TOME

amplexati, diDniiun in se oculos convertiM-unl. el persecutioni occasioiiera dederunt.

Quis eliam apprime sciai utrum lumen Evaiigelii a saiiclo Claro priniilus et paulisper diffusum , sopitum deinceps el quasi exstinctum non fueril , donec denuo a magno lidei Confessore, sanclo Similiano, fueril accensum, ila ut tanqiiam piinii fidèles renascentis Ecclesiaî iioslrai ploriosi Fratres habiti fucrinl !

Tandem allcgare juvat quai ea de re senserunt et sciipserunl Bollandiani moderni : « Lobineau , inquiunl, vcrisirailius aulumal eo tempore quo lau- » dati sancli Fratres martyrium subiere , nondum degisse apud Nannetes » Episcopum, sed simplicem presbyleruni, illic a S. Gatiano Episcopo » Turonensi raissura, lia ut S. Clarus Roma ad eas Gallife partes non an te

• venerit quam Constanlius libertalem inibi facerat Evangidii prœdicandi.

• Quœ autem in hanc rem afTerl argumenta , ex eo fere desumpta quod » S. Rogatianus , ob sacerdolis absentiam , caruerit Baplismi Sacramento,

• haud magnam vim liabere fatebilur, quisquis ob oculos habuerit antl- » quorum de Baptismo per Episcopos adiuiuistrando sententiam Itaque

> jam lum Eplscopi priKsentia gravisos fuisse fidèles ^annetenses non est » cur negelur. Al, in<juil Lobineau, si apud Nannetes lune lemporis epis- » copus aliquis erat, saltem indubitalum est hoc fortunium non nisi paulo

• ante illi civitati obtigisse ; quando(]uidem vix uUi fidèles tum ibi eranl, » clerus vero nuUus. Sed numcrum lidelium fuisse cxiguum hic auctor

> gratis asserit ; et cleri oinnis defeclum non aliuude dcducil quam quod » nemo S. Rogatianum baptizarit; quod argumentum ils qua; supra indica- » vimus elidilur *. •