i9 MANL'EL DU SEMINARISTE

XXII. Nou lemere dico, sed ut affectus suiu ac seulio : non arbitrer inler saccrdoles multos csso qui i;»lvi liant , sed niulto plures qui pereant. In causa est , quoniam res cxceUum roquiril animuni ; mullas cuini habct causas, quae depellanl ipsum a suis moribus; cl innumeris oculis illi opus undiquc. (S. tuRYSOSTOM., boni. 3 in Aet. aposl.)

XXIII. Unusquisque Cbristianorum pro suo peccaio reddet rationem : saccrdoles autem, non soluiu pro suis, sed et pro omnium peccatis. (Id., Lom. 83 in Mattli.)

XXIV. Si reddeuda est ratio de bis quce quisquc gcssit in corpore suo, heu! quid fiet de bis quœ quisque gcssit in corpore Cbristi, quod est Ecclesia? (S, Bernard., Serm. ad cler. in conc. Rhem.)

XXV. Si pccces privatim , nibil taie passurus es : si in sacerdotio, periisti. (S. Chrysostom., boni. 3 m Act. apost.)

XXVI. Quo affectu ac proposito accédant orilinandi videndum, accuraleque invesligandum. Num videlicet Dei causa tantum, an potins suae comnuditatis gralia, quairentes qua; sua sunt, non quae Jesu Cbristi. Quid est enim sua quaircre et non qujc Cbristi sunt, nisi cum taies non gratis Deum diligunt, non Deum propter Deum quairunt ; temporalia cwninoda sequentes, lucris inbiantes, et bonores expelentes? Quisquis ergo talis est, non ovili Cbristi idoneus pastor futurus , sed mercenarius est. {Conc. Colon, i, part, i, c. 91.)

XXVII. Curritur passim ad sacros ordines, et reverenda ipsis quoque spiritibus angelicis mini- «tena boulines apprehendunt sine reverentia, sine eonsidcTatione. (S. Ber.n., De convers. ad deric, cap. 21.)

Ecclesiasticos gradus propensius quam régna coeloruni ambientes et tyrannico ritu acceptos defentlentes, nec tamen legitimis raoribus illustrantes. (GiLDAS Sapiens.)

XXVIII. Obstupesco ad ea quse soliti sunt quidam insipientium audere, qui impudenler ac teniere sese conaniur ingerere ad munus sacerdotii assuniendum, licet non adsciti a gratia Cbristi ; ignorantes, miseri ! quod ignem et morlem sibl accumulent. (S. Ephrem, De sacerdotio.}

XXIX. Multo dignius, multoque rectius erat, ut ad carcerem, vel catastara pœnalcm, quam ad sacerdotium Iraheremini. (Gvldas Sapiens.)

XXX. Horreo, faleor, considerans unde et quo Tocaris; praesertim cum nullum intercurrent pœnitentiae lempus per quod utcunque bujuscemodi periculosissimus transitus fiât. Et quidem rectus ordo requirit, ut prius propriam, deinde aliénas curare studeas conscientias. (S. Bernard. , episl. Ad Brunon.)

XXXI. Qua praesumptione percussum medcri properat, qui in facie vulnus portât. (S. Grec, Pastoral., part., i, c. 9.)

XXXII. Si quis gradus ecclesiasticos , et rainisleria sancluarii eo qu^rit, aut tcnet animo, eo-