‹ Sainte Bible en latin et en françaisChapitre 321 sur 1035 · Maintenant donc envoie, rassemble ton bétail, et · texte numérisé non relu

Maintenant donc envoie, rassemble ton bétail, et

Copes... »

Ibid, Hebr. autr, : « Des plaies qui produiront des enflures , » ou * des inflammations qui produiront'des pustules. » Il parait que c'étaient des bubons de perte, ou des enflures brülantes par tout le corps.

X 13. Hébr. : « Qu'il me rende l'hommage qui m'est dd. » Comme nous l'avons déjà vu plusieurs fois.

X 19. Mébr. : « Vous vous élevez contre mon peuple? »

Y 19. Hébr. : « Tout ce qui se trouvera dehors, tant hommes que bêtes. »

et omnia quæ habes in agro : homines enim , et jumenta,

et universa quie inventa fuerint foris *, nec congregata de ngris, cecideritque super ea grando , morientur.

20. Qui timuit verbum Domini de servis Pharaonis, fecit confugere servos suos et jumenta in domos :

21. Qui autem neglexit sermonem Domini , dimisit servos suos et jumenta in agris.

22, Et dixit Dominus ad Moisen : Extende manum tuam in eclum, ut fiat * grando in universa terra Ægypti super homines, et super jumenta, et super omnem herbam agri in terra /Egvpti.

23. Extenditque Moises virgam in colum, et Dominus dedit tonitrua, et grandinem , ac discurrentia fulgura super terram : pluitque Dominus grandinem super terram Ægypti.

24. Et grando et ignis mixta pariter ferebantur : tantæque fuit magnitudinis, quanta ante nunquam apparuit in universa terra Ægypti ex quo gens illa condita est.

25. Et percussit grando in omni terra /Egypti cuncta quie fuerunt in agris, ab homine usque ad jumentum : eunetamque herbam agri percussit grando, et omne lignum regionis confregit.

26. Tantum in terra Gessen, ubi erant [filii Israël, £rando non cecidit.

27. Misitque Pharao, et vocavit Moisen et Aaron, dicens ad eos : Peecavi etiam nune : Dominus justus : ego et populus meus , impii.

28. Orate Dominum ut desinant tonitrua Dei, et grando : ut dimittam * vos, et nequaquam hie ultrà maneatis.

29. Ait Moises : Cum egressus fuero de urbe, extendam palmas meas ad Dominum, et cessabunt tonitrua, et grando non erit; ut scias quia Domini est terra :

30. Novi autem quod et tu, et servi tui needum timentis Dominum Deum.

31. Linum ergo et hordum lesum est, eo quód hordeum esset virens, et linum jam follieulos germinaret ;

32. Triticum autem et far non sunt lesa , quia serotina erant.

83. Egressusque Moises à Pharaone ex urbe , tetendit manus ad Dominum : et cessaverunt tonitrua et grando, nec ultrà stillavit pluvia super terram.

34. Videns autem Pharao quód cessasset pluvia, et grando, et tonitrua, auxit peccatum.

Page 1