CAPUT XI

De obedientia.

ART. I. — Quid sit obedientia.

Perfecta abnegalio animse et corporis. — Mors voluntaria. — Sepulcrum voluntaiis. — Securum pcriculum. — Immediala ad Deum excusatio. — Tuta navigatio. — lier dormiendo confeclum. — Discretionis deposilio inter divitias discrelionis. (S. JoAN. Clim., *grad. 4, De obedient., c. 1.)

Proprii desiderii omnimoda renuntiatio. {Ibîd.y c. 5.)

Optimum in omnibus ac salubre alphabetum. (Ibid., grad. 26, c. 1.)

Haec est , quam prœmitlit Dominus , quasi angelum antc faciem suam, et praeparat viam vitae. (Petr. Blcs., serm. 31, loquens de angelo educentc Petrura de carcere.)

Aurea ad cœlum via. (Petr. Dam., opusc. 13, De perfect. monacli., c. 21.)

Sancta Dei sponsa. — Perfecta scala, qua cœlum ascenditur. — Quadriga, qua Elias vectus est in paradisum. — Porta paradisi. (S. Auc, serin. 7, Ad fr. er.)

Sola fidei meritum possidet. ( S. Grec , lib. xxxv Moral., c. 10.)

Mater et custos omnium virtutnm. (S. Auc, lib. XIV De civil. Dei , c. 12.)

Victimis et sacrificiis jure prceponilur. — Sola virlus, quac virtutes caîleras menti inscrit, insertasque custodit. (S. Grec, lib. xxxv Moral., c. 10.)

Obedientia virlus est consummata, et in Scripturis a principio tam multipliciter commendata, ut nuUa virlus alia pcrfecli cssc inerili videatur, si non hujus praesidio muniatur. Ipsa etiam cbaritas qu;ie major esse caMeris aflirmalur, si contra haiic quidquam diligere moliatur, non solum prudenli judicio roprobatur, sed nec vcra esse chariliis judicatur; quia Deo advcrsari veraciter invcnitur, si vel euni dil'git aliter, quam per obcdienliam dellnilur. (Phi-- Ml'. Abbas, De obedient. cleric, c. 1.)

ART. II. — Quantum in clero rcqniratiir çbedientia.

Duo sunt gênera clcricorum : unum eccJesiaslico-

rum sub regiminc cpiscoporum degenliuni '■ allorum

M40) Md. supr,, part, i, p. 41 ; item part, vu, De n, rificio Missœ.

(147) Disl. 51, c. Nam sicut,el c. Si laicuSn

llf,5 FORMA CLERI. — PARS H. -

Hcophaloriun, id est sine capilc, quem scquanlur, ijrnoranliuni. llos ne(i;ie inlcr laicos Siiicularium oilicionim stiulia, ncque inler clericos religio nUenlal divina ; sed solutos alque oberraiites sola turpis vita compleclitur et vaga... Habcntcs sigmini relipionis, non religionis olïiciuni. (S. Isidor., De ecel. olJtc. lib. Il , c. 3.)

Ut secure pnv-csse possitis, subessc et'^os, si cui debetis, non dedignemini. Dedignatio quippe subjeclionis, praîlationis roddit indignum. Sapicnlis est consiliuin : quanlo major es, tanto buniilia le in omnibus, etc. (S. Beun., epist. 4i Ad Henric. Scnon., c. 8.

Principem le constituerunt, esto intcr illos quasi unus ex illis. Quomodo tauquam unus ex illis, nianens inter bumiles superbus , inler subditos rebcl'.is ? Ut le pulemus tanquam unum ex illis, videanius lam exhibere paralum, quani exigere obedicntiara ; videamus tam libenter praepositis obtemperare subjectum, quam imperare subjectis. Quod si scmper vis obedienles Iiabere , et nunquam esse , probas te non esse tanquam unum ex iilis, dum unus esse renuis ex obedientibus. (S. Blrn. , ibid.,

ART. ni. — Cur in clero niaxima requiratur obedienlia?

Sectio prima. — Ob exemplum Cliristi.

Ipsum nomen Jesu obedientise remuneratio est. (S. Bekn., Déclamât., init.)

Factus obediens usque ad mortem, etc. Propter quod et Deus exaltavit illum, et dédit illi nomen quod est super omne nomen, etc. {Philip, n , 8, 9.)

His plagatus sum in domo eorum qui diligebant me... Quœriiis quœ sunt plagae istae? Et ego dico \obis quia testimonia sunt obedientiiE. (Rupert., in Zacli. xni.)

Non possum a meipso facere quidquam {Joan. v, 50) : sicut audio , sic judico... Si sicul audit judicat, lune quoque obedit, cum judex venit... Ne igilur nobis usque ad prssenlis vit?e terminum obedienlia laboriosa appareat , Redemplor nosler indicat , quia banc eliam cum Judcx venerit, serval. (S. Grec, lib. xxxv Moral., c. 10.)

Obedientia, quae omnium disciplinarum mater est, magna exercilatione indiget , quae sui normam studii a Chrislo Domino sumpsit , qui obediens Patri usque ad mortem, mortem autem crucis , ignominiam libenter suslinuit. (S. Cypr., De duodecim abusionibus, c. 3; apud S. iBonav., lib. ii Pharetrœ, c. 43.)

Ipsi propriis obedire conlemnunl episcopis. Spoliani Ecclesias, ut emancipentur : redimunt se, ne obediant. Non ila Chrislus. Ille siquidem dédit vitam ne perderet obcdienliam ; q,ua isti ut careant , totum fere suum suorumque victum expendunt. (S. Bern., epist. 42, Ad Henric. Senon., sive De moribus et officio episc, c. 9.)

Elerut subdilus illis. {Luc. ii, 51.)

DE PR/ECIP. CLERI VIRTUT. llfifi

Obedientia, quae decuit Dci» Filium, non sit libi

dedecori. (Petr. Blés., epist. 137, Ad M. Alexan-

drum de S. Albano.) Pilato Dominus astitit judicandus : noij haberes,

inquit, in me poteslatem , nisi libi data esset desu-

por. Ile nunc ergo resistere Christi Vicario, cum nec

suo adversario Chrislus restilerit. (S. Bern. , epist.

42, Ad Henric. Senon., c. 9.)

Sectio secunda. — Ob ordinem Ecclesicc-.

Terribilis ut castrorum acies ordinata. {Cant. vi , 3.)

Pax domus est ordinata imperandi atque obediendi concordia cohabitanlium. (S. Auc, lib. xix De civit., c. 13.)

Laici diaconis subjiciantur, diaconi presbyleris, presbyteri episcopo, episcopus Chrislo , ut ipse Patri. (S. Ignat., Epist. ad Smyrncns.)

Ecclesia episcopo suo in omnibus obedire, eumque diligere et amare ut animara suarn débet. (S. EvARiST, Papa, epist. 2.)

Omnis enini ordo ecclesiasticus suis recloribus nititur. (S. Hieron., epist. 4, Ad Rustic.)

In navi unus gubernator, in domo unus dominus, in quamvis grandi exercitu unius signuin exspectalur. (S. Hier., ibid.)

Secto tertia. — Ob bona obedientium.

• Nihil tam expedit animae, quam obedire. (S, Auc, in psal. Lxx, conc. 2.)

Te ipsum sic fecit Deus , ul prius sis servus obediens, et poslea amicus inlelligens. (S. Auc, in psal. ci, cône. 2.)

Citiusexauditur una obedienlisoratio, quam decein millia contemplons. (S. Auc, De opère monacli., c. xvn; S. Bonav., lib. n Pliaretr., c. 43.)

Quicunque obediunt episcopis suis videntur aliquid graliae conferre Deo. ( S. Clem. , epist. 5 , in fin.)

Tu qui dedisti legi apostolicae manum, qui manum tuam misisli ad fortia, utere consilio sapientis, et injice ad compedes obedienli pedem luum , ne acedieris avinculis ejus. Recolas, qm^vir obediens, lestimonio sapientiœ {Prov. xxi , 28) , loquetur victorias; dum de diabolo per obedienliai bonum , de mundo ac de seipso Iriumphat in Chrislo. (S. Petr. Blés., epist. 134, Ad ViUielmum electum.)

Yir obediens loquetur victorias. Quia dum alien;B voci humililer subdimur, nosmelipsos in corde superamus. (S. Grec, lib. xxxv Moral., c. 10.)

Yir obediens loquetur victorias. Vincit enim mundum, diabolum et se ipsum. (Petr. Bles., epist. 157, Ad M. Alexandr. de Sanclo Albano.)

Obedientia viclimisjure praeponitur, quia perviclimas aliéna caro, per obedientiam vero volunlas propria mactatur. (S. Grec, 1. xxxv Moral., c. 10.)

Quanlo obedienliores fuerimuspra;laliset patribus, in lanlum Deus obediet oralionibus noslris. (S. DouoTH., hom. 5, Ad religios.)

Jésus Navcfdius peifocla sua obedientia tanlum do-

ii68

mim promçruit , ut Moysis successof fieret. Et Samuel per obedientiatri quam Heli sacerdoli pr«slitit, dignus liabilus est qui vocem Dei audiret. Elisceus vero hujus adiiiiniculo palliumet graliam sui accepil magistri (S. Emirem. , De virt., c. 2.)

Meani aniuiani libens comnnitaverocum aniinabus eoruni qui episcopo parent, presbyteris et diaconis. Faxit Dcus, ut cum illis milii portio contingata Deol (S. Ig^xt., Ad Polijcarp.)

Sectio quarta. — ■ Ob inobedientium peccata et pœ-

nas (148).

Qui vof audit, me audit: qui vosspernit, mespernit. (Luc. X, 16.)

Cum in prœposilis delinquimus, ejus ordinalioni, qui eos nobis prselulit, obviamus. UndeMoysesdum contra se et Aaron conqueri populum cognovisset, ait : Nos enim quid sumus? JS'ec contra nos est inurmur vestrum, sed contra Dcum. {Exod. xvi, 8.) (S. Grec, Registr., lib. xii, indict. 7, epist. 32.)

Expedit niagis in Deum peccare quam in patrem nostruni : nam si Deum ad iracundiam provocaverimus , dux nosler illnm reconciliare nobis polerit. Si vero ducem ipsum perturbaverimus , nullumjam qui nobis illum propitium faciat , habebimus. (S. Climac. , grad. 4, De obedient. , c. 5.)

Quicunque episcopis non obediunt, indubitanter rei et reprobi exsistunt. (S. Clem., epist. 5 post med.)

Si vobis episcûpis non obediverint omnespresbyteri, diaconi, ac subdiaconi, et reliqui clerici, omnes principes tam niajoris ordinis quam infcrioris, atque reliqui populi tribus, et linguai non obtempcraverint, non solum infâmes, sed et extorres a regno Dei, et consorlio fidelium, ae a liminibus sanctse Dei Ecclesiae alieni erunt. (S. Clem. Pap., epist. 3, init.)

In veteri quidem lege , quicunque sacerdotibus non obtemperasset, aut extra castra positus lapidabatura populo, aut gbdio cervice subjecta contcmptum expiabat cruore. Nunc \ero inobediens spirituali animadversione truncatur, et ejectus de Ecclesia, rabido daimonum ore decerpitur. (S. Hier., Arf Ilcliodor., epist.

Nefarium scelus est, et apud Deum capitale crinien , insurgerc adversus caput; ac pncpositis, et iis qui 'Dei voluntate atque arbitrio princip'im honoris locum tencnt , nolle subjacere. (S. Cyrill. Alex., De adorât, in spirit. et verit. ^lib. xni, qui est De sacerdot.)

Obedile prœposilis veslris et snbjacete eis. Ipsi enim pcrvigilant quasi rationcm reddituri pro animabus vestris , ut cum gaudio hoc faciatU et non gementcs. (Ilebr. xui, 17.)

Geniitus istc quavis ultionc detcrior est : nam quando ipse nihil prolicit, gemens vocal Dominum : et quomodo usu vcnit in pncceptore et cducalore, quando illum puer non audiverit , vocatur qui in eum gcrat se austerius. (S. Chrïsost. , hon». 5ij, in Epist. ad lïebr.)

Videmus per inobcdicnliam, animarum opéra non respici , jejunia non aiuliri, vola non suscipi. (S. EtcuER., hom. 5, Ad monach.)

Nec sludium bonae actionis, nec otium sanctae contemplalionis , nec lacrynite pœnitenliœ extra Bethaniam essepotuerunt. (S.Bern.,/)^ nova militia, cap. 15, De Bethania.)

Multis siquidcm experimenlis edocti Iradunt , maxime juniores, ne voluplalem quidem concupiscentise suœ refrenari posse, nisi prius morlificare per obedienliamsuas didicerintvolunlales. (Cassian., lib. IV De instit., cap. 8.)

Inobedienliaobdural animumquem serael ceperit. (S. DoROTii., hom. 3, Ad relig.)

Quasi peccatum ariolandi est repugnare. Quasi scelus idololatriœ , nolle acquiesccre. (/ Reg. xv, 25.)

Primum et maximum vilium tumoris , inobedienlia. (S. AuG., hb. viu De Gen. ad litter., cap. vi.)

Dalhan, Abiron, et Core {Nutn, xvi) insurrexerunt adversus Aaron. Aperta est terra, ac devoravit eos : venit ignis e coelo , et exussil eos. (S. Ciirys.ost., hom. 4 De verbis Isa. (vi, 1) : « Yidi Dominum. i )

ART. IV. — Praxes obedientiœ.

Sectio prima. — Cui obediendum.

Ut chorus aspicit ad coriphaium , nempe suum ductorem , et naulae ad gubernatorem, et acies ad imperatorem ; ita enim ad Ecclesiu; ducem ii qui sunt in Ecclesiai cœiu, (S. Grec. Nyssen. , honiv 2 in Eccles.)

Esto subjeclus pontifici tuo , et quasi animae parentem suscipe. (S. Hier.. Ad Nepotian.)

Filii y obedile parentibus per omnia. {Col. m, 20.)

Prœpositum limeas ut Dominum, diligas ut parentem. (S. Hier. , epist. 4.)

ISon ad oculum servientes, quasi hominibus placcntes, sed ut servi Christi, facientes vohintalem Dei ex animo. (Ephes. Ti, 6.)

Servientes sicut Domino, et non hominibus. {Ibid., 7.)

Sive Deus, sive homo vicarius Dei mandalum quodcunquc tradiderit , pari profeclo obsequendum est cura , pari reverentia deferendum. — Obedientia(iuœmajoribiispraibetur, Deoexhibetur- (S. Bern., De prœcept. et dist., c. 12, al. 9.)

Laurentius octogenarius, et a quadraginta et octo fere annis in monasterio degens, advocatus a superiore initio prandii, ante mensam sine cibo per duas horas stare permissus est. Interrogatus postea quid adstans cogitasset, Christi, inquit, imaginem supcriori mco imposui. (S. Climac, grad. 4. )

PrKCcpta pnepositi sui, velut iniperium Dei summopere custmliaiit, (S. Prosi»., lib. ii De vit. act. saccrd., Pr.X'fat. )

Oinncs episcopuin sequimini, ut Christus Patrcm. ( S. Ignat., epist. 1, Ad Smgrnenscs.)

Pra^pobilo suo subjccti, tanquam capili nicmbra

(148) Vjrf. supr.,p. 8.