Comment, in Epiit. ad Hebr., c. v.)
Non cxiollat de facultatibus ecclcsioe consanguineos suos aut nepotes, nec filias, dixerim, nuptui tradat. (S. Bern., Declam., c. 7.)
Si accepi divitias ut parentum mcorum indigentiam relevarem, terret me S. Hieronymus dicens : Quod cum propinquitates corporum respicimus. corporis et animse Creatorem offendimus. Et adjungit : ; Multi dum parentibus miserentur, animas perdunt. Hi sunt qui judicio meo animas suas pro amicis suis crudeliter et damnabiliter ponunt. (Petr. Blés., epist. 102, Ad H. Radingens. abbat.)
Illos assumito qui non de dote viduae et patrimonio Crucifixi, se vel suos ditare fesiinent. (S. Bhrn., De consid., lib. iv, c. 4.)
Qui ditior est sacerdos quam venit ad sacerdotium, quidquidplus habuerit, non fdiis débet darc, sed pauperibus et sanctis fratribus et domeslicis fidei, qui vincunt mérita liberoruni, ut reddal ea quae Domini sunt, Domino. (S. Hier., in Ezech.
c. XLVl.)
Nunquam pauperum , nunquam ecclesise spolia prosperum babuerunt eventus auspicium. ( Petr. Blés., epist. 112, Ad R. Aiirelian. episcop.)
Inielices qui parentibus erogant , unde post illorum gaudeant obitum , cum vana vivorum gaudia saepe Iranseant in supplicia mortuorum. (Id., epist. 102.)
§ W — Quomodo dispcnsanda erga se ipsum.
Optimus disponsator est qui sibi nihil réservât. (S. Hier., epist. 2 Ad !^epotian.)
Conceditur tibi, ut si bene deservis, de altario vivas, non autem de altario luxurieris , ut de altario superlùas, ut inde compares tibi frena aurca, etc. (S. Beun., epist. 2 Ad Ftilcon.)
Tantae Dominus fuit paupertatis, ut unde Iributa pro se et apostolo redderct , non habuerit. Judas in loculis portabat pecuniam , (sed) rem pauperum in usus proprios convcrlere nefas putavit , nobisque idem tribuit exemplum. (S. Hier., in Matth. xviii, v. ult.)
Episcopus qui imitator Apostoli esse cupit , habens victum et vestitum, his tantum débet esse contentus. Qui altario serviiint, de altario vivant {I Cor. IX, 13) ; vivant, inqui*, et non diviles fiant. Unde et x's nobis exculilur de zona , et una tantum tunica induimur, ne de crastino cogitemus. Turois lucri
appolilio est plus de proescnlibus^ qiiam futuris cogiiarfi. (S. Hier., in Epist. ad Tit., rcferl. in Conc. Aquisgran., c. 10.)
De altario , inquit, vivat, non superbiat , non luxurictiir : deniquc non ditctur, ncc contra sancti cujusdani plene dignam onini acceptione sententiara, ex clericatu ditior fiât. Non sibi de bonis ecclesiœ ampla palatia fabricet inutans quadrala rotundis ; nec loculos indc congreget , nec in vanitate aut superfluilate dispergat... Nec enim ordinavit Deus bis qui Evangelio servitint , de Evangelio quaerere aut habere delicias vel ornatum, scd vivcre, ait Pauhis, ex eo : ut videlicet sinl contenli alimenta corporis, lion irritamenla gukie , aut incentiva llbidinis, et quibus reganlur, non quibus ornentur, accipere. (S. Bern., Declatn., c. 7.)
Si autcm ego pars Doniini sum, et funiculus hœredilatis cjus, nec accipio parleni intcr esteras tr4bus ; sed quasi levita et sacerdos vivo de decirais , et altari serviens altaris oblatione sustentor. Ilabcns victum et vcstilum , bis contentus ero, et nudam crucem nudus sequar. (S. Hier., epist. 2 ad IScpolian.)
Quam rarus tamen iste in clero , quem item das mibi contenlum necessariis, contemptorem superfluorum? Lex est tamen préfixa aposlolis, apostolorum successoribus : Victum cl vestitum habentes , inquiunt, liis contenli siimvs. (/ Tim. vi, 8.) In libris ccrnimus eam, sed non in viris... Utinam superllnis ponatur modus! (S. Bern., \ita S. Malacli., prolog,)
Non adimit Christus, sed decernit operanti suam mercedem : dignus est enim operarius mercede sua. Et qui altario deservit, de altario et vivet. Sed intérim cogilare débet clericus se vivere, non ut edat, scd edere ut Cbristo vivat, babereque sempcr menti reconditum Cbristi verbum {Muttli. vi, 35) ; Primum quœrile regnum Dei , et lici'c omnia adjicientur vobis. (Conc. Colon., part, i, c. 13, ann. 1550.)
Qui in sudore vultus pane nostro vesci dcbuimus, labores miserorum nobis usurpamus ad delicias , atque in crapula et ebrieiatc sudorem bibimus alienum. (Petr. Blés., epist. 102.)
Vae, vae tibi, clericc , mors in olla , mors in tuis dcliciis est, etc. Sumplus ecclesiasticos gratis habere le pu las ; cantando, utaiiint, tibi provenire videnlur : sed bonum erat magis lodere aut mendicare : peccala enim populi comcdis , etc. (S. Bern., De-clam., cap. 7.),
Sicul pracmissa documenta déclarant, non sunt res ccclesiic. ut propriic, sed ut Doniiuicie, et a Domino commendalre, tractandœ. Quicunque ergo cas ad suos proprios usus , terrenosque bonores et delectationes rctorquet, quanti sit discriminis , quan- Iniqne transgressionis , aperlc animadverti poCest. {Conc. Paria, vi, bb. i, c. 15.)
ii:2
sacrilegium profecto commiilunl ; et per abusionem talium , judicium sibi manducant et bibtmt. (S. Hier., Ad Damas. Pap., refert. 16, q. 1. c. fin.)
Dicit Ilieronymus : Clericus qui de bonis suis sustentari polest, si accipit quod pauperum est, sacrilegium profecto commiltit, atque per abusioncs talium, judicium sibi manducat cl bibit. ( Petr. Blés., epist. 102.)
Nec illi qui sua possidentes dari sibi aliquid volunt (de rébus ecclesi?e) sine grandi pcccato suo , unde pauper viclurus erat, accipiunt. (S. Prosp., De vit act. sacerdot., Hb. u, c. 10.)
De clericis quidem dicit Spirilus sanctus {Ose. iv, 18) : Peccatu populi 7nei comedunt. Sed sicul niliil babenles proprium, non pcccata, sed alimenla quibus indigerc vidcnlur, accipiunt : ita possessores non alimenta quibus abundant, sed aliéna peccala suscipiiint. (S. Prosp., De vita contempl., lib. h , c. 10.)
Ncc te poterunt excusabilem reddere Iu-tc generosilalis eminenlia, et iiumerositas ciientelce. Si, quia fibus comitis aut consobrinus régis es , manu effusione teneris expendere ; nécessitas bsec Chrl:.ti patrimonium non conlingit. (Petr. Blés., epist. 15 Ad Rcyinald. epist. Cctrnot. elect.)
CaPUT IX.
De Itospitalitate.
ART. I. — Quod exercenda maxime in clero.
Frange esurienti panem tuum, egenos vagosque indue in domum tuam. {Isa. lviii, 7.)
Ilospilalitalem nolite oblivisci. {licb. xiii, 2.)
Ilospitales iuvicem sine murmuralione. {I Petr. IV, 9.)
Oportet episcopum liospitalem esse. {I Tim. m, 2.)
Ante omnia bospitaiitas futuro episcopo dcnunlialur. Si enim omnes illud in Evangelio audirc desiderant : Ilospes fui et sttscepisiis me {Mattli. xxv, 55), quanlo magis episcopus, cujusdomus omnium commune esse débet bospitium? (S. Hier., in Ep. ad Tim., cap. i.)
ilujus div(!rsorium cunctorum débet esse recepîaculum. (S. IsiD., De Ecclcs. Offic, lib. ii, c. 5.)
Mensulam tuam pauperes et peregrini , et cum illis Christus conviva noverit. (S. Hier., Ad Nepotian., epist. 2; Conc. Aquisgran., c. 9i, ann. 816.)
Peregrini et pauperes convivie sunt cpiscoporum ; cum (juibus non soliim corporali , sed et spirilali rcficiantur alimento. {Conc. Turon., sub Carolo , c. C.)
Publica species humanitalis est hospiialitas... eî valde id décorum lolius est orbis cxislimationc. (S. Amur., lib. Il Olfic, c. 2t.)
Adsint peregrini, et pauperes, et débiles, qui de
Clericos ilios convenit ecclesisc stipendiis suslen- saeerdotali mensa Christum benedicenles , l)eneditari, quibus parenlum et propinquorum nulla suflra- clionem percipianl. (Ei-seb. Papa, décret, i.) gantur. Qui antvom bonis parenlum cl opibus suslenlari possant, si quod pauperum est accipiant,
tCt
FORMA CLI'Rl.
PARS II. — DE PHACIP. Cl ERI VIRTIT.
AKT. II. — Cur hospitalitas exercenda maxime tn
clero ?
Sectio prima. Ob bona hospitalital'is.
Egenos vayosque indue in doimnn tuam. (Isa. lviii,
Tune erumpet quasi mane lumen tuum, et sanitas tua cilitts orietur ; et anldhit faciem tuam justifia tua. Et gloria Domiui colligct te. Tune invocabis, et Dominus exaudiet. Clamubis, et dicet : Ecce adsum. {Ibid., 8, 9.)
Si percgrinum siib tectum inducas tuum, si suscipias ogt'iuoni, ille tibi aoquirel sanclorum amicilias et xterna Uibcrnacula. (S. Ambros., lib. i Ojfic, c. 11.)
Lolh juslus pcr cani in subvcrsionc Sodomoc non péril. Per eam Raliab mcretrix non interiit cum reprobis. (S. Ephr., De doctrin. var. ; De humil. compara nda.)
Panperi viclucc, qucc Ebam hospitio suscepit et pavit cœlesii graiia influente, postea nec oleum, iiec farina defccil. (Petr. Blés., epist. 29 Ad abbat. et conv. S. Albani.)
Ilospes eram, et eollcgislis me. (Mattli. xxv, 35.) v
Sectalores nos bospilalilalis esse Dominus Jésus adnionet, cum se dicit in hospite receptum fuisse. (Conc. Matiscon, ii, c. M.)
Et eoegerunt illum, etc. Et aperti snnt oeuli eornm, et eognoverunt eum. (Luc. xxiv, 29 seq.)
Ilospitalitalis oflicio ad Christi cognilionem pervenitur. (S. Aie, lib. ii Quœst. evang.)
Tene bospitem, si vis agnoscere Salvatorem. (1d., serm. 140 De temp., cap. 5.)
Agnoscile bospitalilalem, per quam pervcntum est ad Dominum. (1d., De veibis Dom. in Luc., serm. 52.)
Abraham post tam crebra hospitalitatis oiïicia, dum non réfutât homines, suscipcre nieruit Deum. (S. HiKR., Ad Pammaeli., epist. 28.)
Cœli terrseque non te fines capiunt. . . . Quomodo Âbrahœ tabernaculum capere potnit? Quoniam hospitalitatis habebat pclagus. (S. Greg. Thaumaturg., serm. 3 in Antiuntiat.)
Vides quia Abraham Deûm recepit hospitio, dum hospiles qujirit. Vides quia Loth angclos suscepit. Qui scis an et tu cum suscipis hcspitem, suscipias Chrislum ? Licet in hospite sit Christus, quia Christus in paupere est. (S. Ambr., lib. n Offtc, c. 21.)
Cum paupere in domum una congreditur Christus. . . . Si qui prophetam accipit, mercedem prophelœ accipiet. {Matth. x, 41.) Quid ergo mercedis accepturus est Christum Ipsum suscipiens ? (S. Ei'nR*;M., De pauperum amore.)
Quidam paterfamilias cum tota domo siia, magno hospitalitatis studio serviebat ; cumque quolidie ad niensam suam peregrinos susciperct, quodam die pcregrinus quidam inter alios advenit, ad niensam ductus est ; dumque paterfamilias ex hu;iiilitatis consueludine aquam vellcl in ejus manibus fundcre, conversus urceum accepit, scd repente eum in cu- OEcvnBs coMPL. OF M. Tl;o^so^. I.
jus manibus aquam -fundere volucral. non invenii. Cumque hoc factum secimi ipsc mirarctur, eadeni noctc ci Donnnus pcr visionem dixit : Céleris diebus me in membris meis, hestcrno autem die me in memetipso suscepisti. (S. Grec. , hom. 25 ih Evang.)
Tant;c hospitalitatis Gregorius in ipso etiam patriareliio rcmansit, ut ad mensam suam quolidie peregrinos quoslibet invitaret : inter quos die quadam unus accessit, etc. (Jovnmes Diaconus in Viia S. Greg., lib. ii, c. 22), ubi eadem sancto Gregorio contigisse refcrt, quac ex ipso Gregorio de palrefamilias immédiate supra retulimus. Unde videtur illum patremfamilias fuisse ipsummet sanctum Gregorium.
Idem sanctus Gregorius cum invilasset quadam die duodccim peregrinos, in mensa, derepente accessit decimus tertius, vere in specie peregrini angélus. (Ibid., c. 23.)
Venite, benedicti, etc. Hospcs eram, et coUegislis me. (Maith. xxv, 34 seq.) El Dominus Jésus in Evangclio, eum quicunque dederit hospiti polum aquoe frigidic, cœlestium asserit praemiorum non exsortem futurum. (S. Amcros., bb. i De Abraham., 0.5.)
Tanta est apud Deum hospitalitatis gratia, ut ne potus quidem aqua; frigidai a pra;niiis rcmunerationis imnuinis sit. (Id., lib. u Offic., c. 21.)
ElisiEus dcfuncli pignoris resuscitatione donata rcsolvit hospitii pensionem. (Id., lib. i DeAbrali., c. 5.)
Bona est hospitalitas ; habet mercedem suam. Primum human;j8 grati;c ; deinde, quod majus est, remunerationis divinae. (Ibid., ubi mulla alia videnda.)
Miraris judicium Domini de sancto Job ? Mirare virtutem ejus qui potcrat dicere, etc. Foris non liabitabal pcregrinus : ostium mcum omni veiiienti patebat. (Job XXXI, 52.) Beatus plane de cujus domo nunquam vacuo sinu pauper exivit. Neque enim quisquam niagis beatus quam qui intelligil super pauperis necessitatem. . . In die judicii habebitsalutcm a Domino, quem habcbit suaî debilorem miscricordiac. (S. Ambr., lib. i Olfic., c. 11.)
Magnam gcramus hospitalitatis curam, etr
Nam si hoc facimus, suscipiemus et nos hic Chrislum, et suscipiet etiam ipse nos in mansionibus illis, qua; ab a;terno prieparataî sunt diligentibus se. (S. Chrysost., hom. 41 in Cen.)
ScCTio SECUNDA. — Ob mala ex inliospilaUlate provenientia.
Hospilalem sacerdolem esse oportet, ne sit in numéro eorum quibus in judicio dicetur (Mattli. xxv, 45) : Hospes fui, et non susccpistis me. (Grati.vn., dist. 42.)
Mcntior si non Sodomilanis bœc fuit causa supjilicii. — yEgyptius furor gcnti hospiliB dum bellnm conatur inferre, inhospilalitatis pœnas infidic naufragio plebis exsohit. (S. Ambros. lib. v Uexaem., c. 10.;
Caveanius ne si nos duri aut négligentes fuprimus in recipiendis hospilibus, etiam nobis post \il2e istius cnrsiim sanctorum hospilia denegenlur, etc. (S. Ambros., lib. 1 De Abraham., c. 5.)
Sectio tertia. — Ob specialia clericorum munia.
Quoniam quidquid habent clerici, pauperum est, et donius illorum omnibus debent esse communes, susceptioni peregrinorum et hospitum invigiiare debent, (S. Hier., Damaso Papœ, refertur IG, quœst. c. fin.)
Cum hospitalltas in tremendi examinis die ab œtcrno Judice sit remuneranda, qui dicturus est : Ilospes fui, et collegistis me, et ob id ab otniiibus Christianis summopere sit sectanda : multo magis taraen vigllantiusque ab his, qui diclis et exemplis ad vitam aeternam aliis ducatura pmebere debent, postposita avaritiae peste, et alla qualibet occasione, l)rorsus est exsequenda. {Conc. Paris, vi, lib. i, cap. U.)
4° IJt omnis rapinâe tollatur occasio. 2° Volumus ut presbyteri qui bonum exempUim chariiatis omnibus ostendere debent, hospitalesexsislant. 5° Juxta Dominicum et apostolicum praeceptum, ut humanitatem praebeant iter facientibus. A" Quia per hospitalitatem placuerunt quidam Deo, angelis hospitio recoptis. 5° Et Dominus in judicio dicturus est electis (Malth. XXV, 34) : Hospes eram, et suscepistis me. Et Job dicit (xxxi, 32) : Oslium meum semper viatori patuit. (Yvo, part, vi, cap. 258, ex Conc. Nannetens.)
Qui apostolum secutus alios ad hospitalitatem débet invitare, quomodo hospitalitalis exhortator poterit esse, qui domum propriam hospitibus claudit ? Si enim sacerdos primum a se ipso, et a domestica Ecclesia sua débet exigere, quod postea populis imperet, si primum, imilando Christum, ipse débet facere quai postea populum doceat ; necesse est ut pauperes hospitio recipiat, quo ad hospitalitatem facilius suo cxemplo subditos attrahat. (Gbatian., dist. 42.)
ART. III. — Praxes hosvilalitatis.
Sectio prima. — Quibiis liospitalilas exhibenda.
§ I. — Omnibus.
Laicus unum aut duos suscipiens implevit hospitalitatis ofticium : episcopus si omnes non receperit, inhumanus est. (S. Hier., in Epist. ad Tit., c. i; S. IsiDOR., De eccles.vffic, lib. 11, c. 5.)
Episcopalis donuis ad hoc instituta est, ut sine personarum acccptionc |omnes in hospitalilate recipiat. {Conc. Matiscon. 11, can. 13.)
In olficiis hospitalibus, omnibus quidem humanitas impartienda est : juslis autem uberior deferenda est honorificentia. (S. Ambros., lib. i Offic, c. 21.)
llospitalilatis gratia... omnibus parata est: et sanclos libenler suscipit, cl pcccalorcs lolcral pulicnlCT. (In., scrm. 52.)
DE M. TRONSO^J. 1156
Sedente ad fores labernaculi sui... (Abraham)... eos qui praeteribant, venabatur... non curiose explorans eos qui prœteribant, neque requirens an noti vel ignoti essent : neque enim hospitalitalis fuerit diligcnter singula perscrulari, sed omnibus simpliciter suam communicare benignitatem. Audiamus, dilecli, et hospitio excepturi nunquam quœramus, quis et unde? Nam si patriarcha in rogando fuissel curiosus, forte peccasset. (S. Chrïsost. in Gen., hom. 41.)
Si Abraham scrutalor fuisset circa refugientes ad se, nunquam angelos hospitio recepisset; forlassis enim non putans eos angelos esse, cum reliquis et hos repulisset : sed quoniam omnes recipiebat, suscepil et angelos. (Id., hom. H, in Epist. ad Hebr.,
c. VI.)
In hospitalilate non est hahendus deleclus personarum : sed indifferenler, quibuscunque sufTicimus, hospitales nos exhibere debemus. [Conc. Ganqrens., dist. 42, c. Si quis despicil.)
Ne dum hospes eligilur, hospitalltas ipsa minuatur. (S. Ambros., lib. vi in Luc, c. ix.)
Ne forte quasi hoininem excludentes, et angelum repellanms. (S. Paelin., Epist. ad Aletliium episc.)
Nobis hospilalilas cordi est, omnesque ad nos vcnientes laila humanilatis fronte suscipimus : \eremur enim, ne Maria cum Joseph locum non inveniat in diversorio. (S. Hier., Apologet. in Ruftn.)
Discite ergo, Chrisliani, sine discrelione hospites suscipere ; ne si forte cui domum clauseritis, cui humanilalem denegaverilis, ipse sit Christus. (S. Auc, Contra quinque liœres., c. 4.)
§ H. — Prœcipue pauperibus.
Curam hospitum, maxime pauperum atque debilium, orphanorum quoque, atque peregrinorum habeat presbyter, bosque ad prandium siiuin quolidie juxta possibilitatem convocet, eisque hospitium tribuat. (Yvo Carnol., Décret, part, m, c. 257, ex Conc, Nannet.)
Hospilalein esse remuneraluris, afïectus avaritiae est. (S. Ambros., lib. vu, in Luc. xiv.)
Parricidalicriminecontemnuntur patiperes... Quomodo excludamns a nostris habilationibus, quos Deus Una nobiscum istius mundi conclusit doino... et in una originis unitale consortes habemus? (S. Paulin., Epist. ad Alelli. episc.)
§ III. — Etiam malis, non tamen sine aliqua distin-
elione.
Solos haercticos non rccipimus, quos vos solos recipitis. Propositum quippc nobis est pcdcs lavare venientium, non mérita discutere. (Hier., Apolog. adv. Rufin.)
In recipiendis hospitibus ignotis solomus dicorc : multo melius esse malum lunnincm perpcli, quam forsitan, per ignorantiam cxcludi bonum, dum cavemus ne recipiatur malus. (S. Ane, opist. 149.)
Si quis dicat rem bonam esse hospiuditatem, consentio et ego. At hospilalis vir imitari débet eum qui aurum in fornacc probat', purumque sibi accipil.
FOUMA CLEHI. — PARS 11.
inipiobatum vere despicit. (S. Ephu., parjcnes. 42.) Hospos.fania cligondiis esl popiili et judicio vicinonini, iiepnvdicalionisdignilas siiscipientis infaniia dclurpelur. (-S. Hier., inMalth. x.)
Sectio secu>T)a. — Quomodo invitandi hospiles?
Ctim clcvassel ocu[os,olc.,cuntrrit in occursum eorum de ostio labernacnli. [Geti. xviii, 2.)
Non otiosus sedet qui longe aspicit, nec aspexissc conientns, eucurrit obviam. Festinavit occurrere, quia non salis est rccte facere, nisi etiam matures quod facias. L'beriorcs cnim fruclus babel cclerata devolio. Disce ergo quan» inipiger esse debeas ut possis praîvenire bospiteni, ne quis pneveniat, et te boni muneris delraudet copia. (S. AMBR0S.,Z)e Abraham, lib. I, c. 5.)
Currit et volât scnex. Vidit enim pr?edam quam venabalur; et nulla iniirmitatis suie ratione habita, ad venaiioneni eucurrit, et non vocavit faniulos, etc. Discanius et nos, ac iinitemur justi virtutem. (S. Chrvsost., boni. -41 in Gen.)
Exeniplo duonim discipulorum, qui Doniinum in specie peregrini coegcrunt ad nianendum secuin, apparet quod peregrini, non solum vocandi sunt ad bospilium, sed etiam conipellendi. (S. Bonav., Biblioth. pauperum, c. 45.)
Ex quo nimirum cxcinplo colligitur, quia peregrini ad hospitiuni non solum invitandi sunt, sed etiam trahendi. (S. Grec, hom. 25 in E-vaug.)
Non sola facilitas susceptionis, sed etiam sedulilas suscipienlis. et affectus quaeritur. (S. Ambros., lib. 1 De Abraham., c. 5.)
Sectio tertia. — Quomodo hospitcs tractandi.
§ I. — Frugaliter.
Oportct largiri peregrinis, non supcrflua, sed competenlia; non redundantia, sed congrua humanitati. (S. Ambros., lib. II Olfic, c. 21.)
Ilospitjcs excipilc : at illis excipiendis, intra parcimoniaî fines vos continete, ita ut clericalis frugalitatis non sumptuosi convivii testes illos habeatis. {Conc. Mediol. iv, part, ni, lit. Motcition.)
Quid de hospitalitate dicam? Qua;merilo hostilitas potius, quam hospitalitas censeretur. Chrislusenim Câusam ei non pricslat, sed inanis gloriœ ostentus : divilibus quidcm in hospitio cum honore et reverentia susceptis, in omni opulcnlia delicia; apponuntur de patrimonio Crucifixi. Christus autem seniel olim crucifixus in ligno, foris in pauperibus crucifigilur et torquetur in luto; in quibus aut nudus omnino aut in semicincliis tabescens, famé et frigore tremens, de his quai interius dantur canibus, solalium angustiae suae postulat ; et non est qui moveatur super contritione Joseph. Ecce hospitalitas hodierna, in qua divites ad gloriam da;monum splendide epulantur : et Christus, qui charitas est, contemptu, inedia et nuditate affîcitur : ego autem oblilus terribilium judiciorum Dei, sedeo tanquain Baltliazar in medio convivarum, tasis Domini abulcns, et pa-
DE PKAXIP. CI.ERl VIRTLT. H58
iriinonio pauperum ad conlunieliam Chrisii. (Petr. Blcs., epist. 102, Ad H. Radinçfcnscm abbat.)
Non opes a te bospes rcquirit, sed graliam ; non ornatum convivium, sed cibum obviuni. (S. Ambros., lib. 1 De Abraham., c. 5.)
§ II. Beniijne et hilariter.
Melins est vocari ad olera cnm charitate, quam ad Kitutum snginatum cum odio. {Prov. xv, 17.)
Melior est hospitalitas cum oleribus, ad amicitiam et gratiani, quam si vitulos occidas ad prœsepia cum inimiciliis. (S. Ambros., lib. ii De Abraham., c. 5.)
Mclius est apponere olera cum charitate , quam victimas cum tristitia. Hilûrem enim datorem diligit Dominas. {II Cor. ix, 7.) (S. Ephrem., Doclrin. var.)
Ilabere oportet hospitio excipiens alacritatem, festivitalem, liberalitatem exemploAbrahaî. (Gen. xviii, 5.) (S. CiiRVSosT., hom. 35 in Act.)
Omnes ad nos venientes laita humanitalis fronle suscipimus. (S. Hier., Apologet. in Rufinum.)
Hilarem datorem diligit Deui>. {Il Cor. ix, 7.) Si tamen dederis trislis, et panem et meritum perdidisti. (S. At'G., inpsal. xlii.)
