LE SOLEIL PÉNÉTRANT

Rig-Véda, V. 6. 20.

Visnum corde pio quicunquc vocaverit, ille voti compos erit, numen’ sortitus amicum. attontus precibus, mortales mente benignà asptciens, properet, spargens ditissima dona !

Nam t riplici passu mundum hune emensus, eundo mille ornât radiis claroque illuminât igné, ut cursu rapido, sic vi constante valentem auricomum Visnum merito celebremus honore.

Hanc terrain excepit Manui generique daturus 3 humano : quicunque probus de stirpe nepotum divino hospiüo potitur, gentesque beatæ sedibus in plaeidis optatd pace fruuntur.

0 sol irradians ! vir cui sacra carmina curæ infimus excelsum precibus vocal; hæc mea vota accipe, faustus adi nostruin libamen ab æthrâ.

O sol irradians! cur non, velut ante, refulgescur cœleste jubar velàsti? strenuus umbras unce deus gradiens, atque omnes exere flammas!

— le ueienrat, vishnus rex aime triure laus Ubi; carmmibus dignis tua gloria crescat!