‹ Grammaire comparée du grec et du latinChapitre 139 sur 306 · INDICATIF · texte numérisé non relu

INDICATIF

EX. : Sopn., Œd. à Colone, 62 : τίς ἔσθ᾽ ὁ χῶρος δῆτ᾽, ἐν ᾧ βεδήκαμεν; — Tuuc., 1, 83, 3: οἴπερ δὲ χαὶ τῶν ἀποῤθαινόντων τὸ πλέον ἐπ᾿ ἀμφότερα τῆς αἰτίας ἕξομεν, οὗτοι χαὶ χαθ᾽ ἡσυχίαν τι αὐτῶν προίδωμεν. — Dém., ΧΧΥΤΙ, 3 : ὅθεν δ᾽ οὖν ῥᾷστα μαθήσεσθε περὶ αὐτῶν, ἐντεῦθεν ὑμᾶς χαὶ ἐγὼ πρῶτον πειράσομαι διδάσχειν. ὁ

Cic., Brut. 49, 183 : an 811} oratores probantur ἃ multitudine, alii ab aliis, qui intellegunt? Ρ. Mil.. 20, 53 : res loquitur ipsa : quæ semper valet plurimum. Brut., 96, 329 : fortunatus Hortensi exitus qui ea non vidit, cum fierent, quæ providit futura. — Cés., de Bell. Gall., V, 43, 6 : centuriones nutu vocibusque hostes, si introire vellent, vocare cœperunt : quorum progredi ausus est nemo. Etc.

Page 1