AD PHILIPPUM PORT^UM

Ohpueus hinc ieras aller, testmliiie mulceits CyanesB caulis sibi concurrenlla saxa :

Teque lyram puisante luus novtts aller lanon Uerricds rediit, glaciali sospes ab Arcto, Magna vise referens sibi prœmia parla suùqui; Ipse duplex regnum, duplicem sua turba favorem. Uos inter primum tibi Musa fidelis honorent Jure dedil, sibi quem non semulus occupel aller.

Mode igiiur fide tu Lyrica, Portée, ftdeque Macle pisB mentis candore et simplice sensu. Qui semel admssos non fallere novit amicos.

Praxilelem memorant qualem'sil passus anwiem Depinxlsse, nec hac celebralior ulla tabella Quam sibi qnœ affeetnm domlni praeferret ammlis ; Fortan et exemplar, quem tu describis^ amoris Sumplus es ipse tibi : sic et non improbus ille, El plus, et form» lautum mirator honestse, Qualis erat dum parvus erat simplexque Cupido, Nullaque purus adkue nisi forte sororia libaiis Oscttla, et innocuasjaculans sine vulnere flammas^ In vullu mentis contemplabatur honores.

ANAGRAMMATISSIMUS

l'Illlll'PUS PORT^US— PUPPI TALIS OKPHEIrî

Cyaaeos /luetus dum prima canna aecarel, Heroas revehens ^momumque ducem,

Et eoncurrenlum scopul^um ongusta, vel ipsum Terrèrent Tiphyn^ ne peritura foreli

Proliuus ecee lyrAm cum pectine eompil Orpkeus,

Tangit et argut» fUa eanora lyrm.

Née mura : quœjam se collidere taxa parabanl.

Et eotlisa ea»m frangere testa trabi^^ Sic quasi iiviu's prmberent cantibus aures

{Ut quibus auditus motus ut ipse fuit) Fixa SUIS utrinque locis citroque nec ultra,

SutU progressa, per hœc sospe» iitque ratis; Maximua hinc et honos, et gloria summa poette,

Morti tôt eelebret eripuisse viros.

Prisea sed ilta forent vix nnnc credenda^ récente^

Si non sint etiam tempore nacta fidem»

Namque Pohmiaeis rediens Henricus ab oris.

Aller ut JEsonides per mare vetivolum; Mille simul conûtes heroum e sanguine ducernsy

Mille per infest» ctsca pericla vite.

Non modo per rupes, per /luctiporasque Charybden,

Sed magis et duras rupe ffetoque viros; Quumjamjam classis posaet peritura videri,

Et velut in punela vitaque morsque foret, llicet hymnisonam chelyn arripiente Pktlippo,

Et modulante animos edomitura feras, Fixa velut quercus max barbara corda manebant,

Hontiea nec paterani fêla nocere duel.

Quid ni diViiU parent ad carmina vatis

Ipoi homine», quamois pectore et arle rude»? Ipsas etiam rupes, ips» silvteque^ fermque,

Portase, modulis adstupuere lyra :

Atque itaperRhetU, per sasva pericvla ponli^

Perque tôt infestas hoste lalrone vias, Tertiut Henricus trtpiioi diademate dtgnns^

Tertta cui cado oerta corana manet, Sospen iit^ sospeaque redt cum so^pile classe

AuriconuB referens veilera latm ovie, Alque siua salves procul a tellure reduxii

Quotqnot erant comités^ qnotquot erantque duves. - Krgo Threicii major quam gloria vatis

Te, Porlase, tuo sospite rege, manet.

Testis utrumque tuum nomen, quod numinc vvrto.

Omine pro eerto sors tM ccrta dédit :

Qualis Jasonise puppi vates suus Okpbeiïs,

Tu TAL» pcppi Régis et ipse lui.

Jo. AoRATus', Pœiaregint-

I Juan Daurat ou DoraU Voyes la note de In page 3. La pièce précétleitlc e»i du même auteur.