XXVI
Le mot < excusso » n'éveille-t-il pas l'idée d'agitation, de secousse, de violence, de force? — Il y a, ce semble, dans ce texte si court, les trois qualités de l'accent latin dans sa troisième période : acutus = acuité, cursim — brièveté, excusso = force.
On pourra trouver dans Schoei.l, p. 90, d'autres textes encore de Cledonius, relatifs à la nature de l'accent. Inutile de les citer, ils ne font que se répéter.
N. — Diomède.
VF siècle. — Vendryes, p. 29.
,ci XEXTE DE Diomède.
« Accentus est acutus vel gravis vel indexa elatio orationis vocisve intentio vel inclinatio acuto aut inflexo sono regens verba. Nam ut nuUa vox sine vocali est, ita sine accentu nulla est ; et est accentus, ut quidam recte putaverunt, velut anima vocis >.
Art. Cramm. Lib. 11, De acccntibus (Keil, vol. l, p. 430, 29. — Schoell, 77, x}.
2" TEXTE DE DlOiMÈDE.
Relatif à Vacuité seule :
« Accentus est dictus ab accinendo, quod sit quasi quidam cujusque syllabae cantus. Apud Graecos quoque ideo TipocrtoSia dicitur, quia TtpoaicîsTai Ta"!? o'jXXaêa't;. Accentus (\\i\à?im fastigia vocaverunt, quod in capitibus litterarum ponerentur ; alii tenores vel sonos appellant ; nonnuUi cacumina retinere maluerunt. Sunt vero très, acutus, gravis et qui ex duobus constat circumfle.xus >■
Ibid. (Keil, /. c, 431, i. — Schoell, 89, xli").