ἄτρωτον Gen.] ἀτρώτῳ À

σημαένει τὸ ἐμφωνεῖν, ἢ παρὰ τὸ ἐνῶ, ὃ σημαίνει τὸ φονεύω, ὅϑεν καὶ αὐτοέντης. A partir de Ἔνυω δὲ Cf ATL.

335-336. [ἔνϑ᾽ ἐπορεξάμενος ——— ἄχρην οὕτασε χεῖρα peτάλμενος] τὴν χεῖρα étoudn, ὅτι χειρὶ λαβομένη rapnve τῇ ᾿ Ἐϊλένη. τὸ δ᾽ «ἐπορεξάμενος» τῆς Θεοῦ δηλοῖ τὸ μέγεϑος᾽ μόγις γὰρ καὶ ἐπάλ- ὅ μενος τὴν ἄκραν ἔτρωσε χεῖρα, ὅτι μετέωρος ἣν ἡ Jeôs. νῦν δὲ ἡ ᾿Αϑηνᾶ oùx ἐνεργεῖ" εὐτελὴς γῶρ ------------ καὶ ϑυμοῦ κρατεῖν. Jusqu'à τῇ ᾿Ελένη Cf D ad 336. Le reste dans TL.

337. [eiSap] ἀπὸ τοῦ εὐθὺς γίνεται εὖϑαρ καὶ τροπῇ τοῦ εἰς 1 ei- Jap, ὡς. τὸ ᾿Αφροδύτη ᾿Αφροδίτη. Cf l’Athous, qui est plus complet. 10

339. [ῥέε δ᾽ ἄμβροτον αἷμα ϑεοῖο iywpl ἔρρεε δὲ ἐκ τῆς χειρὸς

μακάρεσσι ϑεοῖσιν. » TL.

8341. [où γὰρ σῖτον ἔδουσι] ἀμβροσία δὲ ἡ ϑεία τροφὴ ἧς βροτοὶ οὐ μετέχουσιν" ἐκ γὰρ τοῦ α στερητικοῦ μορίου γίνεται καὶ τοῦ βροτός οἰββροσία καὶ πλεονασμῷ τοῦ u ἀμβροσία. νένταρ δὲ τὸ τῶν ϑεῶν πόμα, νεοέχταρ τι ὃν τὸ ἐν νεότητι συνέχον dei τοὺς ϑεοὺς, ἡ παρὸ τὸ

VE στερητικὸν μόριον καὶ τὸ κτείνω" οὐ γὰρ κτείνονται οἱ Θεοὶ.

342. [ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀἄϑανατοι] « ἀναίμονες » μὲν ἐπεὶ οὐ 20 τρέφονται, « ἀθάνατοι» δὲ ὅτι ἀναίμονες᾽ ὁ γάρ ϑάνατος ψύξει τοῦ ϑερμοῦ γίνεται. Τ; fin de BLD ad 841.

353. [χρυσάμπυκας] τοὺς χρυσοχαλινώτους᾽ χυρίως γὰρ ἄμπυξ ἐκαλεῖτο σειρὰ κατάχρυσος καὶ ἀπὸ μετώπου τεϊνομένη, ἡ συνδοῦνται αἱ τρίχες. Athous. Cf LT δὰ 358° 25