C. — Dosithée
Même texte que le précédent, de Donat. (Keil, vol. vu, p. 424, 14- -
SCHOELL, p. 197, CLXV<=).
D. — Sergiiu (vel Servius.)
< Aetatis incertae >, disent Fabridus et Edon. — C'est un commfnfamg de Donat, on peut donc mettre son témoignage ici.
< Scire autem debemus quod nullum barbarum nocnen vd verbum aliquod peregrinam nec interjectio certum potenar accentum tenere. Nam in barbaricis nominibus nuUa soi ndOK sunt, sed quali volumus, sane non aspero, proferamos aceentn Graeca autem suis accentibus pronuntianda esse noscamos >.
In Donatum, De accentibus (Kbil, voL iv, p. 483, 29. - SCHOELL, p. 198, CLXV<*).
V« Siècle.
E^ — Cledonius.
Grammairien, enseigne à Constantinople, au v« siècle d'après Uiy» Chevalier (Cf. sur son âge Keil, voL v, p. 8, qui le met < probabiliter>a2 V* siècle). Commente Donat.
< Accentus in Romanis verbis et in regularibus quaeroc debemus. Peregrina nomina, quae sunt barbara, vel interjectiones^ quae ex affectu animi nascuntur, accentus habere non possotf, (ut) heus, heu >•
Ars, De accentibus (Keil, voL v, p. 33, 17. — Schokll, p. 19^