AUCTORITATE. CAP. XLIV

elegisse « personas, quales secundum temporis hua jus defectura, ac servilis proviocisB qualitatem « poterant inveniri. » Asseverat eos a se fuisse delectos « cum consilio, ait, confamulorum meorum « episcoporum , tamdepropinqua hujus apostolics « sedis synodo , quam de familiari clero amatofes « christiani imperiî. » Nequeullam litterarum scientîam prae se fert; imo baec habet ' : « Non per elo* r queDtiam saecularem, quse nec suppetit idiotis ho- « minibus, sed per sinceritatem apostoHcœ fidei. » Has autem voces scribere non dedignatur * : « Pro quibus flexo mentis poplite, suppiiciter ves- « tram admansuetudinem semper intentam demen- « tiamdeprecamur, etc. » Postea vèro haec subjun- « gît ^ : « Veatraa Deo ooncedenda Victoria, nostra « salus est : vestrae tranquillitatis félicitas , nostra « iaetitia est : vestr» mansuetudinis sospitas, nos- « trae parvitatis securitas est. » Iterum sese sic deprimit 4 : « Nostri exigui famalatus prœdeces- « soresusque adhuc non sine periculisdesudarant. » Sic denique pergit ^ :' « Hanc igitur mère catho- « lies et apostolics confessionls regulam, et sanc- « tum ooncilium, quod in hanc Romandin urbem « servilem vestri christianissimi iroperii sub apos- « tolics memoris Martino papa convenit, etc. » En aperte fatetur Imperii servilem esse urbem Romam, seque cum suo ciero exiguum siveparman esse Imperatoris/amtt/o^ttm, quo sermone quid bumilius aut submissius unquam dici potest? Ita pontifex, omni temporali auctoritate destitutus, se suumque omnem clerum imperatoris msyestati flexo mentis poplite subjiciebat , nulla nisi mère spirituali jurisdictione sibi susque sedi arrogata. Tanta autem tune temporis fuit Ecclesis Romans pauperies et inopia, ut ita locutus sit sanctus Agatho ^ : « Si ad eloquentiam sscularem, non sstimamus « qnemi]uam temporibus nostris repeririposse, qui • de summitate scientis glorietur : quandoquidem « in nostris regionibus diversanim gentium quo- « tidie sstuat furor, nunc confligendo, nunc dis- « currendo ac rapiendo. Unde tota vita nostra sol- « iicitudinibus plena est, quos gentium manus « circumdat, et de labore corporis victus est, eo a quod pristina ecciesiarum sustentatio paulatim « per diversas calamitates deficiendo succubuit. Et « sola est nostra substantia, fides nostra; cum qua « nobis vivere summa est gloria; pro qua mon , lu- « cnim sternum est. Hsc est perfecta nostra scien-

• Bpisi. 1. adimp, Concil. C. P. lll, acL iv ; Labb. l,vi. p. 634. » Ibid,

3 /Mtf . pag. 636.

4 Kpiit, II; ibid. p. 680.

5 Ihid, p. 684.

S Ihid, Pi 681.

" tia, at termines catholics atque apostdies fidei « quos usque adhuc apostolica sedes nobiscum ette< « net et tradit, tota mentis custodia conservemus. « Extrema erat et propemodum incredibilis ea se-, dis apostolics in temporalibus depressio, et cala* mitas. Ipse Christî vicarîus, et fidelium omnium pater, egestate oppressus, de labore corporis victitare cogebatur. Oblitterata videbatur in bac urbe servili, eloquentia, tum scientia rerum humanarum. Sola restabat apostolics fidei traditio. Hoc unum noverat cierus ille , scilicet fines a Patribus positos Dumquam transgredi. In tanta rerum penufiSi^Jides erat sola ac tota eorum substantia, de qua vivere , in qua commori eos juvabat. O beatam hanc ecclesiam , qus tum nuda , inermis , et cruci Christo confixa, omnia ad se trahebat! Tum certe etiam si imperatores Cliristum cotèrent , non minus erat inops et abjecta quam cum gentiJium persecu^ tio ssviret. Atqui tum temporis constans et intrepida, suprema auctoritate viguit. « Omnes nos, « ait Agatho < , in eadem su^estione , exigui eccle* a siarum prssules, in septentrionalibns vel ooci- « duis partibus constituti, licet parvi et simplioes « scientia, fide tamen per Dei gratiam stabiles, « etc. » Neque certe hsc sedes jamjam futuro generali synodo sese subjicit. Ime sic habet * : « Apud « homines in medio gentium positos , et de labore « corporis quotidianum victum cum summa hssi- « tatione conquirentes , quomodo ad plenwn pote- « rit inveniri Scripturarum scientia , nisi quod qus «'regulariter a sanctis atque apostolicis prsdfices- « soribus, et venerabilibus, quinque conciliis defi- « nita sunt , cum sîmplicitate cordis et sine ambi-* A guitate a Patribus tradits fidei conservamus, « unum ac prœdpuum bonum babere semper optan^ « tes, atque studentes, ut nihil de eis qus regulari- ■ ter definita sunt minuatur, nihil mutetur, vel au- « geatur sed eadem et verbis et sensibus illibata eus* a todiantur ? » Iterum de legatis ad condlium missis ait ^ : « In quantum els duntaxat injunctnm est, ut « nihil profecto prssumant augere, minuere vel mu« « tare; sedtraditionem hujus apostolics sedis, ut a « prsdecessoribus apostolicis pontificibus instituta « est, sineeriterenarrare.»De8uggestione a legatis missa ad générale concilium, ita denique pronuntiat4 : « Suggestionem, in qua et apostolics nostrs « fidei confessionem prslibavimus, offerredebeanti « non tamen tanquam de incertis contendere, sed « utcertaatqueimmutabiliaoompendiosadefinitiona

• Epiêi,n\ t'Md. p.680<

* Ibid. i; ibid, p. 634.

3 Ibib.iiibid.

Âibid.n\ibid,p.9M, Té.

DE SUMMI PONTÎFICÎS

« proferre. » Is idem est Agatho , qui non veretur supreinamsuae sedis auctoritatem, ut falii nesciam , et concilionim ducem praedicare his vocibus ' : « Haec apostolica ejus Ecclesia nunquam a via veri- « tatis in qualibet errons parte deflexa est, cujus • auctoritatem, utpote apostolorum omnium prin- « cipis, semper omnis catholica Christi Ecclesia, « et universales synodi fideliter amplectentes, in « eunctis secut» sunt. » Oinvtctam et omnium viotricem Ecclesiam , dum sola Christi pollicitatione floruit, nec alios nisi'spirituali gladio hostesfidei profligendos esse agnovit!