Ἑρμαπίας] ἑρμαππίας. Hermapias cité 4 fois

19-21. Gen confirme l'hypothèse de Cobet qui attribuait [᾿ἀϑετεῖται de A à une méprise du copiste:

CHANT XXL. 205

363. [xvionv peAdouevos] τὴν χνίσσαν τήκων. καὶ Καλλίστρατος ἐξηγεῖται «τὴν πιμελὴν τήκχων ἀπαλοῦ συός». Κωμανὸς ὁ Νιαυχρατίτῆς σὺν τῷ ν᾽ «χνίσην μελδόμενος», ὅπως κέηται (τὸ παϑυητικὸν αἰντὶ τοῦ ἐνεργητικοῦ, τοῦ μέλδων τὴν κνίσσαν, καίων. Πεισίστρατος ὁ Ἐφέσιος καὶ ᾿Ερμογένης ἐν τῷ περὶ προβλημάτων" «ἐγέγραπτο μελδόμενο, καὶ δέον ἦν {τὸ D προσϑεῖναι, κακῶς δέ τις τὸ σ᾽ προσέρρᾳψεν' ὁ γὰρ νοῦς" τῇ κνίσσηῃ τηχομένον τοῦ συός. ὁ μὲν ποιητὴς μέλδεσϑαί φησι τὰ ἑψόμενα, οἱ δὲ πεποιήκασι τὸν λέβητα τηχόμενον. ἡ δὲ αἰτία γέγονεν ἐν τῷ μὴ τοὺς ἀρχαίους προστιϑέναι τῷ ὃ τὸ ὕ, ἀλλ᾽ ὅταν τὴν συλλαβὴν ταύτην βούλωνται γράφειν où, τὸ Ev γράμμα σημειοῦσϑαι μόνον. γεγραμμένου δὴ οὕτως" ««χνίσῃ μελδόμενο»», καὶ οὐ προσκειμένου τοῦ ὕ, ὁ μεταγράφων εἰς τὴν νῦν γραμματικὴν οὐκ ἐνόησεν ὅτι μελδομένον ἦν, ἀλλ᾽ ἄνευ τοῦ ὃ ἀναγινώσκων ἀδιανόητον ἡγεῖτο καὶ ἡμαρτημένον εἶναι; διόπερ προσέϑηκε ἀντὶ τοῦ ὃ τὸ σ᾽ ««μελδόμενοςν ποιήσας. γράφεται οὖν ὁ λέβης τηκόμενος ἀντὶ τοῦ ««ἀπαλοτρεφέος σιάλοιο»». εἰ dé τις τὸ τηκόμενος φήσει ἴσον εἶναι τῷ τήχων, rapadeilg ὅτι χαὶ ὁ λοιδορῶν λοιδορούμενος λέγεται, ἣ πεπληγνῖα (ἀντὶ τοῦ τύπτουσαν καὶ ««πέπληγον δὲ χόρον»» (Od. VIII, 264) ἀντὲ (τοῦ ἔτυπτον, κατανοείτω τὴν ονομοιότητα᾽ βιάσεται γὰρ λέγειν' «« ὡς δὲ λέβης πυρὶ πολλῷ τήκων »», κωλυούσης τῆς ἐπιφερομένης λέξεως" ἔσται ydp οἰσύνετον τὸ ««σιάλοιο)». φανερὸν οὖν ὅτι λέγεται tnxouévou σιάλοιο ζεῖν τὸν λέβητα, οὐ προφαινομένου δὲ πρότερον τοῦ D, ὁ μεταγράφων, ὅπερ ἔφην, ἐλλείπειν νομίσας τὴν λέξιν προσέϑηχε τὸ σν. Cf A; CfB; ΟΥΤ.

1-23. À attribue la leçon χνίσον ἃ Aristarque. L'opinion de Callistrate, de Comanus et de Pisistrate, ainsi que La note complète d'Hermogène, ici seulement. Dans les scolies de 1 Iliade Comanus est cité deux fois sans indication d’origine, Hermogène une fois, Pisistrate d'Ephèse jamais.

. κνέσην] xvéon dans le texte de Gen.

. Lacune probable après Πεισίστρατος ὁ 'Εφέσιος. . προσϑεῖναι] ὑπερϑεῖναι προσέρραψεν)] προσέρριψεν . ἀρχαίους] ἀρχομένους

ν» (ὦ Où OT CS RO "ἡ

206 CHANT XXL.

363. [vien] ἧἦτοι τὰ xvion τἥκων, à τῇ xvion. Cf A; Cf B; CÊT.

[μελδόμενος) ᾿Αριστόνικος ὅτι duti τοῦ μέλδων, τήχων. A 418 phrase avec le nom d'Aristonicus en plus. Cf T.

386. ἄητο] εἴληπται μὲν ἀπὸ τοῦ αὔειν, © ἐστι πνεῖν, σημαίνει δὲ νῦν τὸ μεγάλως παρώρμητο. Cf Β.

᾿Αριστόνικος ὅτι καὶ αὐτὸς οἷδε σάλπιγγα, χρωμένους δὲ τοὺς ἥρωας oux εἰσάγει. AT. |

390. γηϑοσύνῃ] ᾿Αριστοτέλης ἐν ἀπορήμασι ζητεῖ πῶς τῷ “Ἄρει ἐπιπλήξας ὅτι αὑτῷ «ἔρις φίλον πόλεμοί te » (Il. V, 891), αὐτὸς γέγηϑεν ἐπὶ τούτοις. φησὶ δέ" «ὀρθῶς ἐπιτιμᾷ τῷ ρει" οὐ γὰρ ὅςτις χαίρει οἴνῳ, dAV ὅςτις dei καὶ σφόδρα, οἰνόφλυξ, οὐδὲ φιλόμαχος Knv ὁ "Apns ὅτι τῷ πολεμεῖν» ἔχαιρεν, οἰλλ᾽ ὅτι αἰεί.»