CHAPITRE TIT

Tentation d'Ëve par le serpent. Chute d'Éve et d'Adam. Malédiction contre le serpent. Condamnation des premiers hommes ; ils sont chassés du Paradis,

1. Sed et serpens erat callidior eunetis animantibus terræ quie fecerat Dominus Deus. Qui dixit ad mulierem : Cur precipit vobis Deus ut non eomederetis de omni ligno paradisi ?

2. Cui respondit mulier : De fruetu lignorum qua sunt in paradiso vescimur ;

3. De fructu verd ligni quod est in medio paradisi, precipit nobis Deus ne comederemus, et ne tangeremus illud, ne forté moriamur.

4. Dixit autem serpens ad mulierem : Nequaquam morte moriemini ;

5. Seit enim Deus quód, in quoeumque die comederitis ex eo, aperientur oculi vestri, et eritis sieut dii, scientes bonum et malum.

6. Vidit igitur mulier quód bonum esset lignum ad vescendum, et pulchrum oeulis, aspeetuque deleetabile ; et tulit de fructu illius, et comedit; deditque viro suo, qui comedit.

7. Et aperti sunt oculi amborum ; cümque cognovissent se esse nudos , consuerunt folia fieüs, et fecerunt sibi pe rizomata.

8. Et, eum audissent vocem Domini Dei d in paradiso ad auram post meridiem , abscondif dé et uxor ejus à facie Domini Dei in medio ligni paradisi.