FORMA CLERI. — PARS II

ART. IH. — Cur prudentia in clero necessaria. Sectio prima. — Ob prudentiœ fructum multipliccm.

Non angusta, sod dives utilitaluin est. (S. Ambuos., De paradis., c. 3.)

Primus olficii fons, qui in \irtutes derivatur (scieras. (Fd., lib. I Offic, c. 27.)

Fortitudinis mater prudentia : nec forlitudo, sed lemeritas est quilibet ausus, quem non parturivit prudentia. Hiïc inter voluptates et nécessitâtes média; quasi quiïdam arbitra sedens... format tempcrantiani. (S. Bern., lib. i De comid.,c. 8.)

Tene médium, si non vis perdere modum ; locus médius tutus est. Médium sedes modi, et modus virtus. {Ibid., lib. ii, c. 10.)

Servus fldclis et prudens difficile invenitur. (S. Chrysost., hom. 51 Op. imp, in Matlh.)

Prudenliae semper utens gubernaculo, diaboli laqueos sœculi obiectamenta, bonores fugitives, carnisillecebras, etquidquid detinere, seu itineris sui valeat impedire propositum, resecat, déclinât, et superat. (S. Laurext. Justin., De compl. Christ, perf., Inflne.)

Sectio secdnda. — Ob mala indiscretionis.

Omne bonum in vitium recidit, si aut alieno tempore, aut non adhibita moderatione fiat. (S. Basil., Constit. c. 15.)

Nisi virtutes reliquae ea quae appctunt, prudenter agant, virtutes esse nequaquam possunt. (S. Grec, lib. II Moral., c. 24.)

Nec inconsideranter et ultra vires sumpta opéra probo, monenie Scriptura : Super te onus ne levaveris, etc. Modus virtus est ; vitium nimielas repulatur. (S. Hier., epist. 27.)

Non plus sapere quam oportet, etc. {Rom. xii, 5.) Amara nimietas, quod poterat condire mensura. (S. Petr. Chrysolog., serm. 125.)

Quae cum temperantia fiunt, salubria sunt : bona aulem immoderato usu noxia efficiuntur : omnis enim nimietas in vitio depuiatur. (S. Bern., De modo bene vivendi, serm. 63.)

Simplicitas absque ratione, stultitia nominatur. (S. Hier., lib, ii in Oseam, c. 7.)

Fervor vehemens absque discretionis temperamento praecipitat. (S. Bern., serm. 23 inCantic.)

Multas spirituales imprudentia dissipavit opes : plurimi imperlitam sibi gratiam defectu amisere prudentlae. Toile prudentiam, et videbis Christo famulantem nunc prosperitatibus elevari, nunc plus debito tribulationibus dejici, nunc fervore immoderato currere, nunc ignavia tabescere. (S. Laurent. Justifia:*., De compunct. et complanct. Christ, perfect.

Toile banc, et virtus vitium erit. (S. Bern., serm, 49 in Cantic.)

Sectio tertia. — Ob officia clericalis status.

Pastoris solertia atque prudentia, murus civitatis

Dei, etc. (S. Curvsost., lib. iv De sacerdol., cap. i.)

Si in servis dominorum lemporalium temporalis

— DE PRyEClP. CLERI \IRTLT. 1194

rcquiritur prudentia, ne bona dominorum dissipent... quaulo fortius in Dei servis prudentia spirituaKs rcquiritur, etc. (Guillelm. Paris., i)c»irt!/tifr., c. 14.)

Sa;pe aliis officiunt qu« aliis prosunt : quia et plerumque herkc, quae hacc animalia cnutriunt, alia occidunt : et lenis sibilus cquos mitigat, catulos insligat : et medicamcntum quod hune morbum i.mluinuit, alteri vires jungil : etpanis qui vitani fortium roborat, parvulorum iiecat. (S. Grec, Pastor., part, m, in Prologo.)

Secta immature vulnera delerius infervescunt, et nisi cum tempore medicamenta conveniant, constat procul dubio quod medcndi officium amittant. {Ibid., part, u, c. 10.)

ART. IV. — Quœdatn condiliones prudentiœ. Sectio prima. — Non sit carnalis et mundana.

Prudentia carnis mors est. {Rom. ii, 6.) Prudentiam prtidenlium reprobabo. (/ Cor. i, 19.) Abigatur procul terrenarum caligo rationuni , et ab illuminatae fidei oculo, mundanae sapientiae fumus abscedat. (S. Leo, serm. 7, De Nalivit.)

Quantos mundi sapientia maledicta supplantât, et conceplum in eis exstinguit spiritum, quem voluerat Dominus vehementer accendi. Haec sapientia mundi terrena, aniinalis, diabolica, inimica salutis, suffocatrix vitae, mater tepiditatis quae solet Deo vomitum provocare. (S. Bern., Declam., c. 11.)

Terrenam prudentiam tuam, sapientia spiritualis absorbeat, etc. {Exod. xvii.) Sicut de maleficis Salomonis Scriptura proloquitur. (S. Petr. D.vmian., opusc. 58, cap. 3, seu lib. 8, epist. 9.)

Sectio secunda. — Non sit immoderata.

Qui habuerit maculam, non offerat panes Domino Deo suo, nec accédât ad ministerium ejus... (Levit. x\i, 18)... si grandi et torlonaso... Sunt nonnulli qui dum aeslimari hebetes nolunt, saepe se quibusdani exquisitionibus plusquam necesse est exercentes, ex niinia subtilitate falluntur. Unde hic quoque subditur : vel grandi et torlo naso. Nasus enim grandis et lortus est, discretionis subtilitas immoderata, .qnae dum plus quam decet, excreverit, actionis suae reclitudinem ipsa confundit. (S. Grec, Pastor., part, i, cap. ult.)

Melior qui déficit sensu in timoré, quam qui abundat astutia et transgredilur legem. Noli esse sapiens multum, et noli argumentari plus quam oportet. Noli altum sapere, sed lime. {Rom. xi, 20.) (Zeno Veron., serm. de fide.)

Sectio tertia. — Sed simplicitate temperata.

Manifeslissimum puto, nimis acuto esse simplicem meliorem ; quia simplex omnibus Dei verbis simpliciter crédit ; astutus aulem nimia sapientia ihfatuatu» inquisitionibus vanis semetipsum confundit. {Ibid.)

In simplicitate cordis quœrite illum. {Sap. i, ï.) Simplex natura , simplicilatem cordis exquirit. (S. Ber-n., serm. 37, De diversis.)

il 95

OEUVRES COMPLETES DE M. TRONSOxN.

Estote eryo prudentes sicut serpentes, et simplices sicut columbœ. {Matth. x, 16.)

In electorum cordibus débet et siniplicitatem columbse astutia serpentis aciicrc, et serpeiUis astutiam columboe siniplicitas temperare ; quaJemis née seducti per prudentiam calleant, nec ab intellectus studio ex simplicitale torpescaiit. (S. Grec, Pastor., part. III, c. 12.)

Ut sitis simplices filii Dei. {Philip, ii, 14.)

Filius est similis Patri. Deus autem simplex est. L'nde simplices simus filii Dei, quod est, quando intentio est ad unum. (D. Thom., in hune locum.)

Pastorum persona quo vilior ad prudentiam, eo pretiosior ad fidem. Non gj'mnasia clioris referta sapientum, sed plebera Dominus simplicem requisivit, etc. Simplicitas enim quaiiitur, non ambitio desideratur. (S. Ambros., lib. ii in Luc. ii.)

Ab adolescentia semper habui studio, etc. non philosophorum argumenta sectari, sed apostoloruni simplicitati acquiescere ; sciens illud scriplum {Isa. XXIX, 14; / Cor. i, 19) : perdam sapientiam sapientium. (S. Hier., epist 6b, Ad Clesipliont.)

Libentiiis piam rusticitatem, quam doctam blasphemiam eligam. (Id., epist. 76.)

Fiduciamagnae securilaiis est, simplicitas actionis. (S. Grec, Pastor., part, m, c. 12.)

Humilitate pervenitur ad regnum ; simplicitate pervenitur ad cœlum. (S. Maxim., episcop. Taurin., Hom. de S. Michaele.)

Ovina tibi simplicitas placeat quoe ad Deum provocat, non serpenlina calliditas quie letliale virus instillât. Erat serpens callidior, etc. {Gen. m, 1.) Dominus non serpentiuin , sed Pastorem se esse ovium nominavit, etc. (S. Petk. Dam., lib. viii, epist. 9.)

Sancta prudentia inter fatuilatem et calliditalem sic medie temperata, etc. (Videnda, ibid.)