LXVI
Hoc est sacrifidom primitivum^qttandounasqoisqotf se offert bostiam , et a le incipil , ut postt* a BiuRiis suiim iN>ssit oABrre. (S. Amb , lib. u De AM., c 6.)
(1252) Mosmetipsos Dec in cordis contriiioiie macieiuus , quia qui pAssionis Dominicae uiysieria celebramus, debemus imitari quod agiinus. Tuiic ergo vere pro nobis bosUa erit Dec, cuiii nosmetipsos bostiam fecerimus. (S. Gseg., Dialoçu I. iv» C.59.)
(1255) À [metituê $Qrum cognoêcein eoi. (HallA. vu, 16.)
Ad illos fmetus pertinet non dicere sed facere. (S. Ado., lib. ii Serm. Dom. in moni^
Qui ordinale volt Htquid Deo ollerre, primum aeipsuoi oflèrat, bostiam vivam, saocum, Deo plaœniem. (Cent. Amùi§r,9 cap. 10.)
(1254) Suot quidam qui in boc mundo retineni> tor, etc. Isti in bonis que fadunt, sacrificium oflorunt, quia al aliquid de actione sua Deo immolant, e& aliquid sibimelipsis resenrant. Et sunt quidam qui oibil sibi reservant, sed sensum, linguam , vitam, atque substantlam Domino immolant. Quid ibii nisi holocanstum offeront, imo magis bolocaostumflunt! (S. Gaso., lib. u tu EsecA., bom. 2e.)
(1255) Non transit ad sommam pacem, ubi summum sileolium est, nisi qui magno strepiui prius cum avis vitiis belllgeravit. (S. Adc, In p$aL u.)
Quantum teipsum el omnia dcserii et eiis, lau-
tum, et non plus neque minus Deus cum omnllnu dt vitiis intima tua ingredilnr : quantuniqne morerb libi ipsi, tauium intra te vivit Ueus. Tulum iuque pro lui abuegatione iiupende : sic enim et non aliter vera paoe frueris. (Rp&aaocn., Ih vtriuit^., c. 4.)
(1x56) Inclpe i||[itur a leipso et abnega temeiipsum. Nisi enim tui ipsius inordinatum ac privatum in rcbiisamorcm efulsoris et abjectTîs, quocunque etiam jpergas fugiaftfe , quod te inipediat quodque pertumt invenies. [Ibid.)
(1257) Pro saccrdotibus lolum creroare, obla« tamque similam uiane ac ? esperi , boc est , quoiidie el oiimi teinpora Deo iitceuilere jussit. (LeciL VI.) Nain qui electus est ad sacerdotiuin sanctus Obi , nec unquam bonum illum odoreni redolere desiiiit. (S. Cvsill., Di odor. in $pirit» ti veril.^
i. XII.)
Absorpta est mors In vicloria. Victoria quasi ignis divinus est, cum absorbet niortem nosiram , liolocaustum est. Mon reniaiiet mortale aliquid in carne, etc. (S. Auc, In psat, lxvi.)
(1255-59) Deum colimus per Cbrisium. Per eum el in eo se cognosd vuU Deus» et coli. (Tbatull., Apologet.)
Per Cbrisium ad Patrem imus. (S. Ane., iracl. 69, in Joan. xiv.)
(126U) Sacerdoa est quasi Deus visibili». (Gcoac Venet., De harmon. mundi^ cautic. 3, loui. Il, c. l.J
(1261) Christ! personam in terris gerttnt.(CaiMA. Rom,^ part, u, lit. De êacr.ord,^ n. i.)
(CUYRES COMPLETES DE M. OLIKIU
esiel nobis Pontifex^ etc., excehior calis fac^ tus. (Bebr. vu, 26.) El le préire étant le Jésus-Cbrist visible de la terre, est aussi celui qui doit suppléer aux devoirs de i'Eglise visible; c'est pourquoi il doit être intérieurement ressuscité, pour continuer en esprit les devoirs rie TEglise, et pour rendre extérieurement h Dieu ses hommages sensibles, afin aue, .n'acquittant ainsi pour elle de ce qu'elle doit, il Télève avec lui, et l'attire après lui dans le sein de Dieu même , par une perpétuelle religion (1262).
C'est une vocation du ciel en terre, c'est une vocation d'un ange incarné, c'est une vocation d*un homme immortel et ressuscilé, que celle d'un préire. Il n'y a rien dans le monde qui approche de son état. C'est être plus qu'un ange et plus gue saint, que d*èlre élevé à cette haute dignité et de répondre à cette divine profession (1263).