Ἥδομαι (5) — τὸ γῆρας (6). Int

Ibid. Ἢ μεταφορὰ ἀπὸ τῶν ὄνων (3) — πέρδονται (4). Int. 343. Κοτταόίζειν : Παίγνιον (17) — μανῆς (31). Var. εἶχεν (19). Inf.

347. Ἃς ἔλαχε Φορμίων : Τὰς χαμευνίδας ἃς ὑφίσταντο — ἐπίπονος (45- 47, Adn.). Var, τοὶς ταξιάρχοις et non ταὶς ταξιαρχαὶς. Sup.

353. Καὶ γὰρ ἱκανὸν χρόνον : Δέκα τρία γὰρ ἔτή εἶχον πολεμοῦντες (53). Sup.

306. Εἰς Λύκειον : Λύχειον γυμνάσιον ᾿Αθήνηισιν (3) — ἀνδρῶν (6). Var. τινὲς n'est pas omis (4, Adn.), | παρακεῖσθαι et non πᾶσα χεῖσθαι (5, Adn.). Ext.

362. Intermarginale. Ὁ Ἑρμῆς (13) — τολμᾷς (15). Var. τούτου et non τούτων (15, Adn.).

363. Οὐδὲν πονηρόν : Ὅτι πονηρός * (3) — χέρα Κιλλικόωντος (Adn.). Var. δὲ est omis 1. 3 et non 1. 4, | ἕταιραν et non ἑτέραν (Adn.). Ext.

364. Οὐχοῦν ἣν λάχω : Παίζει πρὸς τὸν “Epuñv, ἀποθνήσχω ἐὰν λάχῃ (16) - χληρῶσαι (18). Var. Le mot ποιήσεις est écrit avec l’abréviation de ns que le copiste emploie très souvent comme abréviation de εἰς, Dübn. ποιήσης (17). Sup. et int.

368. Oùr PAP : Ὡσεὶ ἔφη (29) — ὠνοῦντο (31). Var. εἶπεν (30). Int.