L. 12 mars 1858, a. 3 $ 2; If. 7 juillet 1875, a. Aer

56. Quiconque, après une condamnation à une peine criminelle, aura commis un délit, pourra être condamné à une peine double du marimum porté par la loi contre le délit.

La même peine pourra être prononcée en cas de condamnation antérieure à un emprisonnement d'un an au moins, si le condamné a commis le nouveau délit avant l'expiration de cinq ans depuis qu'il a subi ou prescrit sa peine.

Dans ces deux cas, le condamné pourra être placé, par le jugement ou l'arrêt, sous la surveillance spéciale de la police pendant cinq ans au mofns et dix ans au plus.

75. En aucun cas, l'accusé ou le prévenu âgé de moins de seize ans accomplis ne pourra être placé sous la surveillance spéciale de la police.

76. Lorsqu'un sourd-muet, âgé de plus de seize ans accomplis, aura commis un crime ou un délit, . . . . . : . . . . . . se

S'il est décidé qu'il a agi avec discernement, les peines seront prononcées conformément aux articles 73, 74 et 75 du présent code.

84. Les coupables dont la peine criminelle aura été commuée en un emprisonnement, pourront être condamnés à une amende de vingt-six francs à mille francs.

£5 mai 1899 : 4âl

Vóór zijne invrijheidstelling wijst de veroordeelde de plaats aan waar hij zijn verblijf wil vestigen; hij krijgt eenen reispas, den weg regelende van welken hij riet mag aïwijken, alsook den duur van zijn oponthoud in iedere plaats van zijnen doortocht.

Hij is verplicht, binnen vier en twintig uren na zijne aankomst, vóór den ambtenaar te verschijnen, die in zijnen reispas wordt aangeduid; hij mag van verblijf niet veranderen, zonder er drie dagen vóórop kennis van le geven aan denzelfden ambtenaar, welke hein den oorspronkelijken reispas voor gezien geteekend zal ter hand stellen, om zich naar zijn nieuw verblijf te begeven.

56. De tot lijfstraf veroordeelden kunnen bij hunne veroordeeling, door het arrest, onder het bijzonder toezicht der politie worden gesteld, gedurende ten minste vijf en ten hoogste twintig jaren.

Indien zij opnieuw tot lijfstraf worden veroordeeld, kunnen zij, voor hun leven, onder dit toezicht worden gesteld.

37. De tot boetstraffelijke gevangenisstraf veroordeelden worden onder het bijzonder toezicht der politie niet gesteld, dan in de geval:en bij de wet bepaald.

Stwb. 111 $2, 16282, 16562, 274 $2, 513 $ 2, 525, 326, 331, 346, 382 $ 3, 409, 44055, 465, 50552, 515, 544.

VW. 12 Maart 1858, a. 5 $2; W. 7 Juli 1875, a. 4 $ 2.

56. Hij die, na eene veroordeeling to: lijfstraf, een wanbedrijf begaat, kan worden veroordeeld tot eene straf, beloopende tot het dubbel van het marinum, door de wet op het wanbedrijf g steld.

Dezelfde straf kan worden uitgesproken in geval eener vóórafgaande veroordeeling tot eene gevangenis.traf van ten minste één jaar, i:.dien de veroordeelde het nieuw wanbedrijf begaat vooraleer vijf jaren zijn verloopen, sedert hij zijne straf heeft ondergaan of sedert het recht tot uitvoering der straf is vervallen door verjaring.

In beide gevallen, kan de veroordeelde, bij het vonnis of arrest, onder het bijzonder toezicht der politie worden gesteld gedurende ten minste vijf en ten hoogste tien jaren.

15. In geen geval, kan de beschuldigde of de betichte, die minder dan zeslien volle jaren oud is, onder het bijzonder toezicht der politie gesteld worden.

76. Wanneer een doofstomme, die meer dan zestien volle jaren oud is, eene misdaad of een wanbedrijf heeft begaan, . . . . . . . . . . ,

Blijkt, dat hij met oordeel des onderscheids heeft gehandeld, dan worden de straffen overeenkomstig de artikels 73, 74 en 75 van dit wetboek uitgesproken,

84. De schuldigen, wier lijfstraf in gevangenisstraf wordt veranderd, kunnen tot eene geldboete van zes en twintig tot duizend frank worden veroordeeld.

142 | 25 mat 1809.

Ils pourront être condamnés à l'interdiction de tout ou partie des droits mentionnés à l’article 34 du présent code pendant cinq án$ au moins êt dix ans au plus.

Ils pourront, en outre, être placés, par l'arrêt, sous la surveillance spéciale de la police, durant le même nombre d'années.

85. S'il existe des circonstances atténuantes . . . . . . . . . . .

Si l’interdiction des droits énumérés en l’article 51 et la surveillaneé de la police sont ordonnées ou autorisées, les juges pourront prononcer cés peines pour un terme d'un an à cinq ans, ou les remettre entiérement.

88. Tout condamné à mort, aux travaux forcés ou à la détention à pérpétuité, qui obtiendra commutation ou remise de sa peine, séra, s’il n’en est autrement disposé par l'arrêté royal de grâce, de ple:n droit sous lu survetllance spéciale de la police pour un terme de vingt ans.

94. Les peines de la mise sous la surveillance spéciale de la police, de l'amende et de la confiscation spéciale se prescriront dans les délais fixés par les articles précédents, selon qu'elles seront prononcées pour crimes, délits ou contraventions.

97. En cas de prescription de la peine principale le renvoi sous la surveillance spéciale de la police produira ses effets à compter du jour de la prescription accomplie.

98. Tout condamné à mort, aux travaux forcés ou à la détention à perpétuité, qui a prescrit sa peine, sera de plein droit sbus là surveillance spéciale de la police pendant un terme de vingt ans.

538. Le condamné placé sous la surveillance spéciale dé la police contreviéndra aux dispositions prescrites par l'article 35 du présent er sera puni d’un emprisonnement de huit jours à un an.

Arrêté royal du 28 novembre 1858 :

ARTICLE 4*. Les attributions conférées au gouvernement par la loi du 31 décembre 1836 (art. 3) seront exercées, sous la direction et surveillance de Notre Ministre de la justice, par les procureurs généraux près les cours d'appel.

Aat. 2. Les feuilles de route seront délivrées aux condanmés par les soins de ces magistrats.

ART. 3. Jusqu'à la délivrance de ces feuilles de route, les condamnés graciés resteront en prison, s’il ne leur est pas fait remise de la survelilance, et l'effet de Nos arrêtés de grâce demeurera suspendu, sans toutefois que cette suspension puisse dépasser un mois.

25 mai 1909. ti

Zij kunnen worden veroordeeld tot de ontzetting van alle ol eenige der in artikel 31 van dit wetboek vermelde rechten, gedurende ten minste vijf en ten hoogste tien jaren. .

Zij kunnen bovendien, bij het arrest, onder het bijzonder toezicht der politie worden gesteld, gedurende hetzelfde aantal jaren.

85. Indien er verzachtende omstandigheden bestaan . . . . ....

Indien de ontzetting der bij artikel 31 vermelde rechten en het toezicht der politie bevoten of toegelaten zijn, kunnen de rechters deze straffen voor een termijn van èén jaar tot vijf jaren uitspreken, of van dezelve geheel ontslaan.

88. Hij, die, tot doodstraf, tot levenslangen dwangarbeid of levenslange hechtenis veroordeeld zijnde, verandering of kwijtschelding zijner straf verkrijgt, wordt van rechtswege, gedurende eenen termijn van twintig jaren, onder het bijzender toezicht def politie gesteld, tenzij het koninklijk besluit van gratie daaromtrent anders beschikt hebbe.

94. Het recht tot uitvoering van de straffen, bestaande in het stellen onder het bijzonder toez'cht der politie, in geldboete en in verbeurdverklaring van bepaalde voorwerpen, vervalt door verjaring in de termijnen, bij de voorgaande artikelen vastgesteld, naar gelang deze straffen uitgesproken zijn wegens misdaden, wanbedrijven of overtredingen.

97. In geval van verjaring der hoofdstraf, verkrijgt het stellen onder het bijzonder toezicht der politie zijne uitwerking, te rekenen van den dag der volle verjaring.

98. Hij, te wiens aanzien het recht tot uitvoering van de doodstraf, van de straf tot levenslangen dwangarbeid, en van de straf tot levenslange hechtenis is vervallen door verjaring, wordt van rechtswege onder het bijzonder toezicht der politie gesteld, gedurende eenen termijn van twintig jaren.

358. De veroordeelde, onder het bijzonder toezicht der politie gesteld, die overtreding pleegt van het bepaalde in artikel 35 van dit wetboek, wordt gestraft met gevangenzitting van acht dagen tot één jaar.

Koninklijk besluit van 28 November 4838 :

Anrikez 4. De bevoegdheid aan de Regeering verleend door de wet van 81 December 1836 (art. 3) wordt, onder leiding en toezicht van Onzen Minister van Justitie, uitgeoefend door de procureurs-generaal bij de hoven van beroep.

Ant. 2. Door de zorg dier magistraten worden de reispassen afgegeven aan de veroordeelden,

Anr. 3. Tot de afgifte dier reispassen, blijven de veroordeelden, die gratie verkregen, in de gevangenis, zoo hun het toezicht niet werd kwijtgescholden, en de werking van onze besluiten tot gratie-verleening blijft geschort; maar die schorting mag niet langer dan ééne maand aanhouden,

144 25 mat 1999.