PER
L'ancien français a, comme la langue romane, employé PER dans l'acception que par exprime aujourd'hui.*
«Une autre assaillie firent per une porte de fors... et de si grand essil furent torné à si grant haltesce per Dieu avant et per les pèlerins après. »
Villehardouin , p. 65 et 78.
Espagnol :
Luego viô PER ù podria aver meior passada.
Poema de Alexandro, cob. a 3 42»
Fablar curso rimado per la quaderna via.
Poema de Alexandro , cob. a.
DE l'europe LATITTE. 3î23
Guemo se partel muudo per treb particion.
Poema de Alexandro, cob. 254.
Portugais:
« Afinado toto per o afinador. »
Doc. da Torre deMoncorvo, i4o5 ».
E non forem per eles punidos.
Liv. Vermeilho, n** i, p. Sgg.
La langue italienne a toujours employé per.