‹ Recueil des circulaires, instructions et autres actes émanés du Ministère de la justice ou relatifs a ce départementChapitre 28 sur 225 · MINISTRE · texte numérisé non relu

MINISTRE

Vu pour être annexé à l'arrêté Gezien om gehecht te worden royal aan het koninklijk besluit n° du n° | van

LE MINISTRE DE LA JUSTICE, De MINISTER VAN JUSTITIE,

$ 35. L'appréciation que le ministère public est appelé à émettre doit s'inspirer de la situation du requérant, de sa conduite et des circonstances particulières dans lesquelles ont été commis les faits qui ont motivé la condamnation. Les rapports contiennent les renseignements nécessaires pour apprécier si l’individu qui en fait l'objet est digne d'une mesure de clémence. (Circ. 24 avril 1896.) $ 36. Le parquet expose d'une manière succintte, mais complète, les faits qui ont motivé la condamnation. (Circ. 30 décembre 1844.) $ 37. Ils indiquent si, dans l'application de la peine, les tribunaux n'ont pas déjà tenu compte des circonstances atténuantes que les intéressés font valoir ou si les dispositions des lois pénales n’ont pas permis de faire, dans la répression des faits punisables, la part de ces circonstances. {Cîre. 26 juin 1840.) .$ 38. Enfin, les propositions sont rédigées dans des termès qui ne peuvent donner lieu à aucune équivoque. (Circ. 20 septembre 1884.)

$ 39. — Condamnés fugitifs ou latitants. Condamnés par défaut.

La grâce ne peut être accordée que lorsque la condamnation est devenue irrévocable.

Les condamnés par contumace et les condamnés par défaut, à l'égard desquels la sentence n’est pas encore coulée en force de chose jugée, ne peuvent donc obtenir remise des peines prononcées à leur charge.

Lorsque la condamnation est coulée en force de chose jugée, rien ne s'oppose à ce que les condamnés par défaut ne fassent l’objet d’une mesure de clémence. Il en est de même pour les condamnés fugitifs ou latitants.

Les requêtes en grâce formées par ces condamnés font donc l’objet d’un rapport de l'autorité judiciaire.

Lorsqu'il s’agit de condamnés fugitifs ou latitants, ce rapport mentionne toutefois que tes requérants se sont soustraits par la fuite à l'exécution de la peine. (Conf. circ. 5 décembre 1890-24 avril 4896.)

$ 40. — Envoi des rapports. Cas urgents.

“Les rapports concernant les condamnés en état de détention et ceux qui se trouvent encore en liberté font l’objet d’envois distincts. Saaf les cas urgents, les envois se font hebdomadairement.

Sont considérés comme présentant un caractère d'urgence tous les recours en grâce introduits en faveur de détenus. Les rapports les concer-

28 février 1669. vs

$ 38. Het gevoelen dat het openbaar ministerie uittebrengen heeft, moet tekening houden met den toestand van den verzoeker, dezes gedrag, en met de omstandigheden waarin de feiten gepleegd werden, die tot de veroordeeling aanleiding gaven. De verslagen bevatten de noodige inlichtingen om te beoordeelen of de betrokken persoon verdient dat te zijnen opzichte een maatregel van genade genomen werde. (Omz. 24 April 4896.)

$ 36. Het parket doet een kortbondig maar volledig verslag van de feiten die tot de veroordeeling aanleiding gaven. (Omz. 30 December 4844.)

857. De parketten vermelden of, bij de toepassing der straf, de rechtbanken niet reeds rekening hebben gehouden met de verzachtende omstandigheden die de belanghebbenden voorop stellen, dan of de Strafwet niet toeliet, bij de bestraffing der aangeklaagde feiten, die omstandigheden in aanmerking te nemen. (Omz. 26 Juni 1840.)

$ 38. Eindelijk moeten de voorstellen opgesteld zijn in bewoordingen die niet tot verkeerde uitlegging kunnen aanleiding geven. (Omz. 20 September 1884.)

$39. — Veroordeelden die voortvluchtig zijn of zich schuil houden. Veroordeelden hij verstek.

Gratie kan slechts worden verleend wanneer de veroordeeling onherroepelijk is geworden.

Veroordeelden bij niet verschijning of bij verstek, ten opzichte van dewelken het vonnis nog niet in kracht van bewijsde is overgegaan, kunnen bijgevolg de kwijtschelding niet verkrijgen van de tegen hen uitgesproken straffen.

Is de veroordeeling in kracht van gewijsde overgegaan, dan belet niets dat op veroordeelden bij verstek een maatregel van genade worde toegepast. Zoo ook wat betreft veroordeelden die voortvluchtig zijn of zich schuil houden. :

Over de verzoeken om gratie door die veroordcelden ingediend wordt bijgevolg verslag uitgebracht door de rechterlijke overheid.

Ten aanzien van veroordeelden die voortvluchtig zijn of zich schuil houden vermeldt evenwel het verslag dat de verzoekers door de vlucht de uitvoering der straf hebben ontdoken. (Zie omz. 5 December 1890- 24 April 1896.)

$ 40. — Opzending der verslagen. Spoedeischende gevallen.

Verslagen betreffende veroordeelden die zich in hechtenis bevinden en veroordeelden die in vrijheid zijn, worden ieder afzonderlijk opgezonden. Behoudens spoedeischende gevallen, gebeuren de verzendingen wekelijks.

Worden aanzien als spoedeischend, al de verzoeken om gratie ten gunste van personen die in hechtenis zijn. De verslagen hen betreffende moeten

64 | 28 février 1899.

nant doivent, dès lors, être adressés dans le plus bref délai possible. Chaque rapport, dans ce cas, porte le mot « détenu » écrit d'une manière bien lisible, (Circ. 20 février 4891-14 novembre 1893.)

Secrion II. — Requétes rentrant dans les attributions d'autres départements.

$ 44. Chaque département règle comme il l'entend l'instruction des requêtes en grâce qui rentrent dans ses attributions.

$ 42. Suivant l'usage observé au département de la justice, les différents départements ministériels communiquent directement aux procureurs généraux pour renseignements et avis les recours dont ils ont à s'occuper. (Circ. 16 avril 1856, circ. finances 16 novembre 1841, Recueil just., à sa date.)

$ 43. Toutefois, des procureurs généraux près les cours d'appel sont dispensés d'intervenir dans l'instruction des requêtes en grâce qui rentrent dans les attributions du département de l’intérieur et qui tendent à la remise de peines prononcées par les tribunaux de police.

Le département de l’intérieur consulte, dans ce cas, les officiers du ministère public près les tribunaux de police par l'intermédiaire des bourgmestres, au sujet du mérite des requêtes. (Dépêche 5 juillet 1874. C. intér. 27 juillet 4871; V. Recueil just., à sa date; dépêche 13 octobre 1888.)

$ 44. Si, après avoir demandé l'avis de l'officier du ministère public près les tribunaux de police sur une requête en grâce, les procureurs généraux s’aperçoivent que le fait dont il s’agit rentre dans la catégorie de ceux sur lesquels il appartient au ministère de l’intérieur de formuler des propositions, ils joignent toujours l'avis de l'officier du ministère public à la requête qu'ils transmettent au département -compétent. (Cire. 24 octobre 1876.) :

*$ 45. Le département de l'agriculiure à qui il appartient de provoquer les décisions à prendre sur les recours en grâce formés à l’occasion de délits forestiers ou de pêche (Circ. 5 octobre 4883) consulte le parquet en cette matière lorsque celui-ci a dirigé les poursuites.

Les inspecteurs des eaux €t forêts font chaque mois le triage des requêtes et les comprennent dans deux relevés selon que les poursuites ont été dirigées par le ministère public ou l'administration forestière.

L'instruction terminée, ils adressent directement les relevés au Ministre de l’agriculture, après avoir transmis aux chefs de parquets les pourvois relatifs à des affaires dans lesquelles ceux-ci ont requis. Ces magistrats émettent leur avis dans un rapport distinct et complètement indépendant

bijgevolg in den kortst mogelijken tijd worden opgezonden. Op ieder * verslag worden dan de woorden : « in hechtenis » goed zichtbaar geschreven. (Omz. 20 Februari 1891-11 November 1893.)

IIIe AFDEELING. — Verzoekschriften die onder de bevoegdheid vallen der andere departementen.

$ 41. leder departement regelt naar goedvinden de behandeling der verzoeken om gratie die onder zijne bevoegdheid vallen.

$ 42. Zooals in het Ministerie van Justitie gebruikelijk is, deelen de verschillende ministeriëele departementen rechtstreeks aan de procureursgeneraal, voor inlichtingen en advies, de verzoekschriften mede die zij te behandelen hebben. (Omz. 16 April 4836; omz. Financiën 16 November 1841, Verzameling Justitie, op den datum.)

$ 43. De procureurs-generaal bij de hoven van beroep moeten evenwel niet tusschenkomen bij de behandeling van verzoekschriften die onder de bevoegdheid vallen van het Ministerie van Binnenlandsche Zaken, en waarbij kwijtschelding wordt gevraagd van straffen door politierechtbanken uitgesproken.

In dat geval wint het departement van Binnenlandsche Zaken, door bemiddeling der burgemeesters, het advies in van de ambtenaren van het openbaar ministerie bij de rechtbanken van politie, omtrent de gegrondheid der aanvragen. (Brief van 3 Juli 1871. Omz. Binn. Zaken 27 Juli 4874. Zie Verzameling Justitie, op den datum; brief van 48 October 1888.)

$ 44. Indien de procureurs-generaal, na over een verzoek om gratie het advies van den ambtenaar van het openbaar ministerie bij de politierechtbanken te hebben gevraagd, bemerken dat het bedoelde feit behoort tot diegenen waaromtrent het den Minister van Binnenlandsche Zaken behoort voorstellen te doen, dan voegen zij steeds het advies van den ambtenaar van het openbaar ministerie bij het verzoekschrift dat zij alsdan aan het bevoegde departement overzenden. (Omz. 21 October 1876.)

$ 45. Het departement van Landbouw, dat de te nemen beslissingen moet voorbereiden over vragen om gratie, wegens misdrijven betreffende de bosschen en de vischvangst ingediend (omz. 5 October 1883), wint daaromtrent het gevoelen in van het parket, zoo dit de vervolging heeft geleid.

De opzieners van waters en bosschen doen elke maand eene schifting van de verzoekschriften en maken daarvan twee lijsten op, naarmate de vervolgingen geleid werden door het openbaar ministerie of door het boschbeheer.

Na afloop van het onderzoek, zenden zij rechtstreeks de lijsten aan den Minister van Landbouw, na aan de hoofden der parketten die verzoeken te hebben overgemaakt die betrekking hebben op zaken waarin dezen gerekwireerd hebben. Die magistraten brengen advies uit in een gansch afzon-

pr RATE TT FE Va ;

26 23 février 1890.

sur chaque recours en grâce émanant soit d'un, soit de plusieurs con- . damnés. (Cire. 30 octobre 1883-5 octobre 1885-15 janvier 1887.)

$ 46. Les tableaux individuels en usage pour les requêtes ressortissant au département de la justice sont également employés pour les.recqurs en grâce rentrant dans les attributions des autres départements et au sujet desquels les procureurs généraux sont appelés à donner leurs avis. (Circ. 4e juin 1897.) $ 47. — Délits de chasse.

dl convient en matière de délits de chasse, étant donné l'élévation des peines, que les moyens invoqués à l’appui des pourvois fassent l'objet d'un sérieux examen. Il est également fait état du degré. de solvabilité des intéressés et des charges de famille qu'ils peuvant avoir à supporter, (Cire. 21 août 1896.)

Page 1